Mynd: Byggðasafn Skagfirðinga

Brennivínskútur

1850 - 1880
Brennivínskútur úr eik. 16,2 cm hár og þvermál mest 13 cm. Líklega pottkútur. Gjarðir hafa verið fjórar, úr járni, en tvær hinar innri eru týndar nú og hinar ryðbrunnar. Blýstútur er á miðjum belgnum en tappa vantar, sömuleiðis er annað gat á sama staf nærri endanum. Á öðrum botninum er gat, ífyllt og virðist á þann botninn hafa verið skorið ÞSD en síðar verið tálgað brott að mestu. Á hinn er skorið JE, sennilega fangamark Jónasar Einarssonar. Jónas Einarsson bjó í Geldingaholti (d. 8.8.1883), en kúturinn var síðar í búi Björns Finnssonar og Salóme, dóttur Jónasar, er bjuggu á Stóru-Seylu og víðar. Upphaflega var ekki vitað hvaðan né hvenær kúturinn kom til safnsins, síðar hefur komið í ljós að það var Steinunn Jóhannsdóttir frá Lauftúni sem gaf safninu kútinn 29.05.1992.

Aðrar upplýsingar

Ártal
1850 - 1880
Safnnúmer
Safnnúmer A: BSK-117
Stærð
0 x 13 x 16.2 cm Breidd: 13 Hæð: 16.2 cm
Staður
Staður: Stóra-Seyla, Skagafjörður
Aðfangategund
Undirskrár
Undirskrá: Almenn munaskrá
Efnisorð / Heiti
Efnisorð: Brennivínskútur
Efnisorð:
Kútur, f. drykk
Efnisorð:
Stafaílát, þekkt notk.
Efnisorð:
Vínkútur

Upprunastaður

65°34'19.4"N 19°29'2.1"W