Ketill, matargerðarílát

Varðveitt hjá
Byggðasafn Árnesinga
Dæmigerður eirketill en þó reyndar stór um sig. Eirketill frá Stóra-Núpi. Haraldur segir: „Haustið 1953 var Böðvar Tómasson frá Stokkseyri staddur í Skaftholtsréttum, og fór á bíl sinum á ýmsa bæi í sveitinni. Neðan við Stóra-Núp varð bíllinn vatnslaus, gekk hann þá heim á bæinn og bað Jóhann Sigurðsson bónda að lána sér vatnsbrúsa. Jóhann tók fram svartan og ljótan ketil, sagði það vera gamlan kirkjuketil. Hann væri lekur en mundi þó halda vatni þessa stuttu leið til bílsins. Böðvar keypti ketilinn og vatnaði bílnum. Næsta haust var ég staddur í Skaftholtsréttum og frétti af tilviljun um þennan ketil, fór ég svo þaðan til Stokkseyrar heimsótti Böðvar og falaði ketilinn. Hann tók illa í það en eftir nokkuð þóf seldi hann mér ketilinn. Síðan fægði ég ketilinn upp og varð hann glansandi fallegur og hefur síðan verið einn mesti kjörgripur í mínu safni.“

Aðrar upplýsingar

Safnnúmer
Safnnúmer A: BÁ-1637
Stærð
40 x 30 cm Lengd: 40 Breidd: 30 cm
Staður
Staður: Stóri-Núpur, Skeiða- og Gnúpverjahreppur
Aðfangategund
Undirskrár
Undirskrá: Almenn munaskrá
Efnisorð / Heiti

Upprunastaður

64°3'17.1"N 20°9'47.5"W