Panta mynd Notkunarskilmálar

Fornleifar

1927

Varðveitt hjá

Borgarsögusafn Reykjavíkur

Tóftin er vel greinileg úr torfi og grjóti. Liggur nánast austur vestur. Veggir standa nokkuð vel 0,30–0,50 m á hæð. Mikið grjót er inn í tóftinni og lækurinn rennur í gegnum hana. Á votlendu svæði austan við Heimalæk 13 m norðvestur af göngubrú yfir lækinn og 30 m norður af Þingnesvegi eru tóftir klakhúss frá 1927. Á vesturbakka lækjarins 20 m suðvestan við er eldra klakhús (214-26) ekki í eins góðu ásigkomulagi. Klakhús var fyrst byggt vestan megin við Heimalæk, þegar vatnsborð Elliðavatns var hækkað með stíflu flæddi inn í það og annað var byggt þá vestar og fjær vatninu. Í örnefnaskrá yfir Elliðavatn segir: „Tvö klakhús voru byggð í Heimalæknum og sjást greinilegar tóftir enn. Eldra húsið byggði Þórður frá Svartárkoti í Bárðardal, árið 1923. Hann var á vegum Búnaðarfélagsins. Tóft þessa klakhúss er niðri undir vatninu, vestan megin lækjarins. Húsið var byggt á bakkanum og tekinn stokkur úr læknum. Hitt húsið var byggt 1927 af Ólafi Sigurðssyni frá Hellulandi, starfsmanni Búnaðarfélagsins. Þá var rafveitustíflan gerð, og yfirborð vatnsins hækkaði; vatnið flæddi upp í klakhúsið frá 1923, og varð því að byggja annað heldur ofar og austan við lækinn.“[1] [1] Stofnun Árna Magnússonar: Örnefnasafn. Örnefnalýsing yfir Elliðavatn. Heimildarmaður Christian Zimsen. Skrásetjari Guðrún Þóra Guðmannsdóttir, bls. 10. Kort: 1613 III SV: 62-09