Hnífsskaft, óþ. hlutv.

Varðveitt hjá

Hnífskapt úr látúni eða kopar: flatur tangi hefir gengið aptur á milli kinnanna á blaðinu, en það er alt ryðgað af. Skaptið sýnist að hafa verið fest saman bæði með nöglum og blýi, beggja megin á skaptinu eru rákir, er virðast hafa verið fyltar með blýi, líkt og opt sést á hnífsköptum nú, að málmur er settur í. Skaptið er nær sívalt, lítt flatt aptur og gildara, en í bláendann þunt: það er með sorfnum rákum þvert yfir og langsetis. Hnífskapt þetta er gamalt. Það fanst í uppblásnum mel skamt frá Breiðabólstað