Lyfjafræðisafn

Tilurð safnsins var sú að á sjöunda áratug síðustu aldar urðu miklar breytingar á lyfjalöggjöfinni sem leiddi til þess að framleiðsla lyfja lagðist að mestu af í apótekum. Fjöldi tækja og muna voru ekki lengur í notkun og innréttingum var breytt. Nokkrir áhugasamir lyfjafræðingar fóru markvisst að safna munum og öðrum heimildum um apótek og lyfjagerð á Ísland. Lyfjafræðingafélag Íslands og þáverandi Apótekarafélag Íslands stofnuðu árið 1978 nefnd um söfnun muna og gagna sem tengjast lyfjafræði. Safnið var formlega stofnað árið 1985 og opnað almenningi árið 1996. Safnið, sem er menningarminjasafn er sjálfseignarstofnun í tenglsum við Lyfjafræðingafélag Íslands. Safnið er staðsett að Safnatröð 3 á Seltjarnarnesi og er að hluta til í uppgerðu húsnæði sem var fjós og haughús á Nesi við Seltjörn og að hluta til í viðbyggingu frá árinu 1995. Staðsetningin kemur til af því að fyrsta apótekið á Íslandi var í Nesi við Seltjörn (Bjarni Pálsson landlæknir 1763). Markmið með safninu er að varðveita muni og þekkingu sem tengjast lyfjafræði hér á landi. Á safninu er geymt allt hugsanlegt sem tengist lyfjamálum s.s. tæki og tól til lyfjagerðar, innréttingar apóteka, bækur, skjöl og myndir. Meginhluti muna er frá fyrri hluta tuttugustu aldar. Safnið deilir heimasíðu með Lyfjafræðingafélaginu www.lfi.is Peningar til kaupa og húsbygginarinnar komu frá apótekum og fyrirtækjum tengdum þeim og var safnað af áhugasömu lyfjafræðingunum. Margir lögðu til fé en mest kom frá apótekurunum Ingibjörgu Böðvarsdóttur og Sverri Magnússyni. Þorsteinn Gunnarsson arkitekt var fenginn til að teikna endurbætur og viðbót við húsið. Margir lyfjafræðingar lögðu fram vinnu við framkvæmdirnar. Safnið er opið á laugardögum og sunnudögum á sumrin. Á veturna er unnið að skráningu og frágangi gagna. Öll vinna er sjálfboðavinna, unnin af stjórn safnsins og hollvinum þess.