Klapphattur
1890 - 1910

Varðveitt hjá
Þjóðminjasafn Íslands
Klapphattur / pípuhattur (á dönsku, klaphat, frönsku chapeau bas / chapeau claque og oh. mécaniqne) úr svörtu silki, sem dr. Björn M. Olsen prófessor átti, venjulegur og mjög nýlegur. Sjerlega stór, mátulegur gefanda og fyrverandi eiganda, vídd nest 18 - 20 cm. Merking að innanverðu: Mey & Edlick í Leipsig-Plagwits en samhvæmt áletrun á hylkinu, sem hann er í, er hann frá verksmiðju í Parísarborg (Chapeaux Mécaniques Perfectionnés. Manufacture de Paris). Mjög vandaður, en hefur þó bilað lítillega.
Hattar sem þessir eru nefndir klapphattar sökum þess að þá er hægt að leggja saman. Annars lítur hatturinn út eins og hefðbundinn pípuhattur. Öskjurnar sem hatturinn er í virðast upprunalegar. Slíkir hattar komu fyrst fram í Evrópu á árabilinu 1830-1840.
(Freyja Hlíðkvist Ómarsdóttir, apríl 2014).
Aðrar upplýsingar
Gefandi: Oddur Hermannsson
Ártal
1890 - 1910
Safnnúmer
Safnnúmer A: 8149
Safnnúmer B: 1920-107
Stærð
20 x 0 cm
Lengd: 20 cm
Aðfangategund
Undirskrár
Undirskrá: Munasafn
Efnisorð / Heiti
Efnisorð: Klapphattur