Bjarnveig Bjarnadóttir

18.9.1905 - 26.04.1993

Staða

Forstöðukona

Staður

Staður: Stýrimannastígur 5, 101-Reykjavík, Reykjavíkurborg, Vesturbær, Ísland Núverandi sveitarfélag: Reykjavíkurborg Sveitarfélag 1950: Reykjavík

Ítarupplýsingar

Vefbirting: Húsfreyja og forstöðumaður í Reykjavík. Var í Reykjavík 1910. Húsfreyja á Stýrimannastíg 5, Reykjavík 1930. Forstöðukona við Ásgrímssafn í Reykjavík. Foreldrar: Guðlaug Hannesdóttir, 1883-1970, og Bjarni Bjarnason, Skaftfellingur að ætt og uppruna. Fyrri maður Bjarnveigar var Jóhannes Loftsson, en þau gengu í hjónaband 1928. Þau eignuðust tvo syni, Loft og Bjarna Markús. Í janúar 1952 gengu þau í hjónaband Bjarnveig og Snorri Sigfússon, skólastjóri. Bjarnveig bar mikla virðingu fyrir frænda sínum Ásgrími listmálara og varð hans tryggðavinur. Þau kynntust fyrst á Húsafelli, eftirlætisreit Ásgríms, þar sem hann málaði margar sinna fegurstu mynda. Bjarnveig dvaldist þar oft að sumarlagi með ungum sonum sínum og urðu þau kynni við Húsfellinga að varanlegri vináttu. Eins og alþjóð er kunnugt arfleiddi Ásgrímur Jónsson þjóðina að öllum eigum sínum. Var það húseignin við Bergstaðastræti með öllu sem þar var, þar á meðal um 500 fullgerð listaverk, auk fjölda verka sem ekki voru að fullu frágengin. Að tilhlutan listamannsins voru tilnefnd í stjórn þessa merka safns, auk Bjarnveigar, Jón listmálari, bróðir Ásgríms, og frú Guðlaug Jónsdóttir hjúkrunarkona. Ásgrímur lést árið 1958 og tóku þá Bjarnveig og Jón fljótlega að skrá allar myndir í safninu og bjarga frá skemmdum þeim myndum, sem geymdar voru í kjallara hússins. Þetta var mikið verk og vandasamt. Bjarnveig var tilnefnd til forstöðu safnsins, en það var opnað almenningi árið 1960. Mörg listaverkanna var ekki hægt að lagfæra varanlega hér heima og því tók Bjarnveig þá ákvörðun að senda þau til danska listasafnsins í Kaupmannahöfn með ærnum kostnaði. Þetta fjármagnaði hún með útgáfu listaverkakorta af mörgum þekktustu myndum Ásgríms og vakti það framtak hennar verðskuldaða athygli. Þau 20 ár, sem Bjarnveig veitti Ásgrímssafni forstöðu, var safnið opið alla daga, jafnvel um helgar ef óskað var, m.a. vegna ferðamanna. Hún stofnaði til sérstakra kynnisferða nemenda úr skólum borgarinnar, sem komu í fylgd kennara sinna til þess að kynnast verkum þessa einstæða listamanns og hinu látlausa heimili hans. Þetta frumkvæði Bjarnveigar mæltist mjög vel fyrir. Hið merka málverkasafn Bjarnveigar, sem fyrr er um getið, færði hún og synir hennar Árnessýslu að gjöf árið 1963. Var það 41 listaverk eftir marga af þekktustu myndlistarmönnum þjóðarinnar. Síðan hafa þau gefið safninu 28 listaverk til viðbótar. Árið 1974 var listasafn Árnessýslu opnað með viðhöfn og flutti Bjarnveig þar ávarp og sagði m.a.: "Þessi málverk eru gefin af heilum hug og með þeirri ósk, að gjöfin verði til menningarauka fyrir sýsluna og lyftistöng fyrir uppvaxandi kynslóð, en góð list, hvort sem hún heitir myndlist, tónlist eða um er að ræða aðrar listgreinar, veitir gleði og eykur þroska þeim sem njóta." Málverkasafnið í listasafni Árnessýslu er lýsandi dæmi um þann hug, sem Bjarnveig bar til æskustöðva móður sinnar og Ásgríms Jónssonar, sem einnig var Árnesingur. Forseti Íslands sæmdi Bjarnveigu riddarakrossi hinnar íslensku Fálkaorðu árið 1964 í virðingar- og þakklætisskyni fyrir fórnfýsi hennar og starf í þágu íslenskrar myndlistar. Heimildir: islendingabok.is https://www.mbl.is/greinasafn/grein/105098/ https://www.mbl.is/greinasafn/grein/105097/

Tengd aðföng