Aðrar upplýsingar
Kyn / Fæðingarár heimildarmanns
Kona (1944)
Ártal
Sent dags: 09.03.2015
Safnnúmer
Safnnúmer B: 2015-1-113
Staður
Núverandi sveitarfélag: Reykjavíkurborg
Spurningaskrá / Svör
Allar spurningar
Kirkjubóli 25 júlí 2015.
Ágæti safnvörður Þjóðháttarsafns!
Ég þakka bréfið sem ég fékk í apríl, afsakaðu hvað þetta hefur dregist, en ég hef ánægju af þessu og vona að svörin séu einhvers virði. Ég hafði ekki mikil eða dagleg samskipti við ömmurnar mínar. Aðstæður voru þannig að móðuramma bjó á Snæfellsnesi og föðuramma vestur á Grenimel eins og kallað var, en við áttum heima í Árbæjarhverfi og þá voru allar leiðir langar. En þannig hittist á að báðar ömmur mínar hétu Kristínar og báðir afarnir Guðmundar.
Ég ætla að segja frá móðurömmu fyrst. Hún hét Kristín Pétursdóttir og var fædd 24 águst 1887 í Svefneyjum á Breiðafirði. Tvíburasystir hennar hét Ólína og voru þær mjög líkar, báðar stórar konur og ég kallaði Ólínu stundum ömmu af því ég þekkti þær ekki sundur. Amma mín er alin upp í Svefneyjum og að þeirra tíma hætti vann hún mikið og fór jafnt á sjó til veiða og eggjatöku á vorin, ásamt heimilisvinnu, því á þeim tíma voru heimili fjölmenn. Á vetrum hjálpuðu konur sem karlar við að bera grjót á handbörum úr fjörunni og hlaða garða. Amma mín eignaðist mörg börn alls 11 og lifðu öll. Móðir mín er 6 í röðinni. Ólína systir hennar ömmu átti 13 börn. Oft voru börnin send til skyldmenna frekar ung, sem hjálpuðu til þegar börnin voru mörg. Mamma mín var ein af þeim. Og ég held að sambandið við ömmu hafi verið minna fyrir vikið. En um ömmu vil ég segja að þetta var stór kona og myndarleg, bein í baki og var sig alltaf vel. Hún skartaði upphlut við hátíðleg tækifæri. Hún talaði skýrt og var ófeimin við að tjá skoðanir sínar. Hún var mjög minnug, kunni þulur og kvæði og sögur og fór með allt utanað. Í fórum RÚV, eru til upptökur með henni. Amma bjó allann sinn búskap á Berserkjahrauni. Afi minn dó 1946 og eftir það hjálpuðust börnin við búskapinn. Árið 1952 er ég send í sveit á næsta bæ við Ömmu sem heitir Hraunsfjörður. Þá var ég sett upp á hest og fékk að fara í heimsókn til ömmu en þá var hún að búa sig í að flytja, til dóttur sinnar sem var að hefja búskap í næstu sveit. Mér fannst mikið koma til þessar ömmu minnar sem var, með svo fína svuntu og svo kallaði hún mig himneska sómann.
Amma Kristín Pétursdóttir lést 1976. Föðuramma mín hét Kristín Þorbjörg Guðmundsdóttir fædd 15 nóv. 1869 að skeljabrekku en elst svo upp hjá foreldrum sínum á Ferjubakka. Amma mín er ein af 10 börnum en aðeins 4 urðu fullorðin en þá verður Marís bróðir hennar úti við annan mann er þeir fóru póstferð frá Borgarnesi til Stykkishólms. Börnin munu hafa dáið úr barnaveiki og Kíghósta því ekkert bóluefni var komið og engin meðul til að lækna.
Amma mín var orðin gömul kona þegar ég fer að muna eftir henni. Stundum fórum við í heimsókn á sunnudögum og fengum pönnukökur og mjólk og skoða bækur sem afi átti mikið af. Amma mín var fíngerð kona með ljósrautt hár. Hún var mikil hannyrða kona. Hún prjónaði á okkur systkinin falleg föt og saumaði púða og veggteppi. Amma átti heima í Reykjavík sín búskaparár, vann á heimilinu, börnin urðu 3 en berklarnir tóku dótturina en synirnir urðu fullorðnir. Afi minn var steinsmiður og múrari. Hún amma var hljóðláta konan sem vann sín verk og kvartaði ekki. Í minningunni er hún falleg og fíngerð og brosti oft að því sem ég sagði eða gerði, hún prjónaði vettlinga á mig svo ég væri fín í skólanum og yrði ekki kalt.
Þetta er fallega amma mín sem ég man eftir og oft í rósóttum kjól. Þettað er nú ekki mikið sem ég get sagt um ömmurnar mínar. En þær voru mjög ólíkar og ég hefði viljað þekkja þær betur. Með bestu kveðju (..1..) ( Kristín Þorbjörg var 93 ára þegar hún lést.)
Kirkjubóli 25 júlí 2015.
Ágæti safnvörður Þjóðháttarsafns!
Ég þakka bréfið sem ég fékk í apríl, afsakaðu hvað þetta hefur dregist, en ég hef ánægju af þessu og vona að svörin séu einhvers virði. Ég hafði ekki mikil eða dagleg samskipti við ömmurnar mínar. Aðstæður voru þannig að móðuramma bjó á Snæfellsnesi og föðuramma vestur á Grenimel eins og kallað var, en við áttum heima í Árbæjarhverfi og þá voru allar leiðir langar. En þannig hittist á að báðar ömmur mínar hétu Kristínar og báðir afarnir Guðmundar.
Ég ætla að segja frá móðurömmu fyrst. Hún hét Kristín Pétursdóttir og var fædd 24 águst 1887 í Svefneyjum á Breiðafirði. Tvíburasystir hennar hét Ólína og voru þær mjög líkar, báðar stórar konur og ég kallaði Ólínu stundum ömmu af því ég þekkti þær ekki sundur. Amma mín er alin upp í Svefneyjum og að þeirra tíma hætti vann hún mikið og fór jafnt á sjó til veiða og eggjatöku á vorin, ásamt heimilisvinnu, því á þeim tíma voru heimili fjölmenn. Á vetrum hjálpuðu konur sem karlar við að bera grjót á handbörum úr fjörunni og hlaða garða. Amma mín eignaðist mörg börn alls 11 og lifðu öll. Móðir mín er 6 í röðinni. Ólína systir hennar ömmu átti 13 börn. Oft voru börnin send til skyldmenna frekar ung, sem hjálpuðu til þegar börnin voru mörg. Mamma mín var ein af þeim. Og ég held að sambandið við ömmu hafi verið minna fyrir vikið. En um ömmu vil ég segja að þetta var stór kona og myndarleg, bein í baki og var sig alltaf vel. Hún skartaði upphlut við hátíðleg tækifæri. Hún talaði skýrt og var ófeimin við að tjá skoðanir sínar. Hún var mjög minnug, kunni þulur og kvæði og sögur og fór með allt utanað. Í fórum RÚV, eru til upptökur með henni. Amma bjó allann sinn búskap á Berserkjahrauni. Afi minn dó 1946 og eftir það hjálpuðust börnin við búskapinn. Árið 1952 er ég send í sveit á næsta bæ við Ömmu sem heitir Hraunsfjörður. Þá var ég sett upp á hest og fékk að fara í heimsókn til ömmu en þá var hún að búa sig í að flytja, til dóttur sinnar sem var að hefja búskap í næstu sveit. Mér fannst mikið koma til þessar ömmu minnar sem var, með svo fína svuntu og svo kallaði hún mig himneska sómann.
Amma Kristín Pétursdóttir lést 1976. Föðuramma mín hét Kristín Þorbjörg Guðmundsdóttir fædd 15 nóv. 1869 að skeljabrekku en elst svo upp hjá foreldrum sínum á Ferjubakka. Amma mín er ein af 10 börnum en aðeins 4 urðu fullorðin en þá verður Marís bróðir hennar úti við annan mann er þeir fóru póstferð frá Borgarnesi til Stykkishólms. Börnin munu hafa dáið úr barnaveiki og Kíghósta því ekkert bóluefni var komið og engin meðul til að lækna.
Amma mín var orðin gömul kona þegar ég fer að muna eftir henni. Stundum fórum við í heimsókn á sunnudögum og fengum pönnukökur og mjólk og skoða bækur sem afi átti mikið af. Amma mín var fíngerð kona með ljósrautt hár. Hún var mikil hannyrða kona. Hún prjónaði á okkur systkinin falleg föt og saumaði púða og veggteppi. Amma átti heima í Reykjavík sín búskaparár, vann á heimilinu, börnin urðu 3 en berklarnir tóku dótturina en synirnir urðu fullorðnir. Afi minn var steinsmiður og múrari. Hún amma var hljóðláta konan sem vann sín verk og kvartaði ekki. Í minningunni er hún falleg og fíngerð og brosti oft að því sem ég sagði eða gerði, hún prjónaði vettlinga á mig svo ég væri fín í skólanum og yrði ekki kalt.
Þetta er fallega amma mín sem ég man eftir og oft í rósóttum kjól. Þettað er nú ekki mikið sem ég get sagt um ömmurnar mínar. En þær voru mjög ólíkar og ég hefði viljað þekkja þær betur. Með bestu kveðju (..1..) ( Kristín Þorbjörg var 93 ára þegar hún lést.)
Spurningaskrá
Aðfangategund
Efnisorð / Heiti