Seiðhrífa

Seiðhrífan er eftirgerð ,smíðuð eftir fyrirsögn Jóns Magnússonar bónda á Hávarðastöðum í Leirárhreppi. Fram á fyrstu áratugi tuttugustu aldar komu útvegsbændur inn í Hvalfjörð til þess að ná í krækling, sem þeir svo notuðu til að beita með lóðir sínar . Ekki var hægt að ná í krækling nema um stórstraumsfjöru og venjulega var hann tekinn með göfflum ( kvíslum) eða skóflum ef hann var á klöppum. Þegar afall var komið og ekki lengur hægt að ná honum með þessum verkfærum voru stundum notaðar seiðhrífur.Það var þannig gjört : Bát eða öðru áraskipi var lagt við stjóra (dreka) þar sem kræklingur var undir .Sá sem var með seiðhrífuna sóð í skut og setti hausinn á hrífunni kippkorn frá bátnum (skipinu) þegar hrífuhausinn var kominn í botn ,lagði hann efri enda skaftsins á aðra öxlina ,greip með báðum höndum nálægt miðju skaftsins og dró hrífuhausinn í áttina til sín. Áður en seiðhrífunni var lyft frá botni var henni snúið við, svo að kræklingurinn tapaðist ekki úr henni. Erfitt var að nota seiðhrífu þar sem var grýtt fjöruborð.

Aðrar upplýsingar

Sigurbjörn Sveinsson, Hlutinn gerði
Gefandi:
Jón Magnússon
Safnnúmer
Safnnúmer B: 1982-27-1
Stærð
262 x 0 cm Lengd: 262 cm
Staður
Staður: Hávarðsstaðir, 301-Akranesi, Hvalfjarðarsveit
Aðfangategund
Undirskrár
Undirskrá: Almenn munaskrá
Efnisorð / Heiti
Efnisorð: Seiðhrífa

Upprunastaður

64°25'4.8"N 21°49'10.6"W