Aðrar upplýsingar
Kyn / Fæðingarár heimildarmanns
Kona (1951)
Ártal
Sent dags: 09.03.2015
Safnnúmer
Safnnúmer B: 2015-1-39
Staður
Núverandi sveitarfélag: Reykjavíkurborg
Spurningaskrá / Svör
Allar spurningar
Frjáls frásögn - án leiðbeininga:
Ég ætla að minnast fyrst á föðurömmu mína. Hún var fædd í Húnaþingi um 1888. Gift og átti fimm börn 1927.Þá fer hún suður að leita sér lækninga, að talið er. Yngri börnunum var komið í fóstur hjá vandalausum. Yngst var dóttir,fjögurra ára og svo drengur,sjö ára.Amma mín virðist hafa verið húshjálp í Reykjavík. Hún deyr í heimahúsi 1939 og í því sama húsi fæðist ég tólf árum síðar. Þar bjuggu þá móður afi minn og amma. Alger tilviljun og enginn vissi af þessu,ekki fyrr en ég var komin undir fimmtugt og fer að afla upplýsininga um föðurömmu mína. Enginn af ættingjum mínum hefur getað frætt mig um hana og samband hennar við börn sín var ekkert,utan elstu dóttur. Sú er löngu látin og hennar fólk veit ekki neitt um ömmu okkar.
Móðuramma mín var fædd að Kvennabrekku í Dölum 1889. Er alin upp hjá fjarskyldum ættingjum að Tannstaðabakka, V-Hún. Hún átti sjö börn og var móðir mín fjórða barn hennar. Amma er 62 ára þegar ég fæðist. Þá átti hún mörg barnabörn svo fæðing mín hefur varla verið sérstök vatnaskil í lífi hennar. Ég fæddist á heimili hennar,vegna slæms húsnæðis foreldra minna. Ég á einungis góða minningar af ömmu minni. Afi minn var afar hlutlaus gagnvart barnabörnum sínum,en amma gaf sig að okkur. Fyrstu minningar mínar um ömmu eru þær að skoða heiminn alein og fara í strætó úr Kleppsholtinu og niður á Hverfisgötu.Sennilega átta eða níu ára og amma þá rúmlega sjötug. Ganga þaðan upp á Óðinsgötu að heimsækja ömmu mína. Þar fékk ég kaffi (og hvergi annarsstaðar) í hnausþykkt óbrjótandi glas,mikinn sykur og mjólk. Kringlur til að dýfa ofaní voru alltaf til. Svo spjölluðum við saman. Stundum fór ég með bónkústinn meðfram teppunum sem voru á miðju gólfi. Bónkústurinn var níðþungur járnhlunkur með filti neðaná. Amma var þá orðin mjög slæm í hnjám og gat illa bónað. Margar stundir átti ég við bókaskáp afa og ömmu. Las ég þá fyrir hana þjóðsögur og sagnir og höfðum báðar gaman af. Hún prjónaði á örmjóa stálprjóna á meðan. Hosur og vettlinga á sinn stóra afkomenda hóp.Allar minnigar um ömmu mína eru lágstemdar,það var hljótt á heimil hennar og friðsælt.Hún var klettur og allt mjög traust í kring um hana. Ég á ekki margar minningar um ömmu utan heimilis hennar og er þar örugglga fótarmeininu um að kenna. Heima hjá henni,í miðbænum hittist fjölskyldan á 17.júni og sumardaginn fyrsta og í jólaösinni á Þorlák. Þá var oft mikill erill og gaman. Þegar hún dó 1974 hætti fjölskyldan að hittast og hefur síðan þá ekki verið mikið samband milli systkinabarna mömmu. Engin illindi,límið í familiunni,amma mín,var einfaldlega ekki til staðar lengur. Ég var þá rúmlega tvítug og missti þær í sömu vikunni ömmu mína ogf mömmu.
Frjáls frásögn - án leiðbeininga:
Ég ætla að minnast fyrst á föðurömmu mína. Hún var fædd í Húnaþingi um 1888. Gift og átti fimm börn 1927.Þá fer hún suður að leita sér lækninga, að talið er. Yngri börnunum var komið í fóstur hjá vandalausum. Yngst var dóttir,fjögurra ára og svo drengur,sjö ára.Amma mín virðist hafa verið húshjálp í Reykjavík. Hún deyr í heimahúsi 1939 og í því sama húsi fæðist ég tólf árum síðar. Þar bjuggu þá móður afi minn og amma. Alger tilviljun og enginn vissi af þessu,ekki fyrr en ég var komin undir fimmtugt og fer að afla upplýsininga um föðurömmu mína. Enginn af ættingjum mínum hefur getað frætt mig um hana og samband hennar við börn sín var ekkert,utan elstu dóttur. Sú er löngu látin og hennar fólk veit ekki neitt um ömmu okkar.
Móðuramma mín var fædd að Kvennabrekku í Dölum 1889. Er alin upp hjá fjarskyldum ættingjum að Tannstaðabakka, V-Hún. Hún átti sjö börn og var móðir mín fjórða barn hennar. Amma er 62 ára þegar ég fæðist. Þá átti hún mörg barnabörn svo fæðing mín hefur varla verið sérstök vatnaskil í lífi hennar. Ég fæddist á heimili hennar,vegna slæms húsnæðis foreldra minna. Ég á einungis góða minningar af ömmu minni. Afi minn var afar hlutlaus gagnvart barnabörnum sínum,en amma gaf sig að okkur. Fyrstu minningar mínar um ömmu eru þær að skoða heiminn alein og fara í strætó úr Kleppsholtinu og niður á Hverfisgötu.Sennilega átta eða níu ára og amma þá rúmlega sjötug. Ganga þaðan upp á Óðinsgötu að heimsækja ömmu mína. Þar fékk ég kaffi (og hvergi annarsstaðar) í hnausþykkt óbrjótandi glas,mikinn sykur og mjólk. Kringlur til að dýfa ofaní voru alltaf til. Svo spjölluðum við saman. Stundum fór ég með bónkústinn meðfram teppunum sem voru á miðju gólfi. Bónkústurinn var níðþungur járnhlunkur með filti neðaná. Amma var þá orðin mjög slæm í hnjám og gat illa bónað. Margar stundir átti ég við bókaskáp afa og ömmu. Las ég þá fyrir hana þjóðsögur og sagnir og höfðum báðar gaman af. Hún prjónaði á örmjóa stálprjóna á meðan. Hosur og vettlinga á sinn stóra afkomenda hóp.Allar minnigar um ömmu mína eru lágstemdar,það var hljótt á heimil hennar og friðsælt.Hún var klettur og allt mjög traust í kring um hana. Ég á ekki margar minningar um ömmu utan heimilis hennar og er þar örugglga fótarmeininu um að kenna. Heima hjá henni,í miðbænum hittist fjölskyldan á 17.júni og sumardaginn fyrsta og í jólaösinni á Þorlák. Þá var oft mikill erill og gaman. Þegar hún dó 1974 hætti fjölskyldan að hittast og hefur síðan þá ekki verið mikið samband milli systkinabarna mömmu. Engin illindi,límið í familiunni,amma mín,var einfaldlega ekki til staðar lengur. Ég var þá rúmlega tvítug og missti þær í sömu vikunni ömmu mína ogf mömmu.
Spurningaskrá
Aðfangategund
Efnisorð / Heiti