Haukalóð, lúðulóð
1900 - 1950

Varðveitt hjá
Þjóðminjasafn Íslands
Haukalóð (flyðrulóð) frá bænum Haga á Barðaströnd. Haukalóð var lögð fyrir lúður, ekki síst á Breiðafirðinum. Talið er að ekki hafi verið farið að nota haukalóð til lúðuveiða fyrr en seint á 18. öld. Flyðruönglar voru kallaðir haukar eða hneifar. Algengasta heiti flyðrulóðar var haukalóð, en hún var einnig kölluð haukalína, snæri, sprökusnæri, hneifasnæri, sprökulóð, hneifalóð, dráttarlóð, lúðulóð og jafnvel lúðulóð, því á hana veiddist oft engu síður skata en flyðra. (Lúðvík Kristjánsson. Íslenzkir sjávarhættir, III. Reykjavík 1983, bls. 257. Nánari upplýsingar um haukalóð er að finna í sama riti bls. 258, 263-264 og víðar). Efst á lóðinni er tréspýta eða hald og á henni eins konar hanki. Snærið er svo vafið í hönk og hengt á haldið (lengd uppvafin er um 110 cm). Á endum snærisins er fjöldi öngla. Þeir eru orðnir nokkuð ryðgaðir en að öðru leyti er lóðin í góðu ástandi. Gefandi er Bjarni Hákonarson, bóndi í Haga á Barðaströnd, en eigandi og notandi lóðarinnar var faðir Bjarna, Hákon Kristófersson, alþingismaður og bóndi í Haga. Bjarni hefur í mörg ár geymt lóðina í því skyni að koma henni í vörslu Þjóðminjasafnsins. Þór Magnússon, fyrrum þjóðminjavörður, sótti haukalóðina til Bjarna og afhenti safninu fyrir hans hönd.
Aðrar upplýsingar
Ártal
1900 - 1950
Safnnúmer
Safnnúmer B: 2011-74
Stærð
110 x 0 cm
Lengd: 110 cm
Staður
Staður: Hagi, 451-Patreksfirði, Vesturbyggð
Aðfangategund
Undirskrár
Undirskrá: Munasafn
Efnisorð / Heiti
Efnisorð: Haukalóð, lúðulóð
Upprunastaður
65°30'1.1"N 23°27'33.3"W
