Stórviðarsög

Stórviðarsög var notuð til að saga stórt (fellt) tré eða trjástofn. Sögin samanstendur af fjórum spýtum, annarsvegar tveimur löngum og síðan tveimur styttri sem einnig eru með útskornum handföngum á sitthvorum endanum. Gert er ráð fyrir því að tveir vinni með slíka sög. Í miðjunni liggur síðan rifflað sagarblað sem er fest með málmfestingum í gegnum skammhliðar sagarinnar. Sögin hefur verið bætt með nýrri við í ljósari lit og hann festur með málm skrúfum (sjá nánar á meðfylgjandi myndum).  Eigandi stórviðarsagarinnar var Gunnlaugur Friðleifsson frá Karlsá. Hann var fæddur 1853 á Hóli á Uppsaströnd en dó árið 1928 í Háaskala á Uppsaströnd. Gunnlaugur er sagður hafa stundað sjósókn af mikilli elju og þótti bæði góð og mikil selaskytta, ferðagarpur og einstaklega hjálpsamur. Gunnlaugur var bæði járn- og trésmiður mikill. Hann var giftur Rósu Jónsdóttur en þau áttu saman soninn Kristinn Gunnlaug trésmið á Davík. Gunnlaugur þótti í meira lagi glettinn og gamansamur og eru varðveittar ýmsar sögur þess til sönnunar. í bókinni Saga Dalvíkur, 1. bindi má meðal annars lesa nokrar þeirra (bls. 348 - 353).

Aðrar upplýsingar

Safnnúmer
Safnnúmer B: 2013-39
Stærð
146.5 x 51 x 6.5 cm Lengd: 146.5 Breidd: 51 Hæð: 6.5 cm
Staður
Staður: Karlsá, 621-Dalvík, Dalvíkurbyggð
Aðfangategund
Undirskrár
Undirskrá: Almenn munaskrá
Efnisorð / Heiti
Efnisorð: Stórviðarsög

Upprunastaður

65°59'59.3"N 18°31'42.6"W