Main information
Gender / Year of Submittee
Kona (1962)
Dating
Day sent: 09.03.2015
Object-related numbers
"Museumnumber b": 2015-1-8
Place
Núverandi sveitarfélag: Hafnarfjarðarkaupstaður, Hafnarfjarðarkaupstaður
Questions / Answers
Allar spurningar
Spurningaskrá 121. Viðtal við [1] 3 maí 2015 í Hafnarfirði
E: Í dag er 3 maí við erum staddar í Hafnarfirði. Ég heiti [2] viðmælandi minn er [3] og viðfangsefni viðtalsins eru frásagnir að ömmum sem er spurningaskrá 121 frá þjóðminjasafninu.
Anna, viltu kannski byrja að segja mér hvar amma þín fæddist, hvað hún heitir ?
A: Amma mín hét Anna Friðbjörg Hannesdóttir. Og hún er fædd í Hafnarfirði, ég veit nú ekki alveg nákvæmlega hvar en hún fæðist 18 september 1986 (Anna mismælir sig en hér á að vera1886) og lést 25 janúar 1981. Hún var allaveg tíð húsfreyja og bjó allan sinn búskap á Hellu í Hafnarfirði Hennar maður var Gísli Guðmundsson sem að er sem sagt... var alltaf kallaður Gísli á Hellu og hans fjölskylda byggir húsið, eða sem sagt kjallaran eigilega sem er sem sagt bara steinhleðslu kjallari núna og þar bjó hann með foreldrum sínum og sjö systkinum að mig minnir. En þegar að amma mín og afi fara að búa í húsinu þá byggja þau efri hæðina. Reisulegt hús í Hafnarfirði. Að vísu aðeins 50 fermetrar. En bara mjög fallegt hús og áttu mjög stóra lóð þar sem voru stórir kartöflugarðar og hérna afi minn átti part af fjörunni hérna í hafnarfirði þar sem hann var með skýli eða svona lítin þurrk hjall þar sem hann geymdi trylluna sína og þurrkaði fisk og þegar það var grásleppa þá þurrkaði hann grásleppuna á klöppunum á bakvið húsið. Þannig það var alltaf nógur matur í þessu húsi og amma mín, Anna var mjög góður kokkur og mikil smekk kona. Þau áttu afskaplega fallegt heimili og hérna hún var mikil félagsverga og það var alltaf... í minni minningu var alltaf fullt hús, eða fullt eldhús af konum, nágranna konum sem sátu og ... í eldhúsinu hennar ömmu og spjölluðu mikið og hlógu og oft á tíðum fannst mér þá sem krakka að þær væru að rífast en mjög væntanlega hafa þær bara verið að rökræða og segja einhverjar slúður sögur um nágrananna þeim fannst afskaplega gaman ef amma átti sjérrí tár, þá sátu þær stundum og drukku sjérrí og hlógu mikið og mér fannst rosalega gaman að sitja í... húsið þeirra var einhvern vegin þannig að þú komst inn í forstofu og þú gast labbað svona hring svo þær sátu í eldhúsinu og ég sat þá annaðhvort inn í hjónaherberginu sem maður labbaði þá inn fyrir aftan þóttist vera að lesa en var samt að hlusta á þær því mér fannst þær ótrúlega skemmtilegar. Og hérna, já og það var alltaf stöðugur gestagangur hjá henni ömmu Önnu. Hún var rosalega kát kona talaði alveg ofboðslega mikið en var mikil skap kona samt. Það áttu einhvernvegin allir bara að gegna því sem hún sagði. Og hérna, hún vissi alveg ofboðslega mikið. Vissi rosalega mikið um bara sína ætt og ættina hans afa og hvernig einhvernvegin allt tengdist hérna í Hafnarfirði og vildi mjög gjarnan ræða þetta við mig og hérna sat og ræddi þetta og sá að ég var nú eigilega alveg að detta út í þessari umræðu og hérna og þá sagði hún alltaf : „Anna hlustaðu á það sem ég er að segja því að því ég verð dauð þá man þetta engin“ Og því miður er þetta pínu satt því að eftir að amma dó þá bara einhvernvegin munum við hin ekki neitt um allar þessar sögur og allt þetta sem hún var að segja okkur. Ef maður hefði nú verið svolítið skynsamur þá hefði verið alveg frábært ef hún hefði bara skrifað þetta niður því að hérna hún var alveg bara óhemju hafsjór af miklum fróðleik um bara fólkið í hafnarfirði og hvernig allir tengdust og kunni ótrúlega mikið af sögum og ... þannig að því miður þá bara ég eigilega bara já var bara krakki og man ekki allar þessar sögur sem hún var að segja og allt um sitt samtíðar fólk. Amma Anna átti tvö börn, sem sagt pabba minn hann Geir og svo Hönnu systir hans. Það var níu ár á milli þeirra og þegar að pabbi minn fæddist þá varð hún mjög veik af barnsfara sótt og eigilega jafnaði sig aldrei eftir það. Því að í tímana rás þá var það þannig að hún ... þó svo að hún hafi verið svona já, hún var ... vildi alltaf vera einhversstaðar á flakki og þvælast um þá eigilega í seinni tíð gat hún það ekki því hún var svo slæm í fótunum eftir þessa barnfara sótt en henni fannst aldrei leiðilegt ef einhver af barnabörnunum eða einhver kom og bauð henni í bíltúr. Hún var svo mikil flökkukind. Og hérna, hún já, hún ... það var alltaf ... hún tók alltaf opnum örmum á móti okkur öllum, við sem sagt ... ég er eina barn foreldra minna en dóttir hennar átti um 5 börn sem að amma hugsaði mikið um því að þau voru oft fjarverandi vegna vinnu sem sagt tengdarsonur hennar ömmu átti síldarplön út um bara allt ísland og þau hjónin voru mikið fjarverandi í því og þá voru krakkarnir þeirr oft bara í pössun hjá ömmu og afa og einhvernvegin er það þannig að við hugsum öll með ofboðslega miklum hlýhug og væntum þykju um ... um þessi hjón, því að þó að húsið hafi ekki verið stórt þá var mikil ást og umhyggja í því og alltaf allt gerst til að reyna að gleðja okkur með allskonar hlutum.
E: Mhm. Hver er svona þín fyrsta minning af ömmu ?
A: Já hmm ég held að það sé sko svona eigilega, þar sem ég sat í eldhúsinu og hún var að sjóða grásleppu og hérna ... og var líka að sjóða kartöflur og hún vissi að mér fannst svona smælkið rosalega gott og ég held ég muni eftir því að ég sat í eldhúsinu og var búin að stappa smælkinu saman við alveg rosalega mikið af smjöri og var að gefa mér þetta og foreldrar mínir voru ekkert rosalega hrifnir af því einhverja hluta vegna, en þúst, en já svo vissi ég alltaf, það var ákveðin skúffa í eldhúsinu, þar sem hún átti síríus rjóma súkkulaði, það var alltaf einhverja hluta vegna til ég held að ég muni eftir þessari skúffu og eimitt þegar hún var að gefa mér smælkið og líka einhvernvegin sat hún svo oft ... það var svona gömul rafha eldavél í eldhúsnu og hún sat einhvernvegin þar við ... ég meina hún bakaði pönnukökur og sat þá við eldavélina. Ég held að þetta sé svona .... og eins líka þegar hún klæddi sig upp, hún átti rosalega falleg peysuföt. Henn fannst mjög gaman að punta sig og átti alveg ótrúlega mikið af allskonar kremum og ilmvötnum og ég man líka eftir henni eimitt þegar við sátum saman í ... við snyrtiborðið í ... við... í svefnherberginu og sátum bara í ilmvatns skýi því hún setti aldrei lítið af ilmvatni á sig. Held að svona það sé það sem ég man svona ef maður, já fer að hugsa um það.
E: En voru þá þessar snyrtivörur einhvað sem hún var að kaupa sjálf eða einhvað sem hún, fékk hún þetta gefið ?
A: Ég eigilega bara veit það ekki. Að vísu, eins og ég minntist á áðan þá hérna var tengdasonur hennar með þessi stóru síldarplön og var með útgerð og skipið sem að hann var með og skipin, silgdu náttúrulega til útlanda og eins var semsagt maðurinn hennar, hann afi minn Gísli, hann silgdi í semsagt í stríðinu var hann á togara sem silgdi með fisk frá Íslandi til Englands og vissi hvað sinni konu þótti gaman að fá og keypti þá mjög gjarnan handa henni, já, öll þessi huggulegu krem og ilmvötn og allskonar syttur og vasar og eins og ég segi bara þau áttu ofboðslega fallegt heimili og ef ég ber það svona saman við ... heimilið þeirra, svo átti ég ömmu og afa á Raufarhöfn og maður ber þessi heimili saman inní þessu ... að koma inn í litlu fermetrana, 50 fermetrana í Hafnarfirði, það var eigilega eins og bara, pínu höll, þú veist manni fannst þetta hús aldrei lítið. Það var allt svo smekklegt og huggulegt og fallegt þar inni. Eina sem ég man að mér fannst óþægilegt, að kló ... það var gerð viðbygging við húsið þar sem var forstofa og þar var pínu lítið klósett og það var ekki hiti þar þannig maður þurfti að bara bíta á jaxlin og hlaupa fram í forstofu og inn á klósettið til að fara pissa því það var sko nístings kuldi þar inni en það var aldrei ... það var ekki baðkar eða sturta og ég held þau hafi bara þvegið sér við vask eða vaskafat eða einhvað en það var alltaf ... ég man aldrei eftir að það hafi verið einhver svita .... það var alltaf rosalega góð lykt af þeim þú veist þau voru alltaf mjög snyrtileg þó þau hefðu ekki svona flotta bað aðstöðu eins og við höfum núna.
E: Já eimitt. En hún menntaði sig aldrei ?
A: Hún fór í Kvennaskólan. Hún sko ... Amma Anna, afi eða sem sagt, pabbi hennar hann Hannes ... Hannes Jóhann Friðbjörn Jóhannsson hann var verkstjóri hjá Einar Þorgilssyni sem að, átti þá stóra verslun hérna í ... Verslun Einars Þorgilssonar hérna í Hafnarfirði og var þar með saltfiskverkun og hann sem sagt var verkstjóri þar þannig að hún eigilega elst ... eða semsagt í sínu uppeldi þá skorti henni í raun og veru voða lítið og þau áttu ... voru það efnuð og þannig þenkjandi að hún er send í kvenna skólan í Reykjavík og sem sagt er þar uuu hvernig hún kynntist svo afa eigilega veit ég ekki hann eigilega kemur úr pínu öðruvísi átt. Hann var öðruvísi týpa heldur en hún. Hann var ofboðslegur vinnuþjarkur. Hann sagði ekki margt, mjög hæglátur og lokaður maður, en ég man alltaf eftir því að ... í stofunni hjá ömmu var mynd af ungum manni sem stóð alltaf, alla þeirra búskap var mynd af þessum manni. Og ég svo sem spáði aldrei í það þegar ég var lítil hver í ósköpunum þetta væri en það er ekki fyrr en ég fer ... er unglingur og fer að gefa þessu, sem sagt gaum, að ég fer að spurja ömmu hver þetta er. Og þá var þetta greinilega, kannski, ég veit ekki hvort maður á að segja það, hennar ást. Stór ástin í hennar lífi. Ég man nú ekki hvað þessi maður hét en þetta var maðurinn sem hún verður fyrst ástfangin af og hún trúlofast þessum manni. Hann aftur á móti veikist af einhverjum af þessum stóru sóttum ... spænsku veikinni eða einhverju öðru sem að var þá í gangi og deyr. Og já ... svo kynnist hún afa og afi mátti einhvern vegin bara umburða það að þarna væri alltaf bara ... upp á skenk inni í stofu mynd af gamla kærastanum hennar og bara einhvernvegin tók því eins og það var. Ég man aldrei eftir því að það hafi verið neitt en ég meina það fór aldrei á milli mála að þeim þótti afskaplega vænt um hvort annað. En ég held samt að hin hafi kannski verið ástin í hennar lífi. Kannski svona stóra ástin svona þó að þau hafi já alla tíð verið mjög góð við hvort annað og allt það, en. Já. Og svona eftir á hyggja þá hugsar maður bara hvað afi ... já, var umburðalyndur að hafa alltaf gamla kærastan bara einhvernvegin þarna uppá vegg og það (E: Já eimitt) og það þótti öllum það bara einhvernvegin sjálfsagt og líka, einhverntíman spurði ég pabba um þetta og hann vissi alveg ... jú jú þetta er maðurinn sem amma þín var einu sinni trúlofaður. Öllum fannst þetta einhvernvegin bara svo sjálfsagt að þessi mynd væri þarna. Það var einhvern vegin bara ... mér fannst þetta ekki skrítið þegar amma var að segja mér þetta en það er kannski ekki fyrr en að ég svo bara verð eldri, að ég fór eimitt að pæla í því hvað, já afi var í rauninni umburðalyndur yfir þessu öllu saman (E: Eimitt) Það var svo lítið hann, hann var ... en kannski hefur hann verið inn í sér pirraður yfir því en hann hefði aldrei sagt það, það einhvernvegin var hann ... var þannig
E: Breyttust samskipti þín einhvað frá því að þú varst barn og þangað til þú varðst fullorðin við ömmu þína?
A: Já ég náttúrulega var rosalega mikið hjá henni ömmu þegar ég var krakki, fannst alveg ofboðslega gaman að koma þangað og hún var í göngufæri, þegar ég var að labba úr skóla, þá kom ég mjög gjarnan heim til hennar, fannst þægilegt að koma þangað og hérna, eyddi drjúgri stund hjá henni.
E: Og hvað varstu þá að gera ?
A: Aðallega að lesa og spjalla við hana og spjalla við afa. Og fara með afa í göngutúr niður í bæ. En þau áttu alveg fullt fullt ... þau áttu óhemju mikið af bókum og hérna og ég hafði mikla ánægju á að sitja þar bara í ró og næði og ... hérna það var svona klukka í stofunni hjá þeim sem sló alltaf á heila tímanum og einhvað tikkið í klukkunni og einhvað, æj það var bara alltaf svo þægilegt að vera hjá þeim. Svo var loft yfir húsinu og það var sko fullt fullt fullt af dóti. Og hérna, mér fannst rosalega ... það var svona ... rosalega brattur stigi þar upp og maður þurfti að fara upp um lúgu en mér fannst svakalega gaman að fara þangað upp og vera þar uppi og bara fá að grauta í dótinu sem var þar. Amma greinilega henti aldrei neinu og systir hans pabba var rosalega mikil skvísa. Og hérna, amma hélt uppá alla kjólana og alla hattana og allt sem hún átti og mér fannst svakalega gaman að vera þarna uppi og skoða þetta og amma meira að segja hélt upp á ástarbréf sem systir hans pabba hafði átt af því hún sem sagt var í ástarsambandi við amerískan hermann og ég alveg óvart komst í þessi bréf og las þau náttúrulega alveg upp til agna og fannst þetta ógurlega spennandi og komst þá að því að elsti sonur systir hans pabba var sem sagt ástandsbarn og það var upp mikið ... já ... það fór mikið af og margt í gang þegar ég fór að spurja um þetta af því það átti ekkert endilega að segja mér það, þó að, sem sagt allir hefðu vitað þetta og hérna ... þannig að þessi ... þetta loft var fullt af allskonar dóti sem að var skemmilegt að gramsa í og ... þegar að amma var svo sem búin að segja mér það að hérna að Hanna systir hans pabba hafði átt barn með ameríkana og fór svo að segja mér alla sögun um þetta allt saman og maður fór svo sem að spurja ömmu, sérstaklega kannski hvernig afa hefði þótt þetta og hún, gaf nú voða lítið út á það en ... en ég man svo eftir því að þegar afi minn er orðin mjög fullorðinn og og hérna var farin að rugla pínu lítið en býr ennþá heima hjá ömmu og þá var eldhúsið hjá ömmu fullt af eimitt einhverjum gömlum vinkonum og einhverjum kounm sem voru allar að hlægja og þá man ég allt í einu að þá kom afi rjúkandi inn í eldhús, alveg ösku reiður og argaði á ömmu, einhvað sem ég hafði aldrei séð áður. „Ég vil ekki .... Ég vil ekki hafa þessa hermenn í húsinu. Komdu þessum hermönnum út úr húsinu. Bara burt með þá“ og varð mjög mjög reiður. Og hún var að reyna að róa hann og segja „Gísli minn þetta er nú bara hérna hún Ingibjörg á móti og Sjana systir.“ Og einhvað þannig að ég hugsa nú að þó svo að afi hafi ekkert sagt mikið á sínum tíma, að þá hafi hann alla tíð verið mjög leiður yfir þessu. Miða við þessi viðbrögð þegar hann er orðin þetta fullorðinn og hérna. Já, þannig að hérna það hefur svo sem greinilega eitt og annað gengið á hjá þeim. (E: Mhm) En hún einhvernvegin svona kona sem að einhvern vegin reyndi að gera gott úr öllu og bara já, einhvernvegin tók þessu bara eins og það var.
E: En svo þegar þú verður fullorðin ?
A: Sko, þegar ég er fullorðin þá kannski kem eg sjaldnar til hennar það einhvern vegin, því miður verður það oft þannig að maður verður sjálfur upptekin afþví að vera unglingur og, og eldist en ... Jú, ég kom nú samt oft til hennar og alltaf var Síríus rjómasúkkulaðið í skúffunni og hérna maður reyndi nú að sendast einhvað fyrir hana og svo náttúrulega er ég svo heppin að foreldrar mínir byggja hús í kartöflugaðrðinum, gamla, hennar þannig að hún verður minn nágranni. Og amma kannski líka svolítið heppin með það að fá okkur í næsta nágrenni því hún þurfti aldrei að fara á elliheimili. Hún bjó í húsinu sínu bara þangað til hún dó. Eða réttara sagt hún fór inn á spítala og var þar bara í nokkra daga og svo bara deyr hún og hérna, á þeim tíma áttum við labrador tík sem hafði mikla matarást á henni ömmu af því að hún stalst alltaf að heiman og við hlupum bara yfir í næsta hús og þá var hún komin inn í eldhús hjá ömmu og þessi tík var orðin æði þykk og ég man einhvertíman þegar pabbi hljóp yfir til þess að athuga hvort tíkin væri ekki örugglega hjá ömmu að þá sem sagt segir hann ... horfir hann á hana og sér að hún er með uu mjólkurskegg og þá hafði amma verið búin að smyrja handa henni brauð með kæfu og gefa henni mjólk að drekka og þegar pabbi segir mamma þú átt ekkert alltaf að vera að gefa henni einhvað að borða hún er orðin svo þykk þá var hún með viskastykki að reyna þurrka mjólkur skeggið (E: Hlær) alveg „Hvað, nei ég gef henni aldrei neitt og hvaða vesen er þetta á ykkur“ en það fór ekkert á milli mála, líka út af því að hundurinn bara ... hann elskaði að fara þarna yfir. Þannig það var alveg sama hvort það væru menn eða dýr, öllum fannst rosalega notalegt að koma þarna í litla eldhúsið hennar. Og hún greinilega líka einhvernvegin leyfði alltaf allt, þú veist. Pabbi átti hrafn þegar hann er unglingur og býr heima hjá þeim. Sem sagt finnur hann einhversstaðar hrafnshreiður og kemur heim með hrafnunga sem hann elur upp sem að olli miklum usla hérna í hverfinu því að allar vinkonurnar sem að voru í eldhúsinu að drekka sjérrí voru alveg brjálaðar yfir þessu því að hann hafði mikla ánægu af því að setjast á allar þvotta snúrur og pilla klemmurnar af þannig að þvotturinn datt allur í jörðina og eins bara fór hann inn um glugga hjá fólki og stal öllu steini léttar a þannig það endaði með því að bara til þess að halda friði hérna í hverfinu að þá var farið með hrafninn uppí sveit á einhvern sveitabæ. Bara og honum var sleppt þar hjá einhverju vinafólki þeirra því það logaði allt í óeirðum út af hrafninum sem að hérna náttúrulega ... já lét þvottinn detta á jörðina.
E: En amma hefur bara tekið því með ró ?
A: jájá þetta var bara ... og líka hún náttúrulega bara hafði þvílíka ást á pabba. Systir hans talaði oft um það að það hefði bara verið eitt barna í hennar lífi og það var Geir. Og hérna, þannig að hann einhvernvegin mátti alltaf allt. Já. Var líka með einhvern risa stóran hund sem að ... já var heldur ekkert mjög vel liðin hér í hverfinu en, þetta einhvernvegin ... hún bara skammaðist ekkert mikið yfir þessu og hérna ... jaá ég ... þannig að maður man svona eftir sumum sögum sem að pabbi var að segja mér um hana þegar hann er að alast upp og þau voru með hænur og þau eru með geitur en það er nú fyrir mína tíð en það sem mér fannst skemmtilegast í kringum húsið þeirra er að það var svo mikið af ... hvað segir maður, ekki kúmen tré heldur einhverjir svona kúmen runnar. Þannig að maður labbaði hérna í kringum húsið og þá gat maður bara verið að týna sér kúmen bara til þess að borða og ég man maður fór stundum út og hún þurrkaði þetta einhverja hluta vegna í koddaveri, kúmenið (E: Já) sem hún notaði svo til þess að baka úr og og já. Þannig að hérna ... nei auðvitað breytist þetta kannski líka, bæði verður hún eldri og kannski man ekki eins mikið og einhvernvegin því miður var það þannig að maður kom ekki eins oft þangað þegar maður eldist eins og þegar maður var þegar maður var barn. En mér fannst alltaf rosalega vænt um að koma til hennar.
E: Hvaða áhrif finnst þér hún hafa haft á líf þitt ? Einhvað sem þú hugsar svona núna í seinni tíð ? í????????aður var barn. en um að koma til hennar. þegar maður eldist eins og þegar maður var þegar maður var barn. en
A: Já. Kannski ... ég hef stundum hugsað, af því að mér finnst rosalega gaman að elda mat, hvort ég hafði það frá henni því að hún eldaði ótrúlega góðan mat. Og eigilega ótrúlega góðan mat stundum úr sára litlu. Bara uuu allskonar fiskisúpur, og hún greinilega fylgdist rosalega vel með þó hún væri orðin pínu einangruð þarna heima þá einhvernvegin fylgdist hún rosalega vel með einhvernvegin öllu og kannski líka, þó hún hafi kannski ekkert verið að elda eftir einhverjum sérstökum uppskriftum, einhvern vegin bara uppúr sjálfum sér og og einhvernvegin ... og það var allt svo fall ... einhvernvegin hún lagði svo fallega á borð, þetta var allt gert með svo ... já einhverju svona smá listrænu ívafi í raun og veru. Maturinn var alltaf svo girnilegur, þó það væru bara soðnar kartöflur og og soðin fiskur með beinum eins og var þá, (E. Mhm) ýsa með beinum ... Einhverja hluta vegna gerði hún allt svo rosalega girnilegt þannig að ég held kannski að ég hafi nú pínu fengið þann mataráhuga frá henni. Og hérna ... já kannski þetta að reyna sjá kannski bara það besta úr öllu ég veit það ekki en hérna já en þau bæði ... eins ólík og þau voru þá bara já þá voru þau alveg yndisleg
E: Þú talaðir líka um að það hafi verið mikið af bókum heima hjá þeim ? Helduru að það hafi haft einhver áhrif á þína bókmennta....
A: Já þessar bækur eru náttúrulega sko ... voru líka mikið af þessum bókum voru bækur sem þau skyldu eftir, systkinin, hjá þeim sem sagt pabbi minn hann Geir og Hanna systir hans þannig að ég var að lesa oft allskonar einhverjar gamlar barnabækur sem að þau hefðu lesið á sínum tíma og hérna var meira að segja að reyna stauta mig í gegnum hérna H.C. Andersen á dönsku afþví að þau voru öll til. Það sem sagt var pabba, sem sagt sem þau gefa honum, bókahillur með öllu ritsafninu hans. Já veistu hvað ég hugsa það ég náttúrulega las alltaf alveg rosalega mikið (E: Mhm) Og hérna, og einhvernvegin bara þetta heimilslíf sem var hjá þeim alltaf allt ... allt þetta fólk sem var þarna í kringum þau og kannski fannst mér það líka skemmtilegt af því ég er náttúrulega eina barn foreldra minna. Mér fannst gaman að vera þarna, það var alltaf ... það var alltaf einhvað í gangi það var alltaf einhvað að gerast. Og þau einhvernvegin, bara, kipptu sér einhvernvegin aldrei upp við neitt. Eins og þegar ég fór og hérna, frétti af læðu með villikettlinga í gömlu húsi hérna í Hafnarfirði sem að engin bjó í og mig langði svo í kött og ég mátti ekki fá kött og ... þannig ég fór bara og sótti alla kettlingana og setti þá bara inn í kjallara hja ömmu og afa alveg með það á hreinu að þau myndu ekki segja neitt við því. Því það var alltaf köttur hjá þeim þegar ég var lítil og þau svo sem sögðu ekki neitt yfir því að allt í einu væri kjallarinn orðin stútfullur af kettlingum (E: Hlær) sem að skældu og skældu á mömmu sína af því að ég náttúrulega var ekkert að spá í það að auðvitað þurfti mamman að vera með þeim og gefa þeim að drekka. Þannig að hérna. Já þau tóku þessu með mikilli ró en amma hafði nú áhyggjur af aumingja litlu kisunum ... þyrftu nú kannski ... og ræddi það við mig eimitt „Anna, hérna, aumingja mamman nú er hún að leita af börnunum sínum og börnin að leita af mömmuni“ þú veist hún tók einhvern ... ég var aldrei skömmuð þú veist heldur var þetta bara rætt út frá því og náttúrulega endaði með því að ég sat og grenjaði og grenjaði yfir því að ég væri búin að stela börnunum af kisumömmunni þannig að það endaði með því að ég sem sagt hringdi í pabba og sagði honum hvað ég hefði gert sem ég ætlaði náttúrulega aldrei að segja ... sagði honum hvað ég hafði gert og pabbi kom og við tókum öll kisubörnin og hann keyrði með mig og ég skilaði börnunum aftur til mömmu sinnar en þau náttúrulega æstu sig ekki neitt yfir þessu. Tóku þessu bara eins og þetta væri eðlilegasti hlutur í heimi, þarna voru komnir fimm villi kettlingar allt í einu í kjallaran. Já, og svo man ég eftir því líka að mér fannst rosalega gaman þegar þau ... þegar amma var ... hún var með þvottapott í semsagt ... og svona stórt, hvað heitir þetta ... svona tré prik einhvað ... þetta heitir nú einhvað og hræðri í öllum þvottinum með þessu priki og einhvernvegin og hún stóð þarna niðri í stígvélunum sínum og ég var þarna í mínum stígvélum og það var slanga og þú veist það var svo gaman að sulla þarna niðri þegar hún var í þvottinum þannig þú veist þetta var náttúrulega rosaleg vinna en ég man að mér fannst þetta mjög gaman ... að vera þarna niðri þegar hún var að sullast í öllum þessum þvotti í þvottapottinum.
E: En þegar þú hugsar svona til baka heldur þú þá að hún hafi haft svona ákveðnar skoðanir á jafnréttirmál ?
A: Jaa ég eigilega svo sem veit það ekki, en það var svo sem alveg á hreinu, verkaskiptingin á heimilinu hjá þeim. (E: Já ) Afi náttúrulega vann og og sko. þau áttu mjög gott líf, ég meina, þegar ég hugsa til baka, þó að húsið hafi verið lítið þá áttu þau alltaf nóg af öllu. Hann vann en hún bara ræði öllu. Ég held að það hafi bara verið þannig og ég held bara að afi þessi hæglætis maður hann bara gerði bara nákvæmlega eins og hún vildi ég held hann hafi bara verið búin að átta sig á því að það hafi bara verið best og jú ég held sko, þegar maður hugsar til baka að hún náttúrulega var rosalegur kvennskörungur og hún hafði sko skýrar skoðanir á ... á öllu sem einhvernvegin var að gerast. Og fylgdist rosalega vel með öllu hún var já mjög svona þenkjandi kona, þannig jú veistu hvað ég hugsa það að svona á þeim tíma hafi hún verið ... og líka ef maður hugsar um það þá ... hún á þessi tvö börn. Og bæði fóru frekar óhefðbundnar leiðir í lífinu. Sem sagt önnur ... eða semsagt systir hans pabba hún náttúrulega giftist þessum útgerðarmanni og hún sem sagt er farin að fara til útlanda og hún er með fullt af fólki í vinnu og hún sem sagt vann allt ég meina hún eldaði ofan í fólkið á síldarplaninu, hún sá um launin og hún réði fólk í vinnu og var alveg semsagt ... átti fimm börn og var eigilega bara ... rak eigilega bara fyrirtæki með manninum sínum, þegar maður hugsar ... hugsar ... hún var ekki inn í neinum kassa, sú kona og ég held að þau hafi bæði pínu borið barð af því uppeldi sem þau höfðu fengið hjá ömmu og afa því að svo náttúrulega á þeim, fer pabbi minn að læra að fljúga sem að er sko ekki algegnt á þeim tímum. Þannig ég held að þau hafi ekki fengið neitt svona kassalaga uppeldi ég held nefnileg að þau hafi fengið hreinlega bara að prófa sig áfram í lífinu og þau einhvernvegin tekið því öllu svona eins og þegar ég kom með kisurnar, bara með svona ágætis ... já svona stómískri ró og mér fannst það nú eimitt alltaf svolítið skemmtileg saga sem að ég oft bar upp að pabba, uu einhverja hluta vegna sótti systir hans í það ... þá var sem sagt voru semsagt nunnuirnar hérna se að ráku st. Jósepsspítala og allt það og þær voru með skóla og einhverja hluta vegna vildi nú Hanna systir hans pabba fara í þennan kaþólska skóla og þau bara leyfðu henni það þó að þau væru ekkert kaþólsk trúuð og henni fannst þesski skóli bara algjört æði. Þannig það verður á að pabbi er sendur í skólan líka og hérna hann var alls ekkert sáttur við það hann vildi alls ekkert fara í þennan skóla, hann vildi bara fara í lækjarskóla með öllum sínum vinum. Þannig að hérna ... af því að amma er svo veik þegar hann fæðist þá er sem sagt vinkona hennar sem hét Dóra sem að hjálpaði henni nú alveg ofboðslega mikið og átti heima rétt hjá ömmu og afa ... var ein, átti engin börn og hún var svona eins og uppeldis móðir hans pabba og sko hún hymdi yfir allri vitleysu sem hann gerði, hún klagaði aldrei í ömmu og afa yfir neinu sem hann var að gera og pabbi hafði rætt það við Dóru að hann væri mjög ósáttur við það að vera að fara í þennan kaþólska skóla hann vildi bara fara í lækjarskóla. Hann fór nokkur skipti, ákvað það svo að hann ætlaði ekkert að vera í þessum skóla þannig að þegar hann er bara lítill þá fer hann alltaf í skólan á morgnanna, fer með töskuna sína til Dóru og skilur hana þar eftir en fer svo bara einhvað útí bæ að leika sér. Og þá var sem sagt eldsmiðja hérna rétt hjá, honum fannst rosalega ... ég fór eimitt að spurja hann „hvað vartu eigilega að gera yfir allan daginn ?“ því það voru allir vinir hans í skóla og þá var hann bara að fylgjast með eldsmiðunum vera að smíða og hann labbaði einhvað niður í bæ og hérna. Þetta gekk örugglega í viku og hérna hann ... það var einhver annar kunningi hans sem fór líka í þennan kaþólska skóla og hann lét nunnurnar alltaf vita af því að Geir væri lasinn og kæmi ekki í skólan og svo ... eftir þessa viku þá eru nunnurnar komnar með alveg ógurlega áhyggjur af því að hann væri kannski með berkla eða einhvað fárveikur af því það var nú margt í gangi á þeim tíma. Þannig það kom ein nunna heim til ömmu og afa til þess að athuga hversu mikið veikur Geir væri, en þá náttúrulega var ekki neitt að honum. Hann ætlaði bara ekkert í þennan skóla. Og þá einhvernveginn bara jájá. Ég hugsa að það hafi kannski einhvað verið skammaður fyrir að ljúga að nunnunum og að guði en hann náttúrulega endaði bara með því að svo á mánudeginum þá bara fór hann í lækjarskóla og það var ekkert meira veður úr því. Þannig að þarna þau, já. Eins og ég segi held ég að það hafi ekki verið með mjög kassalagað ... þessi börn fengu að hugsa einhvernvegin út fyrir ramman eins og að ... eins og ég segi, ég meina pabbi fer að læra að fljúga og á þeim tíma þá voru þeir bara örfáir sem að voru flugmenn hér, búsettir í hafnarfirði. Þannig þau leyfðu alveg fólki að prófa sig áfram. Og eins líka bara með barnabörnin. Það var ótrúlegt, þú veist afi greyið var látin sitja með teygjur um lappirnar því að ég var í teygju-twist. Hann sat karlgreyið bara í stólnum og ég sem sagt ... hann var með fæturnar sínar inn í teyjunni og ég var með þær yfir öðrum stól og þarna sat hann bara þangað til að ég hætti að hoppa í teyju og sagði ekki neitt. Og ég man einu sinni eftir því að einu sinni urðu mamma og pabba mjög reið við hann afþví að hann leyfði mér alltaf að vinna í Olsen Olsen og svo ef ég spilaði við einhvern annan og tapaði þá náttúrulega grenjaði ég alveg eins og ljón því að ég var náttúrulega vön því að vinna. (E: Hlær) Þannig að hann leyfði mér alltaf bara ... og fannst það bara alveg sjálfsagt, og þeim báðum. Og eins ömmu ef ég var að spila við hana.
E: Hún leyfði þér líka að vinna ?
A: Hún leyfði mér líka að vinna, jájá. Auðvitað leyfir maður börnunum að vinna. Og mér fannst líka rosalega gaman ef maður hugsar um ömmu að hérna að þá hringdi hún bara upp í Laujabúð sem var hérna rétt fyrir ofan og pantaði vörur og svo kom bara sendill með vörurnar heim.
E: Já okei
A: Og mér fannst svo gaman eimitt þegar sendillinn kom inn á eldhúsgólf með risa stóran pappakssa fullan af vörum ... mér fannst rosalega gaman að hjálpa ömmu að taka uppúr kössunum og raða í skápana og í ísskápinn, það var bara já, það var bara virkilega skemmtilegt.
E: Þannig að eldhusið hefur alltaf verið hennar staður ?
A: Alltaf
E: þú tengir mest við það ?
A: Já eigilega. Ég man ... Ég man ekki mjög oft eftir okkur í stofuni, en það var einna helst ef að við vorum að horfa á sjónvarpið því að þau voru mjög snemma komin með sjónvarp því að ég man eftir því að hérna ... Pabbi í einhverju af sínum utanlandsferðum ... Þegar hann var farinn að fljúa erlendis ... hann kom með sjónvarp handa þeim. Þannig að það er eldhúsið og það sem var svona eins og hálfgerð borðstofa og þar voru tveir rosalega kósý stólar þar sem þau sátu og horfðu á sjónvarpið. Það er svona það sem að ég man mest eftir okkur saman.
E: Er einhvað fleira sem þig langar að komi fram um ömmu þína ? Einhverjar minningar sem eru eftir sem þér þykri vænt um eða lýsa henni sem manneskju ?
A: Já hún var bara ofboðslega ... með stórt hjarta og mikið skap en mjög glaðlynd og hérna eins og ég segi hafði alveg ofboðslega gaman að vera innan um mikið af fólki. Skemmtilegasta vissi þegar hún gat puntað sig upp og farið í veislur henni fannst það alveg rosalega skemmtilegt.
E: Og var hún þá alltaf í þjóðlegum klæðnaði ?
A: Já hún var alltaf alveg ... já sko þegar ég er lítil man ég eftir henni svoleiðis en þegar að ég fer að eldast man ég eftir henni alltaf í ofboðslega fallegum kjólum og mjög væntanlega hefur það þá verið dóttir hennar sem að var þá að fara með Gullfoss og svo í siglingar með fyrirtækinu sem þau ráku hjónin ... náttúrulega keypti mikið af fallegum fötum á hana og hún var rosalega mikill fagurkeri og alltaf með klemmu eyrna lokka og hún var alltaf með brjóst nælur sem að margar konur voru þá með og mér fannst rosalega skrítið að vísu þegar hún lét klippa sig það tók mig langan tíma að jafna mig á því því að hún var alltaf með þetta fallega gráa hár svona í seinni tíð þegar maður hugsar um það, með þessa síðu fléttu sem að semsagt hún fléttaði sig og svo var hún tekin upp í hnút og sett svona net yifr og svo allt í einu bara var þessi flétta farinn og hún var komin með skvísu klippingu ég ... mér fanst það rosalega skrítið en svo náttúrulega bara vandist maður því og hún var náttúrulega bara einhvað svo glæsileg einhvað svo bara smart alltaf og flott þegar maður hugsar bara til baka. Þó maður hafi kannski ekkert mikið verið að velta því fyrir sér þá. Nei ég bara held að ég hafi verið afskaplega já, lánsöm að eiga hana fyrir ömmu því hún var eins go ég segi mjög lífleg kona það alveg gustaði af henni þegar hún fór af staðog margt skemmtilegt sem að ... einhvernvegin eins og ég var að segja það passaði alltaf uppá það að það væri alltaf ... þú komst aldrei heim til þeirra án þess að þér ...einhverja hluta vegna gat hún töfrað fram ótrúlegustu veitingar eigilega úr engu og einhvern vegin fannst manni allt allt svo gott hjá þeim einhvernvegin og alltaf svo einhvað gott aðkoam til þeirra og spjalla ivð þau og hérna og ef að mamma og pabbi voru búin að segja nei yfir einhverju sem ég mátti ekki kaupa mér þá var alveg á hrein að hún myndi gefa mér pening. Einhvertíman langaði mig svo í FH íþrótta tösku og mömmu og pabba fannst það alveg bara ..mig vantaði það alls ekki og þá labbaði ég bara til ömmu og lýsti því fyrir henni hvað mig langaði svakalega í þessa tösku því allar vinkonur mínar ættu svona þannig að hún bara gaf mér pening og ég labbaði í músík og sport og keypti mér töskuna. Þannig maður var bara dekraður fram í fingur góma. Og náttúrlega bara yndisleg.
E: þá vill ég þakka þér kærlega fyrir viðtalið
A: Já takk sömuleiðis.Spurningaskrá 121. Viðtal við [4] 3 maí 2015 í Hafnarfirði
E: Í dag er 3 maí við erum staddar í Hafnarfirði. Ég heiti [5] viðmælandi minn er [6] og viðfangsefni viðtalsins eru frásagnir að ömmum sem er spurningaskrá 121 frá þjóðminjasafninu.
Anna, viltu kannski byrja að segja mér hvar amma þín fæddist, hvað hún heitir ?
A: Amma mín hét Anna Friðbjörg Hannesdóttir. Og hún er fædd í Hafnarfirði, ég veit nú ekki alveg nákvæmlega hvar en hún fæðist 18 september 1986 (Anna mismælir sig en hér á að vera1886) og lést 25 janúar 1981. Hún var allaveg tíð húsfreyja og bjó allan sinn búskap á Hellu í Hafnarfirði Hennar maður var Gísli Guðmundsson sem að er sem sagt... var alltaf kallaður Gísli á Hellu og hans fjölskylda byggir húsið, eða sem sagt kjallaran eigilega sem er sem sagt bara steinhleðslu kjallari núna og þar bjó hann með foreldrum sínum og sjö systkinum að mig minnir. En þegar að amma mín og afi fara að búa í húsinu þá byggja þau efri hæðina. Reisulegt hús í Hafnarfirði. Að vísu aðeins 50 fermetrar. En bara mjög fallegt hús og áttu mjög stóra lóð þar sem voru stórir kartöflugarðar og hérna afi minn átti part af fjörunni hérna í hafnarfirði þar sem hann var með skýli eða svona lítin þurrk hjall þar sem hann geymdi trylluna sína og þurrkaði fisk og þegar það var grásleppa þá þurrkaði hann grásleppuna á klöppunum á bakvið húsið. Þannig það var alltaf nógur matur í þessu húsi og amma mín, Anna var mjög góður kokkur og mikil smekk kona. Þau áttu afskaplega fallegt heimili og hérna hún var mikil félagsverga og það var alltaf... í minni minningu var alltaf fullt hús, eða fullt eldhús af konum, nágranna konum sem sátu og ... í eldhúsinu hennar ömmu og spjölluðu mikið og hlógu og oft á tíðum fannst mér þá sem krakka að þær væru að rífast en mjög væntanlega hafa þær bara verið að rökræða og segja einhverjar slúður sögur um nágrananna þeim fannst afskaplega gaman ef amma átti sjérrí tár, þá sátu þær stundum og drukku sjérrí og hlógu mikið og mér fannst rosalega gaman að sitja í... húsið þeirra var einhvern vegin þannig að þú komst inn í forstofu og þú gast labbað svona hring svo þær sátu í eldhúsinu og ég sat þá annaðhvort inn í hjónaherberginu sem maður labbaði þá inn fyrir aftan þóttist vera að lesa en var samt að hlusta á þær því mér fannst þær ótrúlega skemmtilegar. Og hérna, já og það var alltaf stöðugur gestagangur hjá henni ömmu Önnu. Hún var rosalega kát kona talaði alveg ofboðslega mikið en var mikil skap kona samt. Það áttu einhvernvegin allir bara að gegna því sem hún sagði. Og hérna, hún vissi alveg ofboðslega mikið. Vissi rosalega mikið um bara sína ætt og ættina hans afa og hvernig einhvernvegin allt tengdist hérna í Hafnarfirði og vildi mjög gjarnan ræða þetta við mig og hérna sat og ræddi þetta og sá að ég var nú eigilega alveg að detta út í þessari umræðu og hérna og þá sagði hún alltaf : „Anna hlustaðu á það sem ég er að segja því að því ég verð dauð þá man þetta engin“ Og því miður er þetta pínu satt því að eftir að amma dó þá bara einhvernvegin munum við hin ekki neitt um allar þessar sögur og allt þetta sem hún var að segja okkur. Ef maður hefði nú verið svolítið skynsamur þá hefði verið alveg frábært ef hún hefði bara skrifað þetta niður því að hérna hún var alveg bara óhemju hafsjór af miklum fróðleik um bara fólkið í hafnarfirði og hvernig allir tengdust og kunni ótrúlega mikið af sögum og ... þannig að því miður þá bara ég eigilega bara já var bara krakki og man ekki allar þessar sögur sem hún var að segja og allt um sitt samtíðar fólk. Amma Anna átti tvö börn, sem sagt pabba minn hann Geir og svo Hönnu systir hans. Það var níu ár á milli þeirra og þegar að pabbi minn fæddist þá varð hún mjög veik af barnsfara sótt og eigilega jafnaði sig aldrei eftir það. Því að í tímana rás þá var það þannig að hún ... þó svo að hún hafi verið svona já, hún var ... vildi alltaf vera einhversstaðar á flakki og þvælast um þá eigilega í seinni tíð gat hún það ekki því hún var svo slæm í fótunum eftir þessa barnfara sótt en henni fannst aldrei leiðilegt ef einhver af barnabörnunum eða einhver kom og bauð henni í bíltúr. Hún var svo mikil flökkukind. Og hérna, hún já, hún ... það var alltaf ... hún tók alltaf opnum örmum á móti okkur öllum, við sem sagt ... ég er eina barn foreldra minna en dóttir hennar átti um 5 börn sem að amma hugsaði mikið um því að þau voru oft fjarverandi vegna vinnu sem sagt tengdarsonur hennar ömmu átti síldarplön út um bara allt ísland og þau hjónin voru mikið fjarverandi í því og þá voru krakkarnir þeirr oft bara í pössun hjá ömmu og afa og einhvernvegin er það þannig að við hugsum öll með ofboðslega miklum hlýhug og væntum þykju um ... um þessi hjón, því að þó að húsið hafi ekki verið stórt þá var mikil ást og umhyggja í því og alltaf allt gerst til að reyna að gleðja okkur með allskonar hlutum.
E: Mhm. Hver er svona þín fyrsta minning af ömmu ?
A: Já hmm ég held að það sé sko svona eigilega, þar sem ég sat í eldhúsinu og hún var að sjóða grásleppu og hérna ... og var líka að sjóða kartöflur og hún vissi að mér fannst svona smælkið rosalega gott og ég held ég muni eftir því að ég sat í eldhúsinu og var búin að stappa smælkinu saman við alveg rosalega mikið af smjöri og var að gefa mér þetta og foreldrar mínir voru ekkert rosalega hrifnir af því einhverja hluta vegna, en þúst, en já svo vissi ég alltaf, það var ákveðin skúffa í eldhúsinu, þar sem hún átti síríus rjóma súkkulaði, það var alltaf einhverja hluta vegna til ég held að ég muni eftir þessari skúffu og eimitt þegar hún var að gefa mér smælkið og líka einhvernvegin sat hún svo oft ... það var svona gömul rafha eldavél í eldhúsnu og hún sat einhvernvegin þar við ... ég meina hún bakaði pönnukökur og sat þá við eldavélina. Ég held að þetta sé svona .... og eins líka þegar hún klæddi sig upp, hún átti rosalega falleg peysuföt. Henn fannst mjög gaman að punta sig og átti alveg ótrúlega mikið af allskonar kremum og ilmvötnum og ég man líka eftir henni eimitt þegar við sátum saman í ... við snyrtiborðið í ... við... í svefnherberginu og sátum bara í ilmvatns skýi því hún setti aldrei lítið af ilmvatni á sig. Held að svona það sé það sem ég man svona ef maður, já fer að hugsa um það.
E: En voru þá þessar snyrtivörur einhvað sem hún var að kaupa sjálf eða einhvað sem hún, fékk hún þetta gefið ?
A: Ég eigilega bara veit það ekki. Að vísu, eins og ég minntist á áðan þá hérna var tengdasonur hennar með þessi stóru síldarplön og var með útgerð og skipið sem að hann var með og skipin, silgdu náttúrulega til útlanda og eins var semsagt maðurinn hennar, hann afi minn Gísli, hann silgdi í semsagt í stríðinu var hann á togara sem silgdi með fisk frá Íslandi til Englands og vissi hvað sinni konu þótti gaman að fá og keypti þá mjög gjarnan handa henni, já, öll þessi huggulegu krem og ilmvötn og allskonar syttur og vasar og eins og ég segi bara þau áttu ofboðslega fallegt heimili og ef ég ber það svona saman við ... heimilið þeirra, svo átti ég ömmu og afa á Raufarhöfn og maður ber þessi heimili saman inní þessu ... að koma inn í litlu fermetrana, 50 fermetrana í Hafnarfirði, það var eigilega eins og bara, pínu höll, þú veist manni fannst þetta hús aldrei lítið. Það var allt svo smekklegt og huggulegt og fallegt þar inni. Eina sem ég man að mér fannst óþægilegt, að kló ... það var gerð viðbygging við húsið þar sem var forstofa og þar var pínu lítið klósett og það var ekki hiti þar þannig maður þurfti að bara bíta á jaxlin og hlaupa fram í forstofu og inn á klósettið til að fara pissa því það var sko nístings kuldi þar inni en það var aldrei ... það var ekki baðkar eða sturta og ég held þau hafi bara þvegið sér við vask eða vaskafat eða einhvað en það var alltaf ... ég man aldrei eftir að það hafi verið einhver svita .... það var alltaf rosalega góð lykt af þeim þú veist þau voru alltaf mjög snyrtileg þó þau hefðu ekki svona flotta bað aðstöðu eins og við höfum núna.
E: Já eimitt. En hún menntaði sig aldrei ?
A: Hún fór í Kvennaskólan. Hún sko ... Amma Anna, afi eða sem sagt, pabbi hennar hann Hannes ... Hannes Jóhann Friðbjörn Jóhannsson hann var verkstjóri hjá Einar Þorgilssyni sem að, átti þá stóra verslun hérna í ... Verslun Einars Þorgilssonar hérna í Hafnarfirði og var þar með saltfiskverkun og hann sem sagt var verkstjóri þar þannig að hún eigilega elst ... eða semsagt í sínu uppeldi þá skorti henni í raun og veru voða lítið og þau áttu ... voru það efnuð og þannig þenkjandi að hún er send í kvenna skólan í Reykjavík og sem sagt er þar uuu hvernig hún kynntist svo afa eigilega veit ég ekki hann eigilega kemur úr pínu öðruvísi átt. Hann var öðruvísi týpa heldur en hún. Hann var ofboðslegur vinnuþjarkur. Hann sagði ekki margt, mjög hæglátur og lokaður maður, en ég man alltaf eftir því að ... í stofunni hjá ömmu var mynd af ungum manni sem stóð alltaf, alla þeirra búskap var mynd af þessum manni. Og ég svo sem spáði aldrei í það þegar ég var lítil hver í ósköpunum þetta væri en það er ekki fyrr en ég fer ... er unglingur og fer að gefa þessu, sem sagt gaum, að ég fer að spurja ömmu hver þetta er. Og þá var þetta greinilega, kannski, ég veit ekki hvort maður á að segja það, hennar ást. Stór ástin í hennar lífi. Ég man nú ekki hvað þessi maður hét en þetta var maðurinn sem hún verður fyrst ástfangin af og hún trúlofast þessum manni. Hann aftur á móti veikist af einhverjum af þessum stóru sóttum ... spænsku veikinni eða einhverju öðru sem að var þá í gangi og deyr. Og já ... svo kynnist hún afa og afi mátti einhvern vegin bara umburða það að þarna væri alltaf bara ... upp á skenk inni í stofu mynd af gamla kærastanum hennar og bara einhvernvegin tók því eins og það var. Ég man aldrei eftir því að það hafi verið neitt en ég meina það fór aldrei á milli mála að þeim þótti afskaplega vænt um hvort annað. En ég held samt að hin hafi kannski verið ástin í hennar lífi. Kannski svona stóra ástin svona þó að þau hafi já alla tíð verið mjög góð við hvort annað og allt það, en. Já. Og svona eftir á hyggja þá hugsar maður bara hvað afi ... já, var umburðalyndur að hafa alltaf gamla kærastan bara einhvernvegin þarna uppá vegg og það (E: Já eimitt) og það þótti öllum það bara einhvernvegin sjálfsagt og líka, einhverntíman spurði ég pabba um þetta og hann vissi alveg ... jú jú þetta er maðurinn sem amma þín var einu sinni trúlofaður. Öllum fannst þetta einhvernvegin bara svo sjálfsagt að þessi mynd væri þarna. Það var einhvern vegin bara ... mér fannst þetta ekki skrítið þegar amma var að segja mér þetta en það er kannski ekki fyrr en að ég svo bara verð eldri, að ég fór eimitt að pæla í því hvað, já afi var í rauninni umburðalyndur yfir þessu öllu saman (E: Eimitt) Það var svo lítið hann, hann var ... en kannski hefur hann verið inn í sér pirraður yfir því en hann hefði aldrei sagt það, það einhvernvegin var hann ... var þannig
E: Breyttust samskipti þín einhvað frá því að þú varst barn og þangað til þú varðst fullorðin við ömmu þína?
A: Já ég náttúrulega var rosalega mikið hjá henni ömmu þegar ég var krakki, fannst alveg ofboðslega gaman að koma þangað og hún var í göngufæri, þegar ég var að labba úr skóla, þá kom ég mjög gjarnan heim til hennar, fannst þægilegt að koma þangað og hérna, eyddi drjúgri stund hjá henni.
E: Og hvað varstu þá að gera ?
A: Aðallega að lesa og spjalla við hana og spjalla við afa. Og fara með afa í göngutúr niður í bæ. En þau áttu alveg fullt fullt ... þau áttu óhemju mikið af bókum og hérna og ég hafði mikla ánægju á að sitja þar bara í ró og næði og ... hérna það var svona klukka í stofunni hjá þeim sem sló alltaf á heila tímanum og einhvað tikkið í klukkunni og einhvað, æj það var bara alltaf svo þægilegt að vera hjá þeim. Svo var loft yfir húsinu og það var sko fullt fullt fullt af dóti. Og hérna, mér fannst rosalega ... það var svona ... rosalega brattur stigi þar upp og maður þurfti að fara upp um lúgu en mér fannst svakalega gaman að fara þangað upp og vera þar uppi og bara fá að grauta í dótinu sem var þar. Amma greinilega henti aldrei neinu og systir hans pabba var rosalega mikil skvísa. Og hérna, amma hélt uppá alla kjólana og alla hattana og allt sem hún átti og mér fannst svakalega gaman að vera þarna uppi og skoða þetta og amma meira að segja hélt upp á ástarbréf sem systir hans pabba hafði átt af því hún sem sagt var í ástarsambandi við amerískan hermann og ég alveg óvart komst í þessi bréf og las þau náttúrulega alveg upp til agna og fannst þetta ógurlega spennandi og komst þá að því að elsti sonur systir hans pabba var sem sagt ástandsbarn og það var upp mikið ... já ... það fór mikið af og margt í gang þegar ég fór að spurja um þetta af því það átti ekkert endilega að segja mér það, þó að, sem sagt allir hefðu vitað þetta og hérna ... þannig að þessi ... þetta loft var fullt af allskonar dóti sem að var skemmilegt að gramsa í og ... þegar að amma var svo sem búin að segja mér það að hérna að Hanna systir hans pabba hafði átt barn með ameríkana og fór svo að segja mér alla sögun um þetta allt saman og maður fór svo sem að spurja ömmu, sérstaklega kannski hvernig afa hefði þótt þetta og hún, gaf nú voða lítið út á það en ... en ég man svo eftir því að þegar afi minn er orðin mjög fullorðinn og og hérna var farin að rugla pínu lítið en býr ennþá heima hjá ömmu og þá var eldhúsið hjá ömmu fullt af eimitt einhverjum gömlum vinkonum og einhverjum kounm sem voru allar að hlægja og þá man ég allt í einu að þá kom afi rjúkandi inn í eldhús, alveg ösku reiður og argaði á ömmu, einhvað sem ég hafði aldrei séð áður. „Ég vil ekki .... Ég vil ekki hafa þessa hermenn í húsinu. Komdu þessum hermönnum út úr húsinu. Bara burt með þá“ og varð mjög mjög reiður. Og hún var að reyna að róa hann og segja „Gísli minn þetta er nú bara hérna hún Ingibjörg á móti og Sjana systir.“ Og einhvað þannig að ég hugsa nú að þó svo að afi hafi ekkert sagt mikið á sínum tíma, að þá hafi hann alla tíð verið mjög leiður yfir þessu. Miða við þessi viðbrögð þegar hann er orðin þetta fullorðinn og hérna. Já, þannig að hérna það hefur svo sem greinilega eitt og annað gengið á hjá þeim. (E: Mhm) En hún einhvernvegin svona kona sem að einhvern vegin reyndi að gera gott úr öllu og bara já, einhvernvegin tók þessu bara eins og það var.
E: En svo þegar þú verður fullorðin ?
A: Sko, þegar ég er fullorðin þá kannski kem eg sjaldnar til hennar það einhvern vegin, því miður verður það oft þannig að maður verður sjálfur upptekin afþví að vera unglingur og, og eldist en ... Jú, ég kom nú samt oft til hennar og alltaf var Síríus rjómasúkkulaðið í skúffunni og hérna maður reyndi nú að sendast einhvað fyrir hana og svo náttúrulega er ég svo heppin að foreldrar mínir byggja hús í kartöflugaðrðinum, gamla, hennar þannig að hún verður minn nágranni. Og amma kannski líka svolítið heppin með það að fá okkur í næsta nágrenni því hún þurfti aldrei að fara á elliheimili. Hún bjó í húsinu sínu bara þangað til hún dó. Eða réttara sagt hún fór inn á spítala og var þar bara í nokkra daga og svo bara deyr hún og hérna, á þeim tíma áttum við labrador tík sem hafði mikla matarást á henni ömmu af því að hún stalst alltaf að heiman og við hlupum bara yfir í næsta hús og þá var hún komin inn í eldhús hjá ömmu og þessi tík var orðin æði þykk og ég man einhvertíman þegar pabbi hljóp yfir til þess að athuga hvort tíkin væri ekki örugglega hjá ömmu að þá sem sagt segir hann ... horfir hann á hana og sér að hún er með uu mjólkurskegg og þá hafði amma verið búin að smyrja handa henni brauð með kæfu og gefa henni mjólk að drekka og þegar pabbi segir mamma þú átt ekkert alltaf að vera að gefa henni einhvað að borða hún er orðin svo þykk þá var hún með viskastykki að reyna þurrka mjólkur skeggið (E: Hlær) alveg „Hvað, nei ég gef henni aldrei neitt og hvaða vesen er þetta á ykkur“ en það fór ekkert á milli mála, líka út af því að hundurinn bara ... hann elskaði að fara þarna yfir. Þannig það var alveg sama hvort það væru menn eða dýr, öllum fannst rosalega notalegt að koma þarna í litla eldhúsið hennar. Og hún greinilega líka einhvernvegin leyfði alltaf allt, þú veist. Pabbi átti hrafn þegar hann er unglingur og býr heima hjá þeim. Sem sagt finnur hann einhversstaðar hrafnshreiður og kemur heim með hrafnunga sem hann elur upp sem að olli miklum usla hérna í hverfinu því að allar vinkonurnar sem að voru í eldhúsinu að drekka sjérrí voru alveg brjálaðar yfir þessu því að hann hafði mikla ánægu af því að setjast á allar þvotta snúrur og pilla klemmurnar af þannig að þvotturinn datt allur í jörðina og eins bara fór hann inn um glugga hjá fólki og stal öllu steini léttar a þannig það endaði með því að bara til þess að halda friði hérna í hverfinu að þá var farið með hrafninn uppí sveit á einhvern sveitabæ. Bara og honum var sleppt þar hjá einhverju vinafólki þeirra því það logaði allt í óeirðum út af hrafninum sem að hérna náttúrulega ... já lét þvottinn detta á jörðina.
E: En amma hefur bara tekið því með ró ?
A: jájá þetta var bara ... og líka hún náttúrulega bara hafði þvílíka ást á pabba. Systir hans talaði oft um það að það hefði bara verið eitt barna í hennar lífi og það var Geir. Og hérna, þannig að hann einhvernvegin mátti alltaf allt. Já. Var líka með einhvern risa stóran hund sem að ... já var heldur ekkert mjög vel liðin hér í hverfinu en, þetta einhvernvegin ... hún bara skammaðist ekkert mikið yfir þessu og hérna ... jaá ég ... þannig að maður man svona eftir sumum sögum sem að pabbi var að segja mér um hana þegar hann er að alast upp og þau voru með hænur og þau eru með geitur en það er nú fyrir mína tíð en það sem mér fannst skemmtilegast í kringum húsið þeirra er að það var svo mikið af ... hvað segir maður, ekki kúmen tré heldur einhverjir svona kúmen runnar. Þannig að maður labbaði hérna í kringum húsið og þá gat maður bara verið að týna sér kúmen bara til þess að borða og ég man maður fór stundum út og hún þurrkaði þetta einhverja hluta vegna í koddaveri, kúmenið (E: Já) sem hún notaði svo til þess að baka úr og og já. Þannig að hérna ... nei auðvitað breytist þetta kannski líka, bæði verður hún eldri og kannski man ekki eins mikið og einhvernvegin því miður var það þannig að maður kom ekki eins oft þangað þegar maður eldist eins og þegar maður var þegar maður var barn. En mér fannst alltaf rosalega vænt um að koma til hennar.
E: Hvaða áhrif finnst þér hún hafa haft á líf þitt ? Einhvað sem þú hugsar svona núna í seinni tíð ? í????????aður var barn. en um að koma til hennar. þegar maður eldist eins og þegar maður var þegar maður var barn. en
A: Já. Kannski ... ég hef stundum hugsað, af því að mér finnst rosalega gaman að elda mat, hvort ég hafði það frá henni því að hún eldaði ótrúlega góðan mat. Og eigilega ótrúlega góðan mat stundum úr sára litlu. Bara uuu allskonar fiskisúpur, og hún greinilega fylgdist rosalega vel með þó hún væri orðin pínu einangruð þarna heima þá einhvernvegin fylgdist hún rosalega vel með einhvernvegin öllu og kannski líka, þó hún hafi kannski ekkert verið að elda eftir einhverjum sérstökum uppskriftum, einhvern vegin bara uppúr sjálfum sér og og einhvernvegin ... og það var allt svo fall ... einhvernvegin hún lagði svo fallega á borð, þetta var allt gert með svo ... já einhverju svona smá listrænu ívafi í raun og veru. Maturinn var alltaf svo girnilegur, þó það væru bara soðnar kartöflur og og soðin fiskur með beinum eins og var þá, (E. Mhm) ýsa með beinum ... Einhverja hluta vegna gerði hún allt svo rosalega girnilegt þannig að ég held kannski að ég hafi nú pínu fengið þann mataráhuga frá henni. Og hérna ... já kannski þetta að reyna sjá kannski bara það besta úr öllu ég veit það ekki en hérna já en þau bæði ... eins ólík og þau voru þá bara já þá voru þau alveg yndisleg
E: Þú talaðir líka um að það hafi verið mikið af bókum heima hjá þeim ? Helduru að það hafi haft einhver áhrif á þína bókmennta....
A: Já þessar bækur eru náttúrulega sko ... voru líka mikið af þessum bókum voru bækur sem þau skyldu eftir, systkinin, hjá þeim sem sagt pabbi minn hann Geir og Hanna systir hans þannig að ég var að lesa oft allskonar einhverjar gamlar barnabækur sem að þau hefðu lesið á sínum tíma og hérna var meira að segja að reyna stauta mig í gegnum hérna H.C. Andersen á dönsku afþví að þau voru öll til. Það sem sagt var pabba, sem sagt sem þau gefa honum, bókahillur með öllu ritsafninu hans. Já veistu hvað ég hugsa það ég náttúrulega las alltaf alveg rosalega mikið (E: Mhm) Og hérna, og einhvernvegin bara þetta heimilslíf sem var hjá þeim alltaf allt ... allt þetta fólk sem var þarna í kringum þau og kannski fannst mér það líka skemmtilegt af því ég er náttúrulega eina barn foreldra minna. Mér fannst gaman að vera þarna, það var alltaf ... það var alltaf einhvað í gangi það var alltaf einhvað að gerast. Og þau einhvernvegin, bara, kipptu sér einhvernvegin aldrei upp við neitt. Eins og þegar ég fór og hérna, frétti af læðu með villikettlinga í gömlu húsi hérna í Hafnarfirði sem að engin bjó í og mig langði svo í kött og ég mátti ekki fá kött og ... þannig ég fór bara og sótti alla kettlingana og setti þá bara inn í kjallara hja ömmu og afa alveg með það á hreinu að þau myndu ekki segja neitt við því. Því það var alltaf köttur hjá þeim þegar ég var lítil og þau svo sem sögðu ekki neitt yfir því að allt í einu væri kjallarinn orðin stútfullur af kettlingum (E: Hlær) sem að skældu og skældu á mömmu sína af því að ég náttúrulega var ekkert að spá í það að auðvitað þurfti mamman að vera með þeim og gefa þeim að drekka. Þannig að hérna. Já þau tóku þessu með mikilli ró en amma hafði nú áhyggjur af aumingja litlu kisunum ... þyrftu nú kannski ... og ræddi það við mig eimitt „Anna, hérna, aumingja mamman nú er hún að leita af börnunum sínum og börnin að leita af mömmuni“ þú veist hún tók einhvern ... ég var aldrei skömmuð þú veist heldur var þetta bara rætt út frá því og náttúrulega endaði með því að ég sat og grenjaði og grenjaði yfir því að ég væri búin að stela börnunum af kisumömmunni þannig að það endaði með því að ég sem sagt hringdi í pabba og sagði honum hvað ég hefði gert sem ég ætlaði náttúrulega aldrei að segja ... sagði honum hvað ég hafði gert og pabbi kom og við tókum öll kisubörnin og hann keyrði með mig og ég skilaði börnunum aftur til mömmu sinnar en þau náttúrulega æstu sig ekki neitt yfir þessu. Tóku þessu bara eins og þetta væri eðlilegasti hlutur í heimi, þarna voru komnir fimm villi kettlingar allt í einu í kjallaran. Já, og svo man ég eftir því líka að mér fannst rosalega gaman þegar þau ... þegar amma var ... hún var með þvottapott í semsagt ... og svona stórt, hvað heitir þetta ... svona tré prik einhvað ... þetta heitir nú einhvað og hræðri í öllum þvottinum með þessu priki og einhvernvegin og hún stóð þarna niðri í stígvélunum sínum og ég var þarna í mínum stígvélum og það var slanga og þú veist það var svo gaman að sulla þarna niðri þegar hún var í þvottinum þannig þú veist þetta var náttúrulega rosaleg vinna en ég man að mér fannst þetta mjög gaman ... að vera þarna niðri þegar hún var að sullast í öllum þessum þvotti í þvottapottinum.
E: En þegar þú hugsar svona til baka heldur þú þá að hún hafi haft svona ákveðnar skoðanir á jafnréttirmál ?
A: Jaa ég eigilega svo sem veit það ekki, en það var svo sem alveg á hreinu, verkaskiptingin á heimilinu hjá þeim. (E: Já ) Afi náttúrulega vann og og sko. þau áttu mjög gott líf, ég meina, þegar ég hugsa til baka, þó að húsið hafi verið lítið þá áttu þau alltaf nóg af öllu. Hann vann en hún bara ræði öllu. Ég held að það hafi bara verið þannig og ég held bara að afi þessi hæglætis maður hann bara gerði bara nákvæmlega eins og hún vildi ég held hann hafi bara verið búin að átta sig á því að það hafi bara verið best og jú ég held sko, þegar maður hugsar til baka að hún náttúrulega var rosalegur kvennskörungur og hún hafði sko skýrar skoðanir á ... á öllu sem einhvernvegin var að gerast. Og fylgdist rosalega vel með öllu hún var já mjög svona þenkjandi kona, þannig jú veistu hvað ég hugsa það að svona á þeim tíma hafi hún verið ... og líka ef maður hugsar um það þá ... hún á þessi tvö börn. Og bæði fóru frekar óhefðbundnar leiðir í lífinu. Sem sagt önnur ... eða semsagt systir hans pabba hún náttúrulega giftist þessum útgerðarmanni og hún sem sagt er farin að fara til útlanda og hún er með fullt af fólki í vinnu og hún sem sagt vann allt ég meina hún eldaði ofan í fólkið á síldarplaninu, hún sá um launin og hún réði fólk í vinnu og var alveg semsagt ... átti fimm börn og var eigilega bara ... rak eigilega bara fyrirtæki með manninum sínum, þegar maður hugsar ... hugsar ... hún var ekki inn í neinum kassa, sú kona og ég held að þau hafi bæði pínu borið barð af því uppeldi sem þau höfðu fengið hjá ömmu og afa því að svo náttúrulega á þeim, fer pabbi minn að læra að fljúga sem að er sko ekki algegnt á þeim tímum. Þannig ég held að þau hafi ekki fengið neitt svona kassalaga uppeldi ég held nefnileg að þau hafi fengið hreinlega bara að prófa sig áfram í lífinu og þau einhvernvegin tekið því öllu svona eins og þegar ég kom með kisurnar, bara með svona ágætis ... já svona stómískri ró og mér fannst það nú eimitt alltaf svolítið skemmtileg saga sem að ég oft bar upp að pabba, uu einhverja hluta vegna sótti systir hans í það ... þá var sem sagt voru semsagt nunnuirnar hérna se að ráku st. Jósepsspítala og allt það og þær voru með skóla og einhverja hluta vegna vildi nú Hanna systir hans pabba fara í þennan kaþólska skóla og þau bara leyfðu henni það þó að þau væru ekkert kaþólsk trúuð og henni fannst þesski skóli bara algjört æði. Þannig það verður á að pabbi er sendur í skólan líka og hérna hann var alls ekkert sáttur við það hann vildi alls ekkert fara í þennan skóla, hann vildi bara fara í lækjarskóla með öllum sínum vinum. Þannig að hérna ... af því að amma er svo veik þegar hann fæðist þá er sem sagt vinkona hennar sem hét Dóra sem að hjálpaði henni nú alveg ofboðslega mikið og átti heima rétt hjá ömmu og afa ... var ein, átti engin börn og hún var svona eins og uppeldis móðir hans pabba og sko hún hymdi yfir allri vitleysu sem hann gerði, hún klagaði aldrei í ömmu og afa yfir neinu sem hann var að gera og pabbi hafði rætt það við Dóru að hann væri mjög ósáttur við það að vera að fara í þennan kaþólska skóla hann vildi bara fara í lækjarskóla. Hann fór nokkur skipti, ákvað það svo að hann ætlaði ekkert að vera í þessum skóla þannig að þegar hann er bara lítill þá fer hann alltaf í skólan á morgnanna, fer með töskuna sína til Dóru og skilur hana þar eftir en fer svo bara einhvað útí bæ að leika sér. Og þá var sem sagt eldsmiðja hérna rétt hjá, honum fannst rosalega ... ég fór eimitt að spurja hann „hvað vartu eigilega að gera yfir allan daginn ?“ því það voru allir vinir hans í skóla og þá var hann bara að fylgjast með eldsmiðunum vera að smíða og hann labbaði einhvað niður í bæ og hérna. Þetta gekk örugglega í viku og hérna hann ... það var einhver annar kunningi hans sem fór líka í þennan kaþólska skóla og hann lét nunnurnar alltaf vita af því að Geir væri lasinn og kæmi ekki í skólan og svo ... eftir þessa viku þá eru nunnurnar komnar með alveg ógurlega áhyggjur af því að hann væri kannski með berkla eða einhvað fárveikur af því það var nú margt í gangi á þeim tíma. Þannig það kom ein nunna heim til ömmu og afa til þess að athuga hversu mikið veikur Geir væri, en þá náttúrulega var ekki neitt að honum. Hann ætlaði bara ekkert í þennan skóla. Og þá einhvernveginn bara jájá. Ég hugsa að það hafi kannski einhvað verið skammaður fyrir að ljúga að nunnunum og að guði en hann náttúrulega endaði bara með því að svo á mánudeginum þá bara fór hann í lækjarskóla og það var ekkert meira veður úr því. Þannig að þarna þau, já. Eins og ég segi held ég að það hafi ekki verið með mjög kassalagað ... þessi börn fengu að hugsa einhvernvegin út fyrir ramman eins og að ... eins og ég segi, ég meina pabbi fer að læra að fljúga og á þeim tíma þá voru þeir bara örfáir sem að voru flugmenn hér, búsettir í hafnarfirði. Þannig þau leyfðu alveg fólki að prófa sig áfram. Og eins líka bara með barnabörnin. Það var ótrúlegt, þú veist afi greyið var látin sitja með teygjur um lappirnar því að ég var í teygju-twist. Hann sat karlgreyið bara í stólnum og ég sem sagt ... hann var með fæturnar sínar inn í teyjunni og ég var með þær yfir öðrum stól og þarna sat hann bara þangað til að ég hætti að hoppa í teyju og sagði ekki neitt. Og ég man einu sinni eftir því að einu sinni urðu mamma og pabba mjög reið við hann afþví að hann leyfði mér alltaf að vinna í Olsen Olsen og svo ef ég spilaði við einhvern annan og tapaði þá náttúrulega grenjaði ég alveg eins og ljón því að ég var náttúrulega vön því að vinna. (E: Hlær) Þannig að hann leyfði mér alltaf bara ... og fannst það bara alveg sjálfsagt, og þeim báðum. Og eins ömmu ef ég var að spila við hana.
E: Hún leyfði þér líka að vinna ?
A: Hún leyfði mér líka að vinna, jájá. Auðvitað leyfir maður börnunum að vinna. Og mér fannst líka rosalega gaman ef maður hugsar um ömmu að hérna að þá hringdi hún bara upp í Laujabúð sem var hérna rétt fyrir ofan og pantaði vörur og svo kom bara sendill með vörurnar heim.
E: Já okei
A: Og mér fannst svo gaman eimitt þegar sendillinn kom inn á eldhúsgólf með risa stóran pappakssa fullan af vörum ... mér fannst rosalega gaman að hjálpa ömmu að taka uppúr kössunum og raða í skápana og í ísskápinn, það var bara já, það var bara virkilega skemmtilegt.
E: Þannig að eldhusið hefur alltaf verið hennar staður ?
A: Alltaf
E: þú tengir mest við það ?
A: Já eigilega. Ég man ... Ég man ekki mjög oft eftir okkur í stofuni, en það var einna helst ef að við vorum að horfa á sjónvarpið því að þau voru mjög snemma komin með sjónvarp því að ég man eftir því að hérna ... Pabbi í einhverju af sínum utanlandsferðum ... Þegar hann var farinn að fljúa erlendis ... hann kom með sjónvarp handa þeim. Þannig að það er eldhúsið og það sem var svona eins og hálfgerð borðstofa og þar voru tveir rosalega kósý stólar þar sem þau sátu og horfðu á sjónvarpið. Það er svona það sem að ég man mest eftir okkur saman.
E: Er einhvað fleira sem þig langar að komi fram um ömmu þína ? Einhverjar minningar sem eru eftir sem þér þykri vænt um eða lýsa henni sem manneskju ?
A: Já hún var bara ofboðslega ... með stórt hjarta og mikið skap en mjög glaðlynd og hérna eins og ég segi hafði alveg ofboðslega gaman að vera innan um mikið af fólki. Skemmtilegasta vissi þegar hún gat puntað sig upp og farið í veislur henni fannst það alveg rosalega skemmtilegt.
E: Og var hún þá alltaf í þjóðlegum klæðnaði ?
A: Já hún var alltaf alveg ... já sko þegar ég er lítil man ég eftir henni svoleiðis en þegar að ég fer að eldast man ég eftir henni alltaf í ofboðslega fallegum kjólum og mjög væntanlega hefur það þá verið dóttir hennar sem að var þá að fara með Gullfoss og svo í siglingar með fyrirtækinu sem þau ráku hjónin ... náttúrulega keypti mikið af fallegum fötum á hana og hún var rosalega mikill fagurkeri og alltaf með klemmu eyrna lokka og hún var alltaf með brjóst nælur sem að margar konur voru þá með og mér fannst rosalega skrítið að vísu þegar hún lét klippa sig það tók mig langan tíma að jafna mig á því því að hún var alltaf með þetta fallega gráa hár svona í seinni tíð þegar maður hugsar um það, með þessa síðu fléttu sem að semsagt hún fléttaði sig og svo var hún tekin upp í hnút og sett svona net yifr og svo allt í einu bara var þessi flétta farinn og hún var komin með skvísu klippingu ég ... mér fanst það rosalega skrítið en svo náttúrulega bara vandist maður því og hún var náttúrulega bara einhvað svo glæsileg einhvað svo bara smart alltaf og flott þegar maður hugsar bara til baka. Þó maður hafi kannski ekkert mikið verið að velta því fyrir sér þá. Nei ég bara held að ég hafi verið afskaplega já, lánsöm að eiga hana fyrir ömmu því hún var eins go ég segi mjög lífleg kona það alveg gustaði af henni þegar hún fór af staðog margt skemmtilegt sem að ... einhvernvegin eins og ég var að segja það passaði alltaf uppá það að það væri alltaf ... þú komst aldrei heim til þeirra án þess að þér ...einhverja hluta vegna gat hún töfrað fram ótrúlegustu veitingar eigilega úr engu og einhvern vegin fannst manni allt allt svo gott hjá þeim einhvernvegin og alltaf svo einhvað gott aðkoam til þeirra og spjalla ivð þau og hérna og ef að mamma og pabbi voru búin að segja nei yfir einhverju sem ég mátti ekki kaupa mér þá var alveg á hrein að hún myndi gefa mér pening. Einhvertíman langaði mig svo í FH íþrótta tösku og mömmu og pabba fannst það alveg bara ..mig vantaði það alls ekki og þá labbaði ég bara til ömmu og lýsti því fyrir henni hvað mig langaði svakalega í þessa tösku því allar vinkonur mínar ættu svona þannig að hún bara gaf mér pening og ég labbaði í músík og sport og keypti mér töskuna. Þannig maður var bara dekraður fram í fingur góma. Og náttúrlega bara yndisleg.
E: þá vill ég þakka þér kærlega fyrir viðtalið
A: Já takk sömuleiðis.
Spurningaskrá 121. Viðtal við [1] 3 maí 2015 í Hafnarfirði
E: Í dag er 3 maí við erum staddar í Hafnarfirði. Ég heiti [2] viðmælandi minn er [3] og viðfangsefni viðtalsins eru frásagnir að ömmum sem er spurningaskrá 121 frá þjóðminjasafninu.
Anna, viltu kannski byrja að segja mér hvar amma þín fæddist, hvað hún heitir ?
A: Amma mín hét Anna Friðbjörg Hannesdóttir. Og hún er fædd í Hafnarfirði, ég veit nú ekki alveg nákvæmlega hvar en hún fæðist 18 september 1986 (Anna mismælir sig en hér á að vera1886) og lést 25 janúar 1981. Hún var allaveg tíð húsfreyja og bjó allan sinn búskap á Hellu í Hafnarfirði Hennar maður var Gísli Guðmundsson sem að er sem sagt... var alltaf kallaður Gísli á Hellu og hans fjölskylda byggir húsið, eða sem sagt kjallaran eigilega sem er sem sagt bara steinhleðslu kjallari núna og þar bjó hann með foreldrum sínum og sjö systkinum að mig minnir. En þegar að amma mín og afi fara að búa í húsinu þá byggja þau efri hæðina. Reisulegt hús í Hafnarfirði. Að vísu aðeins 50 fermetrar. En bara mjög fallegt hús og áttu mjög stóra lóð þar sem voru stórir kartöflugarðar og hérna afi minn átti part af fjörunni hérna í hafnarfirði þar sem hann var með skýli eða svona lítin þurrk hjall þar sem hann geymdi trylluna sína og þurrkaði fisk og þegar það var grásleppa þá þurrkaði hann grásleppuna á klöppunum á bakvið húsið. Þannig það var alltaf nógur matur í þessu húsi og amma mín, Anna var mjög góður kokkur og mikil smekk kona. Þau áttu afskaplega fallegt heimili og hérna hún var mikil félagsverga og það var alltaf... í minni minningu var alltaf fullt hús, eða fullt eldhús af konum, nágranna konum sem sátu og ... í eldhúsinu hennar ömmu og spjölluðu mikið og hlógu og oft á tíðum fannst mér þá sem krakka að þær væru að rífast en mjög væntanlega hafa þær bara verið að rökræða og segja einhverjar slúður sögur um nágrananna þeim fannst afskaplega gaman ef amma átti sjérrí tár, þá sátu þær stundum og drukku sjérrí og hlógu mikið og mér fannst rosalega gaman að sitja í... húsið þeirra var einhvern vegin þannig að þú komst inn í forstofu og þú gast labbað svona hring svo þær sátu í eldhúsinu og ég sat þá annaðhvort inn í hjónaherberginu sem maður labbaði þá inn fyrir aftan þóttist vera að lesa en var samt að hlusta á þær því mér fannst þær ótrúlega skemmtilegar. Og hérna, já og það var alltaf stöðugur gestagangur hjá henni ömmu Önnu. Hún var rosalega kát kona talaði alveg ofboðslega mikið en var mikil skap kona samt. Það áttu einhvernvegin allir bara að gegna því sem hún sagði. Og hérna, hún vissi alveg ofboðslega mikið. Vissi rosalega mikið um bara sína ætt og ættina hans afa og hvernig einhvernvegin allt tengdist hérna í Hafnarfirði og vildi mjög gjarnan ræða þetta við mig og hérna sat og ræddi þetta og sá að ég var nú eigilega alveg að detta út í þessari umræðu og hérna og þá sagði hún alltaf : „Anna hlustaðu á það sem ég er að segja því að því ég verð dauð þá man þetta engin“ Og því miður er þetta pínu satt því að eftir að amma dó þá bara einhvernvegin munum við hin ekki neitt um allar þessar sögur og allt þetta sem hún var að segja okkur. Ef maður hefði nú verið svolítið skynsamur þá hefði verið alveg frábært ef hún hefði bara skrifað þetta niður því að hérna hún var alveg bara óhemju hafsjór af miklum fróðleik um bara fólkið í hafnarfirði og hvernig allir tengdust og kunni ótrúlega mikið af sögum og ... þannig að því miður þá bara ég eigilega bara já var bara krakki og man ekki allar þessar sögur sem hún var að segja og allt um sitt samtíðar fólk. Amma Anna átti tvö börn, sem sagt pabba minn hann Geir og svo Hönnu systir hans. Það var níu ár á milli þeirra og þegar að pabbi minn fæddist þá varð hún mjög veik af barnsfara sótt og eigilega jafnaði sig aldrei eftir það. Því að í tímana rás þá var það þannig að hún ... þó svo að hún hafi verið svona já, hún var ... vildi alltaf vera einhversstaðar á flakki og þvælast um þá eigilega í seinni tíð gat hún það ekki því hún var svo slæm í fótunum eftir þessa barnfara sótt en henni fannst aldrei leiðilegt ef einhver af barnabörnunum eða einhver kom og bauð henni í bíltúr. Hún var svo mikil flökkukind. Og hérna, hún já, hún ... það var alltaf ... hún tók alltaf opnum örmum á móti okkur öllum, við sem sagt ... ég er eina barn foreldra minna en dóttir hennar átti um 5 börn sem að amma hugsaði mikið um því að þau voru oft fjarverandi vegna vinnu sem sagt tengdarsonur hennar ömmu átti síldarplön út um bara allt ísland og þau hjónin voru mikið fjarverandi í því og þá voru krakkarnir þeirr oft bara í pössun hjá ömmu og afa og einhvernvegin er það þannig að við hugsum öll með ofboðslega miklum hlýhug og væntum þykju um ... um þessi hjón, því að þó að húsið hafi ekki verið stórt þá var mikil ást og umhyggja í því og alltaf allt gerst til að reyna að gleðja okkur með allskonar hlutum.
E: Mhm. Hver er svona þín fyrsta minning af ömmu ?
A: Já hmm ég held að það sé sko svona eigilega, þar sem ég sat í eldhúsinu og hún var að sjóða grásleppu og hérna ... og var líka að sjóða kartöflur og hún vissi að mér fannst svona smælkið rosalega gott og ég held ég muni eftir því að ég sat í eldhúsinu og var búin að stappa smælkinu saman við alveg rosalega mikið af smjöri og var að gefa mér þetta og foreldrar mínir voru ekkert rosalega hrifnir af því einhverja hluta vegna, en þúst, en já svo vissi ég alltaf, það var ákveðin skúffa í eldhúsinu, þar sem hún átti síríus rjóma súkkulaði, það var alltaf einhverja hluta vegna til ég held að ég muni eftir þessari skúffu og eimitt þegar hún var að gefa mér smælkið og líka einhvernvegin sat hún svo oft ... það var svona gömul rafha eldavél í eldhúsnu og hún sat einhvernvegin þar við ... ég meina hún bakaði pönnukökur og sat þá við eldavélina. Ég held að þetta sé svona .... og eins líka þegar hún klæddi sig upp, hún átti rosalega falleg peysuföt. Henn fannst mjög gaman að punta sig og átti alveg ótrúlega mikið af allskonar kremum og ilmvötnum og ég man líka eftir henni eimitt þegar við sátum saman í ... við snyrtiborðið í ... við... í svefnherberginu og sátum bara í ilmvatns skýi því hún setti aldrei lítið af ilmvatni á sig. Held að svona það sé það sem ég man svona ef maður, já fer að hugsa um það.
E: En voru þá þessar snyrtivörur einhvað sem hún var að kaupa sjálf eða einhvað sem hún, fékk hún þetta gefið ?
A: Ég eigilega bara veit það ekki. Að vísu, eins og ég minntist á áðan þá hérna var tengdasonur hennar með þessi stóru síldarplön og var með útgerð og skipið sem að hann var með og skipin, silgdu náttúrulega til útlanda og eins var semsagt maðurinn hennar, hann afi minn Gísli, hann silgdi í semsagt í stríðinu var hann á togara sem silgdi með fisk frá Íslandi til Englands og vissi hvað sinni konu þótti gaman að fá og keypti þá mjög gjarnan handa henni, já, öll þessi huggulegu krem og ilmvötn og allskonar syttur og vasar og eins og ég segi bara þau áttu ofboðslega fallegt heimili og ef ég ber það svona saman við ... heimilið þeirra, svo átti ég ömmu og afa á Raufarhöfn og maður ber þessi heimili saman inní þessu ... að koma inn í litlu fermetrana, 50 fermetrana í Hafnarfirði, það var eigilega eins og bara, pínu höll, þú veist manni fannst þetta hús aldrei lítið. Það var allt svo smekklegt og huggulegt og fallegt þar inni. Eina sem ég man að mér fannst óþægilegt, að kló ... það var gerð viðbygging við húsið þar sem var forstofa og þar var pínu lítið klósett og það var ekki hiti þar þannig maður þurfti að bara bíta á jaxlin og hlaupa fram í forstofu og inn á klósettið til að fara pissa því það var sko nístings kuldi þar inni en það var aldrei ... það var ekki baðkar eða sturta og ég held þau hafi bara þvegið sér við vask eða vaskafat eða einhvað en það var alltaf ... ég man aldrei eftir að það hafi verið einhver svita .... það var alltaf rosalega góð lykt af þeim þú veist þau voru alltaf mjög snyrtileg þó þau hefðu ekki svona flotta bað aðstöðu eins og við höfum núna.
E: Já eimitt. En hún menntaði sig aldrei ?
A: Hún fór í Kvennaskólan. Hún sko ... Amma Anna, afi eða sem sagt, pabbi hennar hann Hannes ... Hannes Jóhann Friðbjörn Jóhannsson hann var verkstjóri hjá Einar Þorgilssyni sem að, átti þá stóra verslun hérna í ... Verslun Einars Þorgilssonar hérna í Hafnarfirði og var þar með saltfiskverkun og hann sem sagt var verkstjóri þar þannig að hún eigilega elst ... eða semsagt í sínu uppeldi þá skorti henni í raun og veru voða lítið og þau áttu ... voru það efnuð og þannig þenkjandi að hún er send í kvenna skólan í Reykjavík og sem sagt er þar uuu hvernig hún kynntist svo afa eigilega veit ég ekki hann eigilega kemur úr pínu öðruvísi átt. Hann var öðruvísi týpa heldur en hún. Hann var ofboðslegur vinnuþjarkur. Hann sagði ekki margt, mjög hæglátur og lokaður maður, en ég man alltaf eftir því að ... í stofunni hjá ömmu var mynd af ungum manni sem stóð alltaf, alla þeirra búskap var mynd af þessum manni. Og ég svo sem spáði aldrei í það þegar ég var lítil hver í ósköpunum þetta væri en það er ekki fyrr en ég fer ... er unglingur og fer að gefa þessu, sem sagt gaum, að ég fer að spurja ömmu hver þetta er. Og þá var þetta greinilega, kannski, ég veit ekki hvort maður á að segja það, hennar ást. Stór ástin í hennar lífi. Ég man nú ekki hvað þessi maður hét en þetta var maðurinn sem hún verður fyrst ástfangin af og hún trúlofast þessum manni. Hann aftur á móti veikist af einhverjum af þessum stóru sóttum ... spænsku veikinni eða einhverju öðru sem að var þá í gangi og deyr. Og já ... svo kynnist hún afa og afi mátti einhvern vegin bara umburða það að þarna væri alltaf bara ... upp á skenk inni í stofu mynd af gamla kærastanum hennar og bara einhvernvegin tók því eins og það var. Ég man aldrei eftir því að það hafi verið neitt en ég meina það fór aldrei á milli mála að þeim þótti afskaplega vænt um hvort annað. En ég held samt að hin hafi kannski verið ástin í hennar lífi. Kannski svona stóra ástin svona þó að þau hafi já alla tíð verið mjög góð við hvort annað og allt það, en. Já. Og svona eftir á hyggja þá hugsar maður bara hvað afi ... já, var umburðalyndur að hafa alltaf gamla kærastan bara einhvernvegin þarna uppá vegg og það (E: Já eimitt) og það þótti öllum það bara einhvernvegin sjálfsagt og líka, einhverntíman spurði ég pabba um þetta og hann vissi alveg ... jú jú þetta er maðurinn sem amma þín var einu sinni trúlofaður. Öllum fannst þetta einhvernvegin bara svo sjálfsagt að þessi mynd væri þarna. Það var einhvern vegin bara ... mér fannst þetta ekki skrítið þegar amma var að segja mér þetta en það er kannski ekki fyrr en að ég svo bara verð eldri, að ég fór eimitt að pæla í því hvað, já afi var í rauninni umburðalyndur yfir þessu öllu saman (E: Eimitt) Það var svo lítið hann, hann var ... en kannski hefur hann verið inn í sér pirraður yfir því en hann hefði aldrei sagt það, það einhvernvegin var hann ... var þannig
E: Breyttust samskipti þín einhvað frá því að þú varst barn og þangað til þú varðst fullorðin við ömmu þína?
A: Já ég náttúrulega var rosalega mikið hjá henni ömmu þegar ég var krakki, fannst alveg ofboðslega gaman að koma þangað og hún var í göngufæri, þegar ég var að labba úr skóla, þá kom ég mjög gjarnan heim til hennar, fannst þægilegt að koma þangað og hérna, eyddi drjúgri stund hjá henni.
E: Og hvað varstu þá að gera ?
A: Aðallega að lesa og spjalla við hana og spjalla við afa. Og fara með afa í göngutúr niður í bæ. En þau áttu alveg fullt fullt ... þau áttu óhemju mikið af bókum og hérna og ég hafði mikla ánægju á að sitja þar bara í ró og næði og ... hérna það var svona klukka í stofunni hjá þeim sem sló alltaf á heila tímanum og einhvað tikkið í klukkunni og einhvað, æj það var bara alltaf svo þægilegt að vera hjá þeim. Svo var loft yfir húsinu og það var sko fullt fullt fullt af dóti. Og hérna, mér fannst rosalega ... það var svona ... rosalega brattur stigi þar upp og maður þurfti að fara upp um lúgu en mér fannst svakalega gaman að fara þangað upp og vera þar uppi og bara fá að grauta í dótinu sem var þar. Amma greinilega henti aldrei neinu og systir hans pabba var rosalega mikil skvísa. Og hérna, amma hélt uppá alla kjólana og alla hattana og allt sem hún átti og mér fannst svakalega gaman að vera þarna uppi og skoða þetta og amma meira að segja hélt upp á ástarbréf sem systir hans pabba hafði átt af því hún sem sagt var í ástarsambandi við amerískan hermann og ég alveg óvart komst í þessi bréf og las þau náttúrulega alveg upp til agna og fannst þetta ógurlega spennandi og komst þá að því að elsti sonur systir hans pabba var sem sagt ástandsbarn og það var upp mikið ... já ... það fór mikið af og margt í gang þegar ég fór að spurja um þetta af því það átti ekkert endilega að segja mér það, þó að, sem sagt allir hefðu vitað þetta og hérna ... þannig að þessi ... þetta loft var fullt af allskonar dóti sem að var skemmilegt að gramsa í og ... þegar að amma var svo sem búin að segja mér það að hérna að Hanna systir hans pabba hafði átt barn með ameríkana og fór svo að segja mér alla sögun um þetta allt saman og maður fór svo sem að spurja ömmu, sérstaklega kannski hvernig afa hefði þótt þetta og hún, gaf nú voða lítið út á það en ... en ég man svo eftir því að þegar afi minn er orðin mjög fullorðinn og og hérna var farin að rugla pínu lítið en býr ennþá heima hjá ömmu og þá var eldhúsið hjá ömmu fullt af eimitt einhverjum gömlum vinkonum og einhverjum kounm sem voru allar að hlægja og þá man ég allt í einu að þá kom afi rjúkandi inn í eldhús, alveg ösku reiður og argaði á ömmu, einhvað sem ég hafði aldrei séð áður. „Ég vil ekki .... Ég vil ekki hafa þessa hermenn í húsinu. Komdu þessum hermönnum út úr húsinu. Bara burt með þá“ og varð mjög mjög reiður. Og hún var að reyna að róa hann og segja „Gísli minn þetta er nú bara hérna hún Ingibjörg á móti og Sjana systir.“ Og einhvað þannig að ég hugsa nú að þó svo að afi hafi ekkert sagt mikið á sínum tíma, að þá hafi hann alla tíð verið mjög leiður yfir þessu. Miða við þessi viðbrögð þegar hann er orðin þetta fullorðinn og hérna. Já, þannig að hérna það hefur svo sem greinilega eitt og annað gengið á hjá þeim. (E: Mhm) En hún einhvernvegin svona kona sem að einhvern vegin reyndi að gera gott úr öllu og bara já, einhvernvegin tók þessu bara eins og það var.
E: En svo þegar þú verður fullorðin ?
A: Sko, þegar ég er fullorðin þá kannski kem eg sjaldnar til hennar það einhvern vegin, því miður verður það oft þannig að maður verður sjálfur upptekin afþví að vera unglingur og, og eldist en ... Jú, ég kom nú samt oft til hennar og alltaf var Síríus rjómasúkkulaðið í skúffunni og hérna maður reyndi nú að sendast einhvað fyrir hana og svo náttúrulega er ég svo heppin að foreldrar mínir byggja hús í kartöflugaðrðinum, gamla, hennar þannig að hún verður minn nágranni. Og amma kannski líka svolítið heppin með það að fá okkur í næsta nágrenni því hún þurfti aldrei að fara á elliheimili. Hún bjó í húsinu sínu bara þangað til hún dó. Eða réttara sagt hún fór inn á spítala og var þar bara í nokkra daga og svo bara deyr hún og hérna, á þeim tíma áttum við labrador tík sem hafði mikla matarást á henni ömmu af því að hún stalst alltaf að heiman og við hlupum bara yfir í næsta hús og þá var hún komin inn í eldhús hjá ömmu og þessi tík var orðin æði þykk og ég man einhvertíman þegar pabbi hljóp yfir til þess að athuga hvort tíkin væri ekki örugglega hjá ömmu að þá sem sagt segir hann ... horfir hann á hana og sér að hún er með uu mjólkurskegg og þá hafði amma verið búin að smyrja handa henni brauð með kæfu og gefa henni mjólk að drekka og þegar pabbi segir mamma þú átt ekkert alltaf að vera að gefa henni einhvað að borða hún er orðin svo þykk þá var hún með viskastykki að reyna þurrka mjólkur skeggið (E: Hlær) alveg „Hvað, nei ég gef henni aldrei neitt og hvaða vesen er þetta á ykkur“ en það fór ekkert á milli mála, líka út af því að hundurinn bara ... hann elskaði að fara þarna yfir. Þannig það var alveg sama hvort það væru menn eða dýr, öllum fannst rosalega notalegt að koma þarna í litla eldhúsið hennar. Og hún greinilega líka einhvernvegin leyfði alltaf allt, þú veist. Pabbi átti hrafn þegar hann er unglingur og býr heima hjá þeim. Sem sagt finnur hann einhversstaðar hrafnshreiður og kemur heim með hrafnunga sem hann elur upp sem að olli miklum usla hérna í hverfinu því að allar vinkonurnar sem að voru í eldhúsinu að drekka sjérrí voru alveg brjálaðar yfir þessu því að hann hafði mikla ánægu af því að setjast á allar þvotta snúrur og pilla klemmurnar af þannig að þvotturinn datt allur í jörðina og eins bara fór hann inn um glugga hjá fólki og stal öllu steini léttar a þannig það endaði með því að bara til þess að halda friði hérna í hverfinu að þá var farið með hrafninn uppí sveit á einhvern sveitabæ. Bara og honum var sleppt þar hjá einhverju vinafólki þeirra því það logaði allt í óeirðum út af hrafninum sem að hérna náttúrulega ... já lét þvottinn detta á jörðina.
E: En amma hefur bara tekið því með ró ?
A: jájá þetta var bara ... og líka hún náttúrulega bara hafði þvílíka ást á pabba. Systir hans talaði oft um það að það hefði bara verið eitt barna í hennar lífi og það var Geir. Og hérna, þannig að hann einhvernvegin mátti alltaf allt. Já. Var líka með einhvern risa stóran hund sem að ... já var heldur ekkert mjög vel liðin hér í hverfinu en, þetta einhvernvegin ... hún bara skammaðist ekkert mikið yfir þessu og hérna ... jaá ég ... þannig að maður man svona eftir sumum sögum sem að pabbi var að segja mér um hana þegar hann er að alast upp og þau voru með hænur og þau eru með geitur en það er nú fyrir mína tíð en það sem mér fannst skemmtilegast í kringum húsið þeirra er að það var svo mikið af ... hvað segir maður, ekki kúmen tré heldur einhverjir svona kúmen runnar. Þannig að maður labbaði hérna í kringum húsið og þá gat maður bara verið að týna sér kúmen bara til þess að borða og ég man maður fór stundum út og hún þurrkaði þetta einhverja hluta vegna í koddaveri, kúmenið (E: Já) sem hún notaði svo til þess að baka úr og og já. Þannig að hérna ... nei auðvitað breytist þetta kannski líka, bæði verður hún eldri og kannski man ekki eins mikið og einhvernvegin því miður var það þannig að maður kom ekki eins oft þangað þegar maður eldist eins og þegar maður var þegar maður var barn. En mér fannst alltaf rosalega vænt um að koma til hennar.
E: Hvaða áhrif finnst þér hún hafa haft á líf þitt ? Einhvað sem þú hugsar svona núna í seinni tíð ? í????????aður var barn. en um að koma til hennar. þegar maður eldist eins og þegar maður var þegar maður var barn. en
A: Já. Kannski ... ég hef stundum hugsað, af því að mér finnst rosalega gaman að elda mat, hvort ég hafði það frá henni því að hún eldaði ótrúlega góðan mat. Og eigilega ótrúlega góðan mat stundum úr sára litlu. Bara uuu allskonar fiskisúpur, og hún greinilega fylgdist rosalega vel með þó hún væri orðin pínu einangruð þarna heima þá einhvernvegin fylgdist hún rosalega vel með einhvernvegin öllu og kannski líka, þó hún hafi kannski ekkert verið að elda eftir einhverjum sérstökum uppskriftum, einhvern vegin bara uppúr sjálfum sér og og einhvernvegin ... og það var allt svo fall ... einhvernvegin hún lagði svo fallega á borð, þetta var allt gert með svo ... já einhverju svona smá listrænu ívafi í raun og veru. Maturinn var alltaf svo girnilegur, þó það væru bara soðnar kartöflur og og soðin fiskur með beinum eins og var þá, (E. Mhm) ýsa með beinum ... Einhverja hluta vegna gerði hún allt svo rosalega girnilegt þannig að ég held kannski að ég hafi nú pínu fengið þann mataráhuga frá henni. Og hérna ... já kannski þetta að reyna sjá kannski bara það besta úr öllu ég veit það ekki en hérna já en þau bæði ... eins ólík og þau voru þá bara já þá voru þau alveg yndisleg
E: Þú talaðir líka um að það hafi verið mikið af bókum heima hjá þeim ? Helduru að það hafi haft einhver áhrif á þína bókmennta....
A: Já þessar bækur eru náttúrulega sko ... voru líka mikið af þessum bókum voru bækur sem þau skyldu eftir, systkinin, hjá þeim sem sagt pabbi minn hann Geir og Hanna systir hans þannig að ég var að lesa oft allskonar einhverjar gamlar barnabækur sem að þau hefðu lesið á sínum tíma og hérna var meira að segja að reyna stauta mig í gegnum hérna H.C. Andersen á dönsku afþví að þau voru öll til. Það sem sagt var pabba, sem sagt sem þau gefa honum, bókahillur með öllu ritsafninu hans. Já veistu hvað ég hugsa það ég náttúrulega las alltaf alveg rosalega mikið (E: Mhm) Og hérna, og einhvernvegin bara þetta heimilslíf sem var hjá þeim alltaf allt ... allt þetta fólk sem var þarna í kringum þau og kannski fannst mér það líka skemmtilegt af því ég er náttúrulega eina barn foreldra minna. Mér fannst gaman að vera þarna, það var alltaf ... það var alltaf einhvað í gangi það var alltaf einhvað að gerast. Og þau einhvernvegin, bara, kipptu sér einhvernvegin aldrei upp við neitt. Eins og þegar ég fór og hérna, frétti af læðu með villikettlinga í gömlu húsi hérna í Hafnarfirði sem að engin bjó í og mig langði svo í kött og ég mátti ekki fá kött og ... þannig ég fór bara og sótti alla kettlingana og setti þá bara inn í kjallara hja ömmu og afa alveg með það á hreinu að þau myndu ekki segja neitt við því. Því það var alltaf köttur hjá þeim þegar ég var lítil og þau svo sem sögðu ekki neitt yfir því að allt í einu væri kjallarinn orðin stútfullur af kettlingum (E: Hlær) sem að skældu og skældu á mömmu sína af því að ég náttúrulega var ekkert að spá í það að auðvitað þurfti mamman að vera með þeim og gefa þeim að drekka. Þannig að hérna. Já þau tóku þessu með mikilli ró en amma hafði nú áhyggjur af aumingja litlu kisunum ... þyrftu nú kannski ... og ræddi það við mig eimitt „Anna, hérna, aumingja mamman nú er hún að leita af börnunum sínum og börnin að leita af mömmuni“ þú veist hún tók einhvern ... ég var aldrei skömmuð þú veist heldur var þetta bara rætt út frá því og náttúrulega endaði með því að ég sat og grenjaði og grenjaði yfir því að ég væri búin að stela börnunum af kisumömmunni þannig að það endaði með því að ég sem sagt hringdi í pabba og sagði honum hvað ég hefði gert sem ég ætlaði náttúrulega aldrei að segja ... sagði honum hvað ég hafði gert og pabbi kom og við tókum öll kisubörnin og hann keyrði með mig og ég skilaði börnunum aftur til mömmu sinnar en þau náttúrulega æstu sig ekki neitt yfir þessu. Tóku þessu bara eins og þetta væri eðlilegasti hlutur í heimi, þarna voru komnir fimm villi kettlingar allt í einu í kjallaran. Já, og svo man ég eftir því líka að mér fannst rosalega gaman þegar þau ... þegar amma var ... hún var með þvottapott í semsagt ... og svona stórt, hvað heitir þetta ... svona tré prik einhvað ... þetta heitir nú einhvað og hræðri í öllum þvottinum með þessu priki og einhvernvegin og hún stóð þarna niðri í stígvélunum sínum og ég var þarna í mínum stígvélum og það var slanga og þú veist það var svo gaman að sulla þarna niðri þegar hún var í þvottinum þannig þú veist þetta var náttúrulega rosaleg vinna en ég man að mér fannst þetta mjög gaman ... að vera þarna niðri þegar hún var að sullast í öllum þessum þvotti í þvottapottinum.
E: En þegar þú hugsar svona til baka heldur þú þá að hún hafi haft svona ákveðnar skoðanir á jafnréttirmál ?
A: Jaa ég eigilega svo sem veit það ekki, en það var svo sem alveg á hreinu, verkaskiptingin á heimilinu hjá þeim. (E: Já ) Afi náttúrulega vann og og sko. þau áttu mjög gott líf, ég meina, þegar ég hugsa til baka, þó að húsið hafi verið lítið þá áttu þau alltaf nóg af öllu. Hann vann en hún bara ræði öllu. Ég held að það hafi bara verið þannig og ég held bara að afi þessi hæglætis maður hann bara gerði bara nákvæmlega eins og hún vildi ég held hann hafi bara verið búin að átta sig á því að það hafi bara verið best og jú ég held sko, þegar maður hugsar til baka að hún náttúrulega var rosalegur kvennskörungur og hún hafði sko skýrar skoðanir á ... á öllu sem einhvernvegin var að gerast. Og fylgdist rosalega vel með öllu hún var já mjög svona þenkjandi kona, þannig jú veistu hvað ég hugsa það að svona á þeim tíma hafi hún verið ... og líka ef maður hugsar um það þá ... hún á þessi tvö börn. Og bæði fóru frekar óhefðbundnar leiðir í lífinu. Sem sagt önnur ... eða semsagt systir hans pabba hún náttúrulega giftist þessum útgerðarmanni og hún sem sagt er farin að fara til útlanda og hún er með fullt af fólki í vinnu og hún sem sagt vann allt ég meina hún eldaði ofan í fólkið á síldarplaninu, hún sá um launin og hún réði fólk í vinnu og var alveg semsagt ... átti fimm börn og var eigilega bara ... rak eigilega bara fyrirtæki með manninum sínum, þegar maður hugsar ... hugsar ... hún var ekki inn í neinum kassa, sú kona og ég held að þau hafi bæði pínu borið barð af því uppeldi sem þau höfðu fengið hjá ömmu og afa því að svo náttúrulega á þeim, fer pabbi minn að læra að fljúga sem að er sko ekki algegnt á þeim tímum. Þannig ég held að þau hafi ekki fengið neitt svona kassalaga uppeldi ég held nefnileg að þau hafi fengið hreinlega bara að prófa sig áfram í lífinu og þau einhvernvegin tekið því öllu svona eins og þegar ég kom með kisurnar, bara með svona ágætis ... já svona stómískri ró og mér fannst það nú eimitt alltaf svolítið skemmtileg saga sem að ég oft bar upp að pabba, uu einhverja hluta vegna sótti systir hans í það ... þá var sem sagt voru semsagt nunnuirnar hérna se að ráku st. Jósepsspítala og allt það og þær voru með skóla og einhverja hluta vegna vildi nú Hanna systir hans pabba fara í þennan kaþólska skóla og þau bara leyfðu henni það þó að þau væru ekkert kaþólsk trúuð og henni fannst þesski skóli bara algjört æði. Þannig það verður á að pabbi er sendur í skólan líka og hérna hann var alls ekkert sáttur við það hann vildi alls ekkert fara í þennan skóla, hann vildi bara fara í lækjarskóla með öllum sínum vinum. Þannig að hérna ... af því að amma er svo veik þegar hann fæðist þá er sem sagt vinkona hennar sem hét Dóra sem að hjálpaði henni nú alveg ofboðslega mikið og átti heima rétt hjá ömmu og afa ... var ein, átti engin börn og hún var svona eins og uppeldis móðir hans pabba og sko hún hymdi yfir allri vitleysu sem hann gerði, hún klagaði aldrei í ömmu og afa yfir neinu sem hann var að gera og pabbi hafði rætt það við Dóru að hann væri mjög ósáttur við það að vera að fara í þennan kaþólska skóla hann vildi bara fara í lækjarskóla. Hann fór nokkur skipti, ákvað það svo að hann ætlaði ekkert að vera í þessum skóla þannig að þegar hann er bara lítill þá fer hann alltaf í skólan á morgnanna, fer með töskuna sína til Dóru og skilur hana þar eftir en fer svo bara einhvað útí bæ að leika sér. Og þá var sem sagt eldsmiðja hérna rétt hjá, honum fannst rosalega ... ég fór eimitt að spurja hann „hvað vartu eigilega að gera yfir allan daginn ?“ því það voru allir vinir hans í skóla og þá var hann bara að fylgjast með eldsmiðunum vera að smíða og hann labbaði einhvað niður í bæ og hérna. Þetta gekk örugglega í viku og hérna hann ... það var einhver annar kunningi hans sem fór líka í þennan kaþólska skóla og hann lét nunnurnar alltaf vita af því að Geir væri lasinn og kæmi ekki í skólan og svo ... eftir þessa viku þá eru nunnurnar komnar með alveg ógurlega áhyggjur af því að hann væri kannski með berkla eða einhvað fárveikur af því það var nú margt í gangi á þeim tíma. Þannig það kom ein nunna heim til ömmu og afa til þess að athuga hversu mikið veikur Geir væri, en þá náttúrulega var ekki neitt að honum. Hann ætlaði bara ekkert í þennan skóla. Og þá einhvernveginn bara jájá. Ég hugsa að það hafi kannski einhvað verið skammaður fyrir að ljúga að nunnunum og að guði en hann náttúrulega endaði bara með því að svo á mánudeginum þá bara fór hann í lækjarskóla og það var ekkert meira veður úr því. Þannig að þarna þau, já. Eins og ég segi held ég að það hafi ekki verið með mjög kassalagað ... þessi börn fengu að hugsa einhvernvegin út fyrir ramman eins og að ... eins og ég segi, ég meina pabbi fer að læra að fljúga og á þeim tíma þá voru þeir bara örfáir sem að voru flugmenn hér, búsettir í hafnarfirði. Þannig þau leyfðu alveg fólki að prófa sig áfram. Og eins líka bara með barnabörnin. Það var ótrúlegt, þú veist afi greyið var látin sitja með teygjur um lappirnar því að ég var í teygju-twist. Hann sat karlgreyið bara í stólnum og ég sem sagt ... hann var með fæturnar sínar inn í teyjunni og ég var með þær yfir öðrum stól og þarna sat hann bara þangað til að ég hætti að hoppa í teyju og sagði ekki neitt. Og ég man einu sinni eftir því að einu sinni urðu mamma og pabba mjög reið við hann afþví að hann leyfði mér alltaf að vinna í Olsen Olsen og svo ef ég spilaði við einhvern annan og tapaði þá náttúrulega grenjaði ég alveg eins og ljón því að ég var náttúrulega vön því að vinna. (E: Hlær) Þannig að hann leyfði mér alltaf bara ... og fannst það bara alveg sjálfsagt, og þeim báðum. Og eins ömmu ef ég var að spila við hana.
E: Hún leyfði þér líka að vinna ?
A: Hún leyfði mér líka að vinna, jájá. Auðvitað leyfir maður börnunum að vinna. Og mér fannst líka rosalega gaman ef maður hugsar um ömmu að hérna að þá hringdi hún bara upp í Laujabúð sem var hérna rétt fyrir ofan og pantaði vörur og svo kom bara sendill með vörurnar heim.
E: Já okei
A: Og mér fannst svo gaman eimitt þegar sendillinn kom inn á eldhúsgólf með risa stóran pappakssa fullan af vörum ... mér fannst rosalega gaman að hjálpa ömmu að taka uppúr kössunum og raða í skápana og í ísskápinn, það var bara já, það var bara virkilega skemmtilegt.
E: Þannig að eldhusið hefur alltaf verið hennar staður ?
A: Alltaf
E: þú tengir mest við það ?
A: Já eigilega. Ég man ... Ég man ekki mjög oft eftir okkur í stofuni, en það var einna helst ef að við vorum að horfa á sjónvarpið því að þau voru mjög snemma komin með sjónvarp því að ég man eftir því að hérna ... Pabbi í einhverju af sínum utanlandsferðum ... Þegar hann var farinn að fljúa erlendis ... hann kom með sjónvarp handa þeim. Þannig að það er eldhúsið og það sem var svona eins og hálfgerð borðstofa og þar voru tveir rosalega kósý stólar þar sem þau sátu og horfðu á sjónvarpið. Það er svona það sem að ég man mest eftir okkur saman.
E: Er einhvað fleira sem þig langar að komi fram um ömmu þína ? Einhverjar minningar sem eru eftir sem þér þykri vænt um eða lýsa henni sem manneskju ?
A: Já hún var bara ofboðslega ... með stórt hjarta og mikið skap en mjög glaðlynd og hérna eins og ég segi hafði alveg ofboðslega gaman að vera innan um mikið af fólki. Skemmtilegasta vissi þegar hún gat puntað sig upp og farið í veislur henni fannst það alveg rosalega skemmtilegt.
E: Og var hún þá alltaf í þjóðlegum klæðnaði ?
A: Já hún var alltaf alveg ... já sko þegar ég er lítil man ég eftir henni svoleiðis en þegar að ég fer að eldast man ég eftir henni alltaf í ofboðslega fallegum kjólum og mjög væntanlega hefur það þá verið dóttir hennar sem að var þá að fara með Gullfoss og svo í siglingar með fyrirtækinu sem þau ráku hjónin ... náttúrulega keypti mikið af fallegum fötum á hana og hún var rosalega mikill fagurkeri og alltaf með klemmu eyrna lokka og hún var alltaf með brjóst nælur sem að margar konur voru þá með og mér fannst rosalega skrítið að vísu þegar hún lét klippa sig það tók mig langan tíma að jafna mig á því því að hún var alltaf með þetta fallega gráa hár svona í seinni tíð þegar maður hugsar um það, með þessa síðu fléttu sem að semsagt hún fléttaði sig og svo var hún tekin upp í hnút og sett svona net yifr og svo allt í einu bara var þessi flétta farinn og hún var komin með skvísu klippingu ég ... mér fanst það rosalega skrítið en svo náttúrulega bara vandist maður því og hún var náttúrulega bara einhvað svo glæsileg einhvað svo bara smart alltaf og flott þegar maður hugsar bara til baka. Þó maður hafi kannski ekkert mikið verið að velta því fyrir sér þá. Nei ég bara held að ég hafi verið afskaplega já, lánsöm að eiga hana fyrir ömmu því hún var eins go ég segi mjög lífleg kona það alveg gustaði af henni þegar hún fór af staðog margt skemmtilegt sem að ... einhvernvegin eins og ég var að segja það passaði alltaf uppá það að það væri alltaf ... þú komst aldrei heim til þeirra án þess að þér ...einhverja hluta vegna gat hún töfrað fram ótrúlegustu veitingar eigilega úr engu og einhvern vegin fannst manni allt allt svo gott hjá þeim einhvernvegin og alltaf svo einhvað gott aðkoam til þeirra og spjalla ivð þau og hérna og ef að mamma og pabbi voru búin að segja nei yfir einhverju sem ég mátti ekki kaupa mér þá var alveg á hrein að hún myndi gefa mér pening. Einhvertíman langaði mig svo í FH íþrótta tösku og mömmu og pabba fannst það alveg bara ..mig vantaði það alls ekki og þá labbaði ég bara til ömmu og lýsti því fyrir henni hvað mig langaði svakalega í þessa tösku því allar vinkonur mínar ættu svona þannig að hún bara gaf mér pening og ég labbaði í músík og sport og keypti mér töskuna. Þannig maður var bara dekraður fram í fingur góma. Og náttúrlega bara yndisleg.
E: þá vill ég þakka þér kærlega fyrir viðtalið
A: Já takk sömuleiðis.Spurningaskrá 121. Viðtal við [4] 3 maí 2015 í Hafnarfirði
E: Í dag er 3 maí við erum staddar í Hafnarfirði. Ég heiti [5] viðmælandi minn er [6] og viðfangsefni viðtalsins eru frásagnir að ömmum sem er spurningaskrá 121 frá þjóðminjasafninu.
Anna, viltu kannski byrja að segja mér hvar amma þín fæddist, hvað hún heitir ?
A: Amma mín hét Anna Friðbjörg Hannesdóttir. Og hún er fædd í Hafnarfirði, ég veit nú ekki alveg nákvæmlega hvar en hún fæðist 18 september 1986 (Anna mismælir sig en hér á að vera1886) og lést 25 janúar 1981. Hún var allaveg tíð húsfreyja og bjó allan sinn búskap á Hellu í Hafnarfirði Hennar maður var Gísli Guðmundsson sem að er sem sagt... var alltaf kallaður Gísli á Hellu og hans fjölskylda byggir húsið, eða sem sagt kjallaran eigilega sem er sem sagt bara steinhleðslu kjallari núna og þar bjó hann með foreldrum sínum og sjö systkinum að mig minnir. En þegar að amma mín og afi fara að búa í húsinu þá byggja þau efri hæðina. Reisulegt hús í Hafnarfirði. Að vísu aðeins 50 fermetrar. En bara mjög fallegt hús og áttu mjög stóra lóð þar sem voru stórir kartöflugarðar og hérna afi minn átti part af fjörunni hérna í hafnarfirði þar sem hann var með skýli eða svona lítin þurrk hjall þar sem hann geymdi trylluna sína og þurrkaði fisk og þegar það var grásleppa þá þurrkaði hann grásleppuna á klöppunum á bakvið húsið. Þannig það var alltaf nógur matur í þessu húsi og amma mín, Anna var mjög góður kokkur og mikil smekk kona. Þau áttu afskaplega fallegt heimili og hérna hún var mikil félagsverga og það var alltaf... í minni minningu var alltaf fullt hús, eða fullt eldhús af konum, nágranna konum sem sátu og ... í eldhúsinu hennar ömmu og spjölluðu mikið og hlógu og oft á tíðum fannst mér þá sem krakka að þær væru að rífast en mjög væntanlega hafa þær bara verið að rökræða og segja einhverjar slúður sögur um nágrananna þeim fannst afskaplega gaman ef amma átti sjérrí tár, þá sátu þær stundum og drukku sjérrí og hlógu mikið og mér fannst rosalega gaman að sitja í... húsið þeirra var einhvern vegin þannig að þú komst inn í forstofu og þú gast labbað svona hring svo þær sátu í eldhúsinu og ég sat þá annaðhvort inn í hjónaherberginu sem maður labbaði þá inn fyrir aftan þóttist vera að lesa en var samt að hlusta á þær því mér fannst þær ótrúlega skemmtilegar. Og hérna, já og það var alltaf stöðugur gestagangur hjá henni ömmu Önnu. Hún var rosalega kát kona talaði alveg ofboðslega mikið en var mikil skap kona samt. Það áttu einhvernvegin allir bara að gegna því sem hún sagði. Og hérna, hún vissi alveg ofboðslega mikið. Vissi rosalega mikið um bara sína ætt og ættina hans afa og hvernig einhvernvegin allt tengdist hérna í Hafnarfirði og vildi mjög gjarnan ræða þetta við mig og hérna sat og ræddi þetta og sá að ég var nú eigilega alveg að detta út í þessari umræðu og hérna og þá sagði hún alltaf : „Anna hlustaðu á það sem ég er að segja því að því ég verð dauð þá man þetta engin“ Og því miður er þetta pínu satt því að eftir að amma dó þá bara einhvernvegin munum við hin ekki neitt um allar þessar sögur og allt þetta sem hún var að segja okkur. Ef maður hefði nú verið svolítið skynsamur þá hefði verið alveg frábært ef hún hefði bara skrifað þetta niður því að hérna hún var alveg bara óhemju hafsjór af miklum fróðleik um bara fólkið í hafnarfirði og hvernig allir tengdust og kunni ótrúlega mikið af sögum og ... þannig að því miður þá bara ég eigilega bara já var bara krakki og man ekki allar þessar sögur sem hún var að segja og allt um sitt samtíðar fólk. Amma Anna átti tvö börn, sem sagt pabba minn hann Geir og svo Hönnu systir hans. Það var níu ár á milli þeirra og þegar að pabbi minn fæddist þá varð hún mjög veik af barnsfara sótt og eigilega jafnaði sig aldrei eftir það. Því að í tímana rás þá var það þannig að hún ... þó svo að hún hafi verið svona já, hún var ... vildi alltaf vera einhversstaðar á flakki og þvælast um þá eigilega í seinni tíð gat hún það ekki því hún var svo slæm í fótunum eftir þessa barnfara sótt en henni fannst aldrei leiðilegt ef einhver af barnabörnunum eða einhver kom og bauð henni í bíltúr. Hún var svo mikil flökkukind. Og hérna, hún já, hún ... það var alltaf ... hún tók alltaf opnum örmum á móti okkur öllum, við sem sagt ... ég er eina barn foreldra minna en dóttir hennar átti um 5 börn sem að amma hugsaði mikið um því að þau voru oft fjarverandi vegna vinnu sem sagt tengdarsonur hennar ömmu átti síldarplön út um bara allt ísland og þau hjónin voru mikið fjarverandi í því og þá voru krakkarnir þeirr oft bara í pössun hjá ömmu og afa og einhvernvegin er það þannig að við hugsum öll með ofboðslega miklum hlýhug og væntum þykju um ... um þessi hjón, því að þó að húsið hafi ekki verið stórt þá var mikil ást og umhyggja í því og alltaf allt gerst til að reyna að gleðja okkur með allskonar hlutum.
E: Mhm. Hver er svona þín fyrsta minning af ömmu ?
A: Já hmm ég held að það sé sko svona eigilega, þar sem ég sat í eldhúsinu og hún var að sjóða grásleppu og hérna ... og var líka að sjóða kartöflur og hún vissi að mér fannst svona smælkið rosalega gott og ég held ég muni eftir því að ég sat í eldhúsinu og var búin að stappa smælkinu saman við alveg rosalega mikið af smjöri og var að gefa mér þetta og foreldrar mínir voru ekkert rosalega hrifnir af því einhverja hluta vegna, en þúst, en já svo vissi ég alltaf, það var ákveðin skúffa í eldhúsinu, þar sem hún átti síríus rjóma súkkulaði, það var alltaf einhverja hluta vegna til ég held að ég muni eftir þessari skúffu og eimitt þegar hún var að gefa mér smælkið og líka einhvernvegin sat hún svo oft ... það var svona gömul rafha eldavél í eldhúsnu og hún sat einhvernvegin þar við ... ég meina hún bakaði pönnukökur og sat þá við eldavélina. Ég held að þetta sé svona .... og eins líka þegar hún klæddi sig upp, hún átti rosalega falleg peysuföt. Henn fannst mjög gaman að punta sig og átti alveg ótrúlega mikið af allskonar kremum og ilmvötnum og ég man líka eftir henni eimitt þegar við sátum saman í ... við snyrtiborðið í ... við... í svefnherberginu og sátum bara í ilmvatns skýi því hún setti aldrei lítið af ilmvatni á sig. Held að svona það sé það sem ég man svona ef maður, já fer að hugsa um það.
E: En voru þá þessar snyrtivörur einhvað sem hún var að kaupa sjálf eða einhvað sem hún, fékk hún þetta gefið ?
A: Ég eigilega bara veit það ekki. Að vísu, eins og ég minntist á áðan þá hérna var tengdasonur hennar með þessi stóru síldarplön og var með útgerð og skipið sem að hann var með og skipin, silgdu náttúrulega til útlanda og eins var semsagt maðurinn hennar, hann afi minn Gísli, hann silgdi í semsagt í stríðinu var hann á togara sem silgdi með fisk frá Íslandi til Englands og vissi hvað sinni konu þótti gaman að fá og keypti þá mjög gjarnan handa henni, já, öll þessi huggulegu krem og ilmvötn og allskonar syttur og vasar og eins og ég segi bara þau áttu ofboðslega fallegt heimili og ef ég ber það svona saman við ... heimilið þeirra, svo átti ég ömmu og afa á Raufarhöfn og maður ber þessi heimili saman inní þessu ... að koma inn í litlu fermetrana, 50 fermetrana í Hafnarfirði, það var eigilega eins og bara, pínu höll, þú veist manni fannst þetta hús aldrei lítið. Það var allt svo smekklegt og huggulegt og fallegt þar inni. Eina sem ég man að mér fannst óþægilegt, að kló ... það var gerð viðbygging við húsið þar sem var forstofa og þar var pínu lítið klósett og það var ekki hiti þar þannig maður þurfti að bara bíta á jaxlin og hlaupa fram í forstofu og inn á klósettið til að fara pissa því það var sko nístings kuldi þar inni en það var aldrei ... það var ekki baðkar eða sturta og ég held þau hafi bara þvegið sér við vask eða vaskafat eða einhvað en það var alltaf ... ég man aldrei eftir að það hafi verið einhver svita .... það var alltaf rosalega góð lykt af þeim þú veist þau voru alltaf mjög snyrtileg þó þau hefðu ekki svona flotta bað aðstöðu eins og við höfum núna.
E: Já eimitt. En hún menntaði sig aldrei ?
A: Hún fór í Kvennaskólan. Hún sko ... Amma Anna, afi eða sem sagt, pabbi hennar hann Hannes ... Hannes Jóhann Friðbjörn Jóhannsson hann var verkstjóri hjá Einar Þorgilssyni sem að, átti þá stóra verslun hérna í ... Verslun Einars Þorgilssonar hérna í Hafnarfirði og var þar með saltfiskverkun og hann sem sagt var verkstjóri þar þannig að hún eigilega elst ... eða semsagt í sínu uppeldi þá skorti henni í raun og veru voða lítið og þau áttu ... voru það efnuð og þannig þenkjandi að hún er send í kvenna skólan í Reykjavík og sem sagt er þar uuu hvernig hún kynntist svo afa eigilega veit ég ekki hann eigilega kemur úr pínu öðruvísi átt. Hann var öðruvísi týpa heldur en hún. Hann var ofboðslegur vinnuþjarkur. Hann sagði ekki margt, mjög hæglátur og lokaður maður, en ég man alltaf eftir því að ... í stofunni hjá ömmu var mynd af ungum manni sem stóð alltaf, alla þeirra búskap var mynd af þessum manni. Og ég svo sem spáði aldrei í það þegar ég var lítil hver í ósköpunum þetta væri en það er ekki fyrr en ég fer ... er unglingur og fer að gefa þessu, sem sagt gaum, að ég fer að spurja ömmu hver þetta er. Og þá var þetta greinilega, kannski, ég veit ekki hvort maður á að segja það, hennar ást. Stór ástin í hennar lífi. Ég man nú ekki hvað þessi maður hét en þetta var maðurinn sem hún verður fyrst ástfangin af og hún trúlofast þessum manni. Hann aftur á móti veikist af einhverjum af þessum stóru sóttum ... spænsku veikinni eða einhverju öðru sem að var þá í gangi og deyr. Og já ... svo kynnist hún afa og afi mátti einhvern vegin bara umburða það að þarna væri alltaf bara ... upp á skenk inni í stofu mynd af gamla kærastanum hennar og bara einhvernvegin tók því eins og það var. Ég man aldrei eftir því að það hafi verið neitt en ég meina það fór aldrei á milli mála að þeim þótti afskaplega vænt um hvort annað. En ég held samt að hin hafi kannski verið ástin í hennar lífi. Kannski svona stóra ástin svona þó að þau hafi já alla tíð verið mjög góð við hvort annað og allt það, en. Já. Og svona eftir á hyggja þá hugsar maður bara hvað afi ... já, var umburðalyndur að hafa alltaf gamla kærastan bara einhvernvegin þarna uppá vegg og það (E: Já eimitt) og það þótti öllum það bara einhvernvegin sjálfsagt og líka, einhverntíman spurði ég pabba um þetta og hann vissi alveg ... jú jú þetta er maðurinn sem amma þín var einu sinni trúlofaður. Öllum fannst þetta einhvernvegin bara svo sjálfsagt að þessi mynd væri þarna. Það var einhvern vegin bara ... mér fannst þetta ekki skrítið þegar amma var að segja mér þetta en það er kannski ekki fyrr en að ég svo bara verð eldri, að ég fór eimitt að pæla í því hvað, já afi var í rauninni umburðalyndur yfir þessu öllu saman (E: Eimitt) Það var svo lítið hann, hann var ... en kannski hefur hann verið inn í sér pirraður yfir því en hann hefði aldrei sagt það, það einhvernvegin var hann ... var þannig
E: Breyttust samskipti þín einhvað frá því að þú varst barn og þangað til þú varðst fullorðin við ömmu þína?
A: Já ég náttúrulega var rosalega mikið hjá henni ömmu þegar ég var krakki, fannst alveg ofboðslega gaman að koma þangað og hún var í göngufæri, þegar ég var að labba úr skóla, þá kom ég mjög gjarnan heim til hennar, fannst þægilegt að koma þangað og hérna, eyddi drjúgri stund hjá henni.
E: Og hvað varstu þá að gera ?
A: Aðallega að lesa og spjalla við hana og spjalla við afa. Og fara með afa í göngutúr niður í bæ. En þau áttu alveg fullt fullt ... þau áttu óhemju mikið af bókum og hérna og ég hafði mikla ánægju á að sitja þar bara í ró og næði og ... hérna það var svona klukka í stofunni hjá þeim sem sló alltaf á heila tímanum og einhvað tikkið í klukkunni og einhvað, æj það var bara alltaf svo þægilegt að vera hjá þeim. Svo var loft yfir húsinu og það var sko fullt fullt fullt af dóti. Og hérna, mér fannst rosalega ... það var svona ... rosalega brattur stigi þar upp og maður þurfti að fara upp um lúgu en mér fannst svakalega gaman að fara þangað upp og vera þar uppi og bara fá að grauta í dótinu sem var þar. Amma greinilega henti aldrei neinu og systir hans pabba var rosalega mikil skvísa. Og hérna, amma hélt uppá alla kjólana og alla hattana og allt sem hún átti og mér fannst svakalega gaman að vera þarna uppi og skoða þetta og amma meira að segja hélt upp á ástarbréf sem systir hans pabba hafði átt af því hún sem sagt var í ástarsambandi við amerískan hermann og ég alveg óvart komst í þessi bréf og las þau náttúrulega alveg upp til agna og fannst þetta ógurlega spennandi og komst þá að því að elsti sonur systir hans pabba var sem sagt ástandsbarn og það var upp mikið ... já ... það fór mikið af og margt í gang þegar ég fór að spurja um þetta af því það átti ekkert endilega að segja mér það, þó að, sem sagt allir hefðu vitað þetta og hérna ... þannig að þessi ... þetta loft var fullt af allskonar dóti sem að var skemmilegt að gramsa í og ... þegar að amma var svo sem búin að segja mér það að hérna að Hanna systir hans pabba hafði átt barn með ameríkana og fór svo að segja mér alla sögun um þetta allt saman og maður fór svo sem að spurja ömmu, sérstaklega kannski hvernig afa hefði þótt þetta og hún, gaf nú voða lítið út á það en ... en ég man svo eftir því að þegar afi minn er orðin mjög fullorðinn og og hérna var farin að rugla pínu lítið en býr ennþá heima hjá ömmu og þá var eldhúsið hjá ömmu fullt af eimitt einhverjum gömlum vinkonum og einhverjum kounm sem voru allar að hlægja og þá man ég allt í einu að þá kom afi rjúkandi inn í eldhús, alveg ösku reiður og argaði á ömmu, einhvað sem ég hafði aldrei séð áður. „Ég vil ekki .... Ég vil ekki hafa þessa hermenn í húsinu. Komdu þessum hermönnum út úr húsinu. Bara burt með þá“ og varð mjög mjög reiður. Og hún var að reyna að róa hann og segja „Gísli minn þetta er nú bara hérna hún Ingibjörg á móti og Sjana systir.“ Og einhvað þannig að ég hugsa nú að þó svo að afi hafi ekkert sagt mikið á sínum tíma, að þá hafi hann alla tíð verið mjög leiður yfir þessu. Miða við þessi viðbrögð þegar hann er orðin þetta fullorðinn og hérna. Já, þannig að hérna það hefur svo sem greinilega eitt og annað gengið á hjá þeim. (E: Mhm) En hún einhvernvegin svona kona sem að einhvern vegin reyndi að gera gott úr öllu og bara já, einhvernvegin tók þessu bara eins og það var.
E: En svo þegar þú verður fullorðin ?
A: Sko, þegar ég er fullorðin þá kannski kem eg sjaldnar til hennar það einhvern vegin, því miður verður það oft þannig að maður verður sjálfur upptekin afþví að vera unglingur og, og eldist en ... Jú, ég kom nú samt oft til hennar og alltaf var Síríus rjómasúkkulaðið í skúffunni og hérna maður reyndi nú að sendast einhvað fyrir hana og svo náttúrulega er ég svo heppin að foreldrar mínir byggja hús í kartöflugaðrðinum, gamla, hennar þannig að hún verður minn nágranni. Og amma kannski líka svolítið heppin með það að fá okkur í næsta nágrenni því hún þurfti aldrei að fara á elliheimili. Hún bjó í húsinu sínu bara þangað til hún dó. Eða réttara sagt hún fór inn á spítala og var þar bara í nokkra daga og svo bara deyr hún og hérna, á þeim tíma áttum við labrador tík sem hafði mikla matarást á henni ömmu af því að hún stalst alltaf að heiman og við hlupum bara yfir í næsta hús og þá var hún komin inn í eldhús hjá ömmu og þessi tík var orðin æði þykk og ég man einhvertíman þegar pabbi hljóp yfir til þess að athuga hvort tíkin væri ekki örugglega hjá ömmu að þá sem sagt segir hann ... horfir hann á hana og sér að hún er með uu mjólkurskegg og þá hafði amma verið búin að smyrja handa henni brauð með kæfu og gefa henni mjólk að drekka og þegar pabbi segir mamma þú átt ekkert alltaf að vera að gefa henni einhvað að borða hún er orðin svo þykk þá var hún með viskastykki að reyna þurrka mjólkur skeggið (E: Hlær) alveg „Hvað, nei ég gef henni aldrei neitt og hvaða vesen er þetta á ykkur“ en það fór ekkert á milli mála, líka út af því að hundurinn bara ... hann elskaði að fara þarna yfir. Þannig það var alveg sama hvort það væru menn eða dýr, öllum fannst rosalega notalegt að koma þarna í litla eldhúsið hennar. Og hún greinilega líka einhvernvegin leyfði alltaf allt, þú veist. Pabbi átti hrafn þegar hann er unglingur og býr heima hjá þeim. Sem sagt finnur hann einhversstaðar hrafnshreiður og kemur heim með hrafnunga sem hann elur upp sem að olli miklum usla hérna í hverfinu því að allar vinkonurnar sem að voru í eldhúsinu að drekka sjérrí voru alveg brjálaðar yfir þessu því að hann hafði mikla ánægu af því að setjast á allar þvotta snúrur og pilla klemmurnar af þannig að þvotturinn datt allur í jörðina og eins bara fór hann inn um glugga hjá fólki og stal öllu steini léttar a þannig það endaði með því að bara til þess að halda friði hérna í hverfinu að þá var farið með hrafninn uppí sveit á einhvern sveitabæ. Bara og honum var sleppt þar hjá einhverju vinafólki þeirra því það logaði allt í óeirðum út af hrafninum sem að hérna náttúrulega ... já lét þvottinn detta á jörðina.
E: En amma hefur bara tekið því með ró ?
A: jájá þetta var bara ... og líka hún náttúrulega bara hafði þvílíka ást á pabba. Systir hans talaði oft um það að það hefði bara verið eitt barna í hennar lífi og það var Geir. Og hérna, þannig að hann einhvernvegin mátti alltaf allt. Já. Var líka með einhvern risa stóran hund sem að ... já var heldur ekkert mjög vel liðin hér í hverfinu en, þetta einhvernvegin ... hún bara skammaðist ekkert mikið yfir þessu og hérna ... jaá ég ... þannig að maður man svona eftir sumum sögum sem að pabbi var að segja mér um hana þegar hann er að alast upp og þau voru með hænur og þau eru með geitur en það er nú fyrir mína tíð en það sem mér fannst skemmtilegast í kringum húsið þeirra er að það var svo mikið af ... hvað segir maður, ekki kúmen tré heldur einhverjir svona kúmen runnar. Þannig að maður labbaði hérna í kringum húsið og þá gat maður bara verið að týna sér kúmen bara til þess að borða og ég man maður fór stundum út og hún þurrkaði þetta einhverja hluta vegna í koddaveri, kúmenið (E: Já) sem hún notaði svo til þess að baka úr og og já. Þannig að hérna ... nei auðvitað breytist þetta kannski líka, bæði verður hún eldri og kannski man ekki eins mikið og einhvernvegin því miður var það þannig að maður kom ekki eins oft þangað þegar maður eldist eins og þegar maður var þegar maður var barn. En mér fannst alltaf rosalega vænt um að koma til hennar.
E: Hvaða áhrif finnst þér hún hafa haft á líf þitt ? Einhvað sem þú hugsar svona núna í seinni tíð ? í????????aður var barn. en um að koma til hennar. þegar maður eldist eins og þegar maður var þegar maður var barn. en
A: Já. Kannski ... ég hef stundum hugsað, af því að mér finnst rosalega gaman að elda mat, hvort ég hafði það frá henni því að hún eldaði ótrúlega góðan mat. Og eigilega ótrúlega góðan mat stundum úr sára litlu. Bara uuu allskonar fiskisúpur, og hún greinilega fylgdist rosalega vel með þó hún væri orðin pínu einangruð þarna heima þá einhvernvegin fylgdist hún rosalega vel með einhvernvegin öllu og kannski líka, þó hún hafi kannski ekkert verið að elda eftir einhverjum sérstökum uppskriftum, einhvern vegin bara uppúr sjálfum sér og og einhvernvegin ... og það var allt svo fall ... einhvernvegin hún lagði svo fallega á borð, þetta var allt gert með svo ... já einhverju svona smá listrænu ívafi í raun og veru. Maturinn var alltaf svo girnilegur, þó það væru bara soðnar kartöflur og og soðin fiskur með beinum eins og var þá, (E. Mhm) ýsa með beinum ... Einhverja hluta vegna gerði hún allt svo rosalega girnilegt þannig að ég held kannski að ég hafi nú pínu fengið þann mataráhuga frá henni. Og hérna ... já kannski þetta að reyna sjá kannski bara það besta úr öllu ég veit það ekki en hérna já en þau bæði ... eins ólík og þau voru þá bara já þá voru þau alveg yndisleg
E: Þú talaðir líka um að það hafi verið mikið af bókum heima hjá þeim ? Helduru að það hafi haft einhver áhrif á þína bókmennta....
A: Já þessar bækur eru náttúrulega sko ... voru líka mikið af þessum bókum voru bækur sem þau skyldu eftir, systkinin, hjá þeim sem sagt pabbi minn hann Geir og Hanna systir hans þannig að ég var að lesa oft allskonar einhverjar gamlar barnabækur sem að þau hefðu lesið á sínum tíma og hérna var meira að segja að reyna stauta mig í gegnum hérna H.C. Andersen á dönsku afþví að þau voru öll til. Það sem sagt var pabba, sem sagt sem þau gefa honum, bókahillur með öllu ritsafninu hans. Já veistu hvað ég hugsa það ég náttúrulega las alltaf alveg rosalega mikið (E: Mhm) Og hérna, og einhvernvegin bara þetta heimilslíf sem var hjá þeim alltaf allt ... allt þetta fólk sem var þarna í kringum þau og kannski fannst mér það líka skemmtilegt af því ég er náttúrulega eina barn foreldra minna. Mér fannst gaman að vera þarna, það var alltaf ... það var alltaf einhvað í gangi það var alltaf einhvað að gerast. Og þau einhvernvegin, bara, kipptu sér einhvernvegin aldrei upp við neitt. Eins og þegar ég fór og hérna, frétti af læðu með villikettlinga í gömlu húsi hérna í Hafnarfirði sem að engin bjó í og mig langði svo í kött og ég mátti ekki fá kött og ... þannig ég fór bara og sótti alla kettlingana og setti þá bara inn í kjallara hja ömmu og afa alveg með það á hreinu að þau myndu ekki segja neitt við því. Því það var alltaf köttur hjá þeim þegar ég var lítil og þau svo sem sögðu ekki neitt yfir því að allt í einu væri kjallarinn orðin stútfullur af kettlingum (E: Hlær) sem að skældu og skældu á mömmu sína af því að ég náttúrulega var ekkert að spá í það að auðvitað þurfti mamman að vera með þeim og gefa þeim að drekka. Þannig að hérna. Já þau tóku þessu með mikilli ró en amma hafði nú áhyggjur af aumingja litlu kisunum ... þyrftu nú kannski ... og ræddi það við mig eimitt „Anna, hérna, aumingja mamman nú er hún að leita af börnunum sínum og börnin að leita af mömmuni“ þú veist hún tók einhvern ... ég var aldrei skömmuð þú veist heldur var þetta bara rætt út frá því og náttúrulega endaði með því að ég sat og grenjaði og grenjaði yfir því að ég væri búin að stela börnunum af kisumömmunni þannig að það endaði með því að ég sem sagt hringdi í pabba og sagði honum hvað ég hefði gert sem ég ætlaði náttúrulega aldrei að segja ... sagði honum hvað ég hafði gert og pabbi kom og við tókum öll kisubörnin og hann keyrði með mig og ég skilaði börnunum aftur til mömmu sinnar en þau náttúrulega æstu sig ekki neitt yfir þessu. Tóku þessu bara eins og þetta væri eðlilegasti hlutur í heimi, þarna voru komnir fimm villi kettlingar allt í einu í kjallaran. Já, og svo man ég eftir því líka að mér fannst rosalega gaman þegar þau ... þegar amma var ... hún var með þvottapott í semsagt ... og svona stórt, hvað heitir þetta ... svona tré prik einhvað ... þetta heitir nú einhvað og hræðri í öllum þvottinum með þessu priki og einhvernvegin og hún stóð þarna niðri í stígvélunum sínum og ég var þarna í mínum stígvélum og það var slanga og þú veist það var svo gaman að sulla þarna niðri þegar hún var í þvottinum þannig þú veist þetta var náttúrulega rosaleg vinna en ég man að mér fannst þetta mjög gaman ... að vera þarna niðri þegar hún var að sullast í öllum þessum þvotti í þvottapottinum.
E: En þegar þú hugsar svona til baka heldur þú þá að hún hafi haft svona ákveðnar skoðanir á jafnréttirmál ?
A: Jaa ég eigilega svo sem veit það ekki, en það var svo sem alveg á hreinu, verkaskiptingin á heimilinu hjá þeim. (E: Já ) Afi náttúrulega vann og og sko. þau áttu mjög gott líf, ég meina, þegar ég hugsa til baka, þó að húsið hafi verið lítið þá áttu þau alltaf nóg af öllu. Hann vann en hún bara ræði öllu. Ég held að það hafi bara verið þannig og ég held bara að afi þessi hæglætis maður hann bara gerði bara nákvæmlega eins og hún vildi ég held hann hafi bara verið búin að átta sig á því að það hafi bara verið best og jú ég held sko, þegar maður hugsar til baka að hún náttúrulega var rosalegur kvennskörungur og hún hafði sko skýrar skoðanir á ... á öllu sem einhvernvegin var að gerast. Og fylgdist rosalega vel með öllu hún var já mjög svona þenkjandi kona, þannig jú veistu hvað ég hugsa það að svona á þeim tíma hafi hún verið ... og líka ef maður hugsar um það þá ... hún á þessi tvö börn. Og bæði fóru frekar óhefðbundnar leiðir í lífinu. Sem sagt önnur ... eða semsagt systir hans pabba hún náttúrulega giftist þessum útgerðarmanni og hún sem sagt er farin að fara til útlanda og hún er með fullt af fólki í vinnu og hún sem sagt vann allt ég meina hún eldaði ofan í fólkið á síldarplaninu, hún sá um launin og hún réði fólk í vinnu og var alveg semsagt ... átti fimm börn og var eigilega bara ... rak eigilega bara fyrirtæki með manninum sínum, þegar maður hugsar ... hugsar ... hún var ekki inn í neinum kassa, sú kona og ég held að þau hafi bæði pínu borið barð af því uppeldi sem þau höfðu fengið hjá ömmu og afa því að svo náttúrulega á þeim, fer pabbi minn að læra að fljúga sem að er sko ekki algegnt á þeim tímum. Þannig ég held að þau hafi ekki fengið neitt svona kassalaga uppeldi ég held nefnileg að þau hafi fengið hreinlega bara að prófa sig áfram í lífinu og þau einhvernvegin tekið því öllu svona eins og þegar ég kom með kisurnar, bara með svona ágætis ... já svona stómískri ró og mér fannst það nú eimitt alltaf svolítið skemmtileg saga sem að ég oft bar upp að pabba, uu einhverja hluta vegna sótti systir hans í það ... þá var sem sagt voru semsagt nunnuirnar hérna se að ráku st. Jósepsspítala og allt það og þær voru með skóla og einhverja hluta vegna vildi nú Hanna systir hans pabba fara í þennan kaþólska skóla og þau bara leyfðu henni það þó að þau væru ekkert kaþólsk trúuð og henni fannst þesski skóli bara algjört æði. Þannig það verður á að pabbi er sendur í skólan líka og hérna hann var alls ekkert sáttur við það hann vildi alls ekkert fara í þennan skóla, hann vildi bara fara í lækjarskóla með öllum sínum vinum. Þannig að hérna ... af því að amma er svo veik þegar hann fæðist þá er sem sagt vinkona hennar sem hét Dóra sem að hjálpaði henni nú alveg ofboðslega mikið og átti heima rétt hjá ömmu og afa ... var ein, átti engin börn og hún var svona eins og uppeldis móðir hans pabba og sko hún hymdi yfir allri vitleysu sem hann gerði, hún klagaði aldrei í ömmu og afa yfir neinu sem hann var að gera og pabbi hafði rætt það við Dóru að hann væri mjög ósáttur við það að vera að fara í þennan kaþólska skóla hann vildi bara fara í lækjarskóla. Hann fór nokkur skipti, ákvað það svo að hann ætlaði ekkert að vera í þessum skóla þannig að þegar hann er bara lítill þá fer hann alltaf í skólan á morgnanna, fer með töskuna sína til Dóru og skilur hana þar eftir en fer svo bara einhvað útí bæ að leika sér. Og þá var sem sagt eldsmiðja hérna rétt hjá, honum fannst rosalega ... ég fór eimitt að spurja hann „hvað vartu eigilega að gera yfir allan daginn ?“ því það voru allir vinir hans í skóla og þá var hann bara að fylgjast með eldsmiðunum vera að smíða og hann labbaði einhvað niður í bæ og hérna. Þetta gekk örugglega í viku og hérna hann ... það var einhver annar kunningi hans sem fór líka í þennan kaþólska skóla og hann lét nunnurnar alltaf vita af því að Geir væri lasinn og kæmi ekki í skólan og svo ... eftir þessa viku þá eru nunnurnar komnar með alveg ógurlega áhyggjur af því að hann væri kannski með berkla eða einhvað fárveikur af því það var nú margt í gangi á þeim tíma. Þannig það kom ein nunna heim til ömmu og afa til þess að athuga hversu mikið veikur Geir væri, en þá náttúrulega var ekki neitt að honum. Hann ætlaði bara ekkert í þennan skóla. Og þá einhvernveginn bara jájá. Ég hugsa að það hafi kannski einhvað verið skammaður fyrir að ljúga að nunnunum og að guði en hann náttúrulega endaði bara með því að svo á mánudeginum þá bara fór hann í lækjarskóla og það var ekkert meira veður úr því. Þannig að þarna þau, já. Eins og ég segi held ég að það hafi ekki verið með mjög kassalagað ... þessi börn fengu að hugsa einhvernvegin út fyrir ramman eins og að ... eins og ég segi, ég meina pabbi fer að læra að fljúga og á þeim tíma þá voru þeir bara örfáir sem að voru flugmenn hér, búsettir í hafnarfirði. Þannig þau leyfðu alveg fólki að prófa sig áfram. Og eins líka bara með barnabörnin. Það var ótrúlegt, þú veist afi greyið var látin sitja með teygjur um lappirnar því að ég var í teygju-twist. Hann sat karlgreyið bara í stólnum og ég sem sagt ... hann var með fæturnar sínar inn í teyjunni og ég var með þær yfir öðrum stól og þarna sat hann bara þangað til að ég hætti að hoppa í teyju og sagði ekki neitt. Og ég man einu sinni eftir því að einu sinni urðu mamma og pabba mjög reið við hann afþví að hann leyfði mér alltaf að vinna í Olsen Olsen og svo ef ég spilaði við einhvern annan og tapaði þá náttúrulega grenjaði ég alveg eins og ljón því að ég var náttúrulega vön því að vinna. (E: Hlær) Þannig að hann leyfði mér alltaf bara ... og fannst það bara alveg sjálfsagt, og þeim báðum. Og eins ömmu ef ég var að spila við hana.
E: Hún leyfði þér líka að vinna ?
A: Hún leyfði mér líka að vinna, jájá. Auðvitað leyfir maður börnunum að vinna. Og mér fannst líka rosalega gaman ef maður hugsar um ömmu að hérna að þá hringdi hún bara upp í Laujabúð sem var hérna rétt fyrir ofan og pantaði vörur og svo kom bara sendill með vörurnar heim.
E: Já okei
A: Og mér fannst svo gaman eimitt þegar sendillinn kom inn á eldhúsgólf með risa stóran pappakssa fullan af vörum ... mér fannst rosalega gaman að hjálpa ömmu að taka uppúr kössunum og raða í skápana og í ísskápinn, það var bara já, það var bara virkilega skemmtilegt.
E: Þannig að eldhusið hefur alltaf verið hennar staður ?
A: Alltaf
E: þú tengir mest við það ?
A: Já eigilega. Ég man ... Ég man ekki mjög oft eftir okkur í stofuni, en það var einna helst ef að við vorum að horfa á sjónvarpið því að þau voru mjög snemma komin með sjónvarp því að ég man eftir því að hérna ... Pabbi í einhverju af sínum utanlandsferðum ... Þegar hann var farinn að fljúa erlendis ... hann kom með sjónvarp handa þeim. Þannig að það er eldhúsið og það sem var svona eins og hálfgerð borðstofa og þar voru tveir rosalega kósý stólar þar sem þau sátu og horfðu á sjónvarpið. Það er svona það sem að ég man mest eftir okkur saman.
E: Er einhvað fleira sem þig langar að komi fram um ömmu þína ? Einhverjar minningar sem eru eftir sem þér þykri vænt um eða lýsa henni sem manneskju ?
A: Já hún var bara ofboðslega ... með stórt hjarta og mikið skap en mjög glaðlynd og hérna eins og ég segi hafði alveg ofboðslega gaman að vera innan um mikið af fólki. Skemmtilegasta vissi þegar hún gat puntað sig upp og farið í veislur henni fannst það alveg rosalega skemmtilegt.
E: Og var hún þá alltaf í þjóðlegum klæðnaði ?
A: Já hún var alltaf alveg ... já sko þegar ég er lítil man ég eftir henni svoleiðis en þegar að ég fer að eldast man ég eftir henni alltaf í ofboðslega fallegum kjólum og mjög væntanlega hefur það þá verið dóttir hennar sem að var þá að fara með Gullfoss og svo í siglingar með fyrirtækinu sem þau ráku hjónin ... náttúrulega keypti mikið af fallegum fötum á hana og hún var rosalega mikill fagurkeri og alltaf með klemmu eyrna lokka og hún var alltaf með brjóst nælur sem að margar konur voru þá með og mér fannst rosalega skrítið að vísu þegar hún lét klippa sig það tók mig langan tíma að jafna mig á því því að hún var alltaf með þetta fallega gráa hár svona í seinni tíð þegar maður hugsar um það, með þessa síðu fléttu sem að semsagt hún fléttaði sig og svo var hún tekin upp í hnút og sett svona net yifr og svo allt í einu bara var þessi flétta farinn og hún var komin með skvísu klippingu ég ... mér fanst það rosalega skrítið en svo náttúrulega bara vandist maður því og hún var náttúrulega bara einhvað svo glæsileg einhvað svo bara smart alltaf og flott þegar maður hugsar bara til baka. Þó maður hafi kannski ekkert mikið verið að velta því fyrir sér þá. Nei ég bara held að ég hafi verið afskaplega já, lánsöm að eiga hana fyrir ömmu því hún var eins go ég segi mjög lífleg kona það alveg gustaði af henni þegar hún fór af staðog margt skemmtilegt sem að ... einhvernvegin eins og ég var að segja það passaði alltaf uppá það að það væri alltaf ... þú komst aldrei heim til þeirra án þess að þér ...einhverja hluta vegna gat hún töfrað fram ótrúlegustu veitingar eigilega úr engu og einhvern vegin fannst manni allt allt svo gott hjá þeim einhvernvegin og alltaf svo einhvað gott aðkoam til þeirra og spjalla ivð þau og hérna og ef að mamma og pabbi voru búin að segja nei yfir einhverju sem ég mátti ekki kaupa mér þá var alveg á hrein að hún myndi gefa mér pening. Einhvertíman langaði mig svo í FH íþrótta tösku og mömmu og pabba fannst það alveg bara ..mig vantaði það alls ekki og þá labbaði ég bara til ömmu og lýsti því fyrir henni hvað mig langaði svakalega í þessa tösku því allar vinkonur mínar ættu svona þannig að hún bara gaf mér pening og ég labbaði í músík og sport og keypti mér töskuna. Þannig maður var bara dekraður fram í fingur góma. Og náttúrlega bara yndisleg.
E: þá vill ég þakka þér kærlega fyrir viðtalið
A: Já takk sömuleiðis.
Questionnaire
Record type
Keywords