Torfhildur Þorsteinsdóttir Hólm

2.2.1845 - 14.11.1918

Staða

Skáldkona

Staður

Staður: Ingólfsstræti 18, 101-Reykjavík, Reykjavíkurborg, Þingholt, Ísland Núverandi sveitarfélag: Reykjavíkurborg Sveitarfélag 1950: Reykjavík

Ítarupplýsingar

Vefbirting: Foreldrar hennar Þorsteinn Einarsson prestur á Kálfafellsstað í Hornafirði og Guðríður Torfadóttir frá Breiðabólsstað í Fljótshlíð. Frá 17-21 árs var hún í Reykjavík að ýmsu námi og síðan í Kaupmannahöfn. Eftir að heim kom, hóf hún að segja til ungum stúlkum. Var 1 ár í Hólanesi, síðan 1 ár á Höskuldsstöðum, 13 ár í Vesturheimi (Kanada 1877-1890) og nam þar málaraíþrótt, lagði stund á ritstöf og hannyrðir og kenndi ungum stúlkum. Þar skrásetti hún þjóðsögur og sagnir sem hún safnaði meðal íslenskra landnema í Kanada og löngu síðar voru sumar þeirra gefnar út á bók. Bjó í Reykjavík eftir það. Eftir að hún komst á efri ár fékk hún ritstyrk frá alþingi (fyrst íslenskra kvenna) og hélt til æviloka. Hún var fyrsta íslenska konan sem skrifaði og gaf út skáldsögur og jafnframt fyrsti íslenski rithöfundurinn sem skrifaði sögulegar skáldsögur. Hún var brautryðjandi íslenskra kvenna á ritvellinum. Stundaði ritstörf. Skrifaði m.a. sögulega skáldsögu um Brynjólf Sveinsson biskup í Skálholti, Jón Arason biskup á Hólum og um Jón biskup Vídalín. Skrifaði sögur fyrir börn og unglinga, gaf út mánaðarrit ofl. Eiginmaður hennar var Jakob Hólm verslunarstjóri í Hólanesi á Skagaströnd. Þau giftu sig 1874 en Jakob lést 1875, á eins árs brúðkaupsafmæli þeirra. Þau voru barnlaus. Torfhildur lést í spænsku veikinni árið 1918. Síðustu æviárin bjó hún að Ingólfsstræti 18 í Reykjavík, en það hús erfði hún eftir Ragnhildi systur sína. Torfhildur átti kjörson, Halldór Hólm (f. 7.3.1904, d. 1.9.1952), sem hún hafði ættleitt fáum mánuðum fyrir andlát sitt. Hann hét Halldór Bogason og var sonur Kristínar Björnsdóttur (og Boga Benediktssonar, f. 1865, d. 1907), sem lengi var vinnukona hjá Torfhildi. Eftir andlát Torfhildar var Kristín skráð húsráðandi að Ingólfsstræti 18 þar sem hún var fjárhaldsmaður sonar síns, sem var einkaerfingi Torfhildar. Það má leiða að því líkum að Torfhildur hafi ættleitt drenginn til að koma í veg fyrir að vinkona sín og vinnukona til fjölda ára lenti á götunni ásamt syni sínum, að Torfhildi látinni.

Tengd aðföng