Bólusetningarsprauta

1917
Bólusetningasprauta notuð til að bólusetja fé gegn bráðapest. Guðmundur Ólafsson, bóndi í Sarpi í Skorradal og síðar á Akranesi (f.1896), keypti sprautuna af Magnúsi Einarssyni, dýralækni í Reykjavík árið 1917 fyrir 17 krónur og notaði lengi við bólusetningu víðsvegar í sveitum Borgarfjarðar. Mortelið, sem fylgir, var notað til að laga bóluefnið. Bóluefnið var duft í litlum gösum, flutt inn frá Danmörku. Var duftið látið í mortelið, úr einu glasi í senn, hellt á það sjóðandi vatni og hrært í með stautnum. Þetta bóluefni var fyrst flutt til landsins árið 1896 og notað þar til Níels Dungal, prófessor bjó til nýtt bóluefni um 1930, er síðar var notað um land allt. Þess má geta að Guðmundur Ólafsson er sonarsonur Guðmundar 'Olafssonar alþingismanns Borfirðinga á Fitjum í Skorradal, gjörhugull maður og fróður. Sprautan er í öskju: lengd 11 sm, br.6 sm og dýpt 2 sm. Mortelið úr postulíni: stærð þv.8,5 dýpt 3,8 sm

Aðrar upplýsingar

Ártal
1917
Safnnúmer
Safnnúmer B: 2002-96-1
Stærð
11 x 6 x 2 cm Lengd: 11 Breidd: 6 Hæð: 2 cm
Staður
Staður: Sarpur, 311-Borgarnesi, Skorradalshreppur
Aðfangategund
Undirskrár
Undirskrá: Almenn munaskrá
Efnisorð / Heiti
Heimildir
Heimild frá Guðmundi sem afhenti byggðasafninu sprautuna og mortelið árið 1976

Upprunastaður

64°27'55.4"N 21°15'40.6"W