Dúkur, óþ. notk.

1575 - 1600
Dúkur úr hvítu silki, þéttu og þykku, 1 m. að lengd og 0,90 m. að breidd: hann er með hvilftum í jaðrana, hjartamyndaðir separ út úr (4 á tvo vegu og 5 á hina tvo) og bungur í milli: meðfram öllum jöðrunum er 3 sm. breiður borði af smátíglum, beinum línum og bugum: þar fyrir innan og upp frá öllum sepunum, sem eru saumaðir þéttsetum blöðum og blómstrum, ganga leggir með blöðum og blómstrum og í tveim hornum dúksins eru sérstakar rósir, en þær eru þó að nokkuru leyti framhald þeirra er þeim eru næstar á báðar hliðar. Þessar rósir gera breiðan bekk á utanverðum dúknum alt í kring og eru með náttúrlegum litum, rauðar, bláar, grænar og hvítar o. s. frv.: mest allur þessi útsaumur er af silki og sumt af silfurvír og algerlega eins beggja vegna á dúknum, svo að hvorki kemur til greina rétthverfa né ranghverfa. Allur útsaumurinn á þessum dúk er snildarverk , svo að varla mun annað slíkt í safninu sama kyns. Óvíst er til hvers dúkur þessi hefir upphaflega verið ætlaður, en getið hefir þess verið til , að hann hafi verið vögguklæði, má og vera, að svo hafi verið, útsaumurinn í 2 hornunum er nokkuru skrautlegri og hefir því átt að bera meira á þeim en hinum: til þess að vera borðdúkur eða altarisdúkur hefir hann naumast verið ætlaður upphaflega, enda sjást engin þess kyns merki á honum. Þó að eigi sé mikið að marka munnmæli þau, sem sögð eru um uppruna hans, að hann sé saumaður af nunnum í Viðey, því þar var nunnuklaustur þá er hann, eptir því sem ráða má af gerðinni á rósunum og silfurvírunum o.s.frv., varla yngri en frá ofanverðri 16. öld, en getur verið töluvert eldri. Dúkurinn er á þrem stöðum rifinn að endilöngu, því að þar hefir hann legið í brotum, en útsaumurinn heldur ræmunum saman: útsaumurinn er og sumstaðar farinn að trosna, einkum silfurvírinn.

Aðrar upplýsingar

Ártal
1575 - 1600
Safnnúmer
Safnnúmer A: 4295 Safnnúmer B: 1896-73
Stærð
100 x 90 x 0 cm Lengd: 100 Breidd: 90 Hæð: 0 cm
Aðfangategund
Undirskrár
Undirskrá: Munasafn
Efnisorð / Heiti