Main information
Gender / Year of Submittee
Kona (1935)
Dating
Day sent: 09.03.2015
Object-related numbers
"Museumnumber b": 2015-1-119
Place
Núverandi sveitarfélag: Aðaldælahreppur , Aðaldælahreppur
Questions / Answers
Allar spurningar
(..1..)
Amma.
Ég kynntist báðum ömmum mínum nokkuð vel. Langömmur voru allar horfnar af þessum heimi fyrir mitt minni. Móðuramma mín hét Björg Guðnadóttir fædd 1873 og dó 1945, þá var ég 10 ára. Foreldrar hennar hétu Guðni Jónsson og Anna Þorkelsdóttir og bjuggu á Þórdísarstöðum í skriðuhverfi, S-Þing. Þau eignuðust 6 börn og var amma næst yngst. Árið 1881 ofkældist Guðni þegar hestur hnaut með hann í Skjálfanda fljóti. Hann fékk lungnabólgu sem dró hann til dauða. Ekkjan bjó áfram með aðstoð barnanna en rúmu ári síðar veiktist hún heiftarlega og dó. Álitið var að botnlanginn hefði sprungið. Guðni var 42 ára og Amma 46 ára er þau létust.
Börnin voru á aldrinum 5-15 ára er þau urðu munaðarlaus. Hópurinn tvístraðist, sem fóru til ættingja, ömmur til vanda lausra. Þau elstu áttu að vinna fyrir sér. Amma átti ekki of góða daga. Hún sagðist oft hafa verið klæðlítil og köld og þurfti að standa yfir fé á veturna. Þegar fenginn var kennari til að kenna börnum húsbændanna þótti óþarfi að hún lærði með þeim. Það nægði að hún gæti lesið. En bornin sögðu henni til í skrift og hún sagðist hafa æft sig að skrifa með því að rispa stafina á sótugt gler með prjóni. Afi og amma kynntust þegar þau voru bæði í vinnumennsku á bænum Þórðarstöðum í Fnjóskadal. Lengst af bjuggu þau á Svertingstöðum í Kaupangssveit í Eyjafirði. Þau eignuðust 8 dætur, þar af komust 5 til fullorðinsára. Þau voru aldrei rík af veraldlegum gæðum, en voru samt alltaf fremur veitendur en þiggjendur.
Amma Björg var bráðvelgreind kona, bæði til munns og handa. Ef hún sá fallegan kjól gat hún sniðið og saumað samskonar flík á dætur sínar. Amma hafði mikinn áhuga á að mér gengi vel í skólanum og brýndi fyrir mér mikilvægi menntunar. Mér fannst hún bæði falleg og tíguleg kona og ég man eftir að hafa hugsað að hún hefði átt að vera drottning.
Björg amma dó 1945,72 ára.
Föðuramma mín hét Þorbjörg Þórðardóttir. Hún var fædd 12 Október 1874 á Hnjúki í Skíðadal og lést á Akureyri í desember 1976 102 ára gömul. Hún var ótrúlega ern, hélt minni sínu óskertu og fylgdist vel með sínum mörgu afkomendum. Hún va nánast blind síðustu árin, en hú nþekkti okkur á röddinni og ekki síður með því að taka í hendur okkar þegar við heimsóttum hana á elliheimilið. Hún var afburða prjónakona. Á níræðisaldri prjónaði hún skotthúfur fyrir Heimilisiðnaðarfélag Íslands úr örfínni gæru og eftir að hún var orðin blind prjónaði hún tvíbandaða vettlinga , svarta og hvíta og þekkti litina í sundur með því að þreifa á bandinu. Amma var fædd utanhjónabands. Faðir hennar var Þórður Jónsson bóndi á Hnjúki (giftur maður) og móðir hennar Aðalbjörg Jónsdóttir þá gift kona á Krosshóli í sömu sveit. Þau Þórður og Aðalbjörg áttu saman tvö born, Þorbjörn og Jóhann. Aðalbjörg skildi við sinn mann, en Þórður bjó afram með Halldóru konu sinni og væru þarum tíma báðar á Hnjúki samtímis og eignuðust bornin til skiptis.
Á 100 ára afmæli sínuvildi amma hafa veislu á elliheimilinu og ball á eftir. Hvorttveggja var henni reitt og hún var þar hrókur alls fagnaðar. Séra Þórhallur Höskuldsson sem annaðist messugerðina í afmæli ömmu, og var sóknarprestur í Skjaldarvík þar sem elli heimilið var sagði mér síðar að hann héldi að gamla kona hefði kunnað biblíuna utanað og að ef hann hefði ekki farið nákvæmlega stafrétt með tilvitnanir úr biblíunni í messugerðum , hefði hún alltaf tekið eftir því og áminnt hann vinsamlega eftirá. Amma bæði heyrði og sá illa, en afi var bæði augu hennar og eyru-las fyrir hana og var henni afskaplega góður. Hann dó 1951, og þá vildi amma fá að deyja líka, en hún lifiði ekki bara afa heldur tvo af fjórum sonum sínum líka! Þá þótti henni skrýtið af honum guði að taka“drengina“ sína á undan sér. „Ætli hann vilji mig ekki „ spurði hún.
(..1..)
Amma.
Ég kynntist báðum ömmum mínum nokkuð vel. Langömmur voru allar horfnar af þessum heimi fyrir mitt minni. Móðuramma mín hét Björg Guðnadóttir fædd 1873 og dó 1945, þá var ég 10 ára. Foreldrar hennar hétu Guðni Jónsson og Anna Þorkelsdóttir og bjuggu á Þórdísarstöðum í skriðuhverfi, S-Þing. Þau eignuðust 6 börn og var amma næst yngst. Árið 1881 ofkældist Guðni þegar hestur hnaut með hann í Skjálfanda fljóti. Hann fékk lungnabólgu sem dró hann til dauða. Ekkjan bjó áfram með aðstoð barnanna en rúmu ári síðar veiktist hún heiftarlega og dó. Álitið var að botnlanginn hefði sprungið. Guðni var 42 ára og Amma 46 ára er þau létust.
Börnin voru á aldrinum 5-15 ára er þau urðu munaðarlaus. Hópurinn tvístraðist, sem fóru til ættingja, ömmur til vanda lausra. Þau elstu áttu að vinna fyrir sér. Amma átti ekki of góða daga. Hún sagðist oft hafa verið klæðlítil og köld og þurfti að standa yfir fé á veturna. Þegar fenginn var kennari til að kenna börnum húsbændanna þótti óþarfi að hún lærði með þeim. Það nægði að hún gæti lesið. En bornin sögðu henni til í skrift og hún sagðist hafa æft sig að skrifa með því að rispa stafina á sótugt gler með prjóni. Afi og amma kynntust þegar þau voru bæði í vinnumennsku á bænum Þórðarstöðum í Fnjóskadal. Lengst af bjuggu þau á Svertingstöðum í Kaupangssveit í Eyjafirði. Þau eignuðust 8 dætur, þar af komust 5 til fullorðinsára. Þau voru aldrei rík af veraldlegum gæðum, en voru samt alltaf fremur veitendur en þiggjendur.
Amma Björg var bráðvelgreind kona, bæði til munns og handa. Ef hún sá fallegan kjól gat hún sniðið og saumað samskonar flík á dætur sínar. Amma hafði mikinn áhuga á að mér gengi vel í skólanum og brýndi fyrir mér mikilvægi menntunar. Mér fannst hún bæði falleg og tíguleg kona og ég man eftir að hafa hugsað að hún hefði átt að vera drottning.
Björg amma dó 1945,72 ára.
Föðuramma mín hét Þorbjörg Þórðardóttir. Hún var fædd 12 Október 1874 á Hnjúki í Skíðadal og lést á Akureyri í desember 1976 102 ára gömul. Hún var ótrúlega ern, hélt minni sínu óskertu og fylgdist vel með sínum mörgu afkomendum. Hún va nánast blind síðustu árin, en hú nþekkti okkur á röddinni og ekki síður með því að taka í hendur okkar þegar við heimsóttum hana á elliheimilið. Hún var afburða prjónakona. Á níræðisaldri prjónaði hún skotthúfur fyrir Heimilisiðnaðarfélag Íslands úr örfínni gæru og eftir að hún var orðin blind prjónaði hún tvíbandaða vettlinga , svarta og hvíta og þekkti litina í sundur með því að þreifa á bandinu. Amma var fædd utanhjónabands. Faðir hennar var Þórður Jónsson bóndi á Hnjúki (giftur maður) og móðir hennar Aðalbjörg Jónsdóttir þá gift kona á Krosshóli í sömu sveit. Þau Þórður og Aðalbjörg áttu saman tvö born, Þorbjörn og Jóhann. Aðalbjörg skildi við sinn mann, en Þórður bjó afram með Halldóru konu sinni og væru þarum tíma báðar á Hnjúki samtímis og eignuðust bornin til skiptis.
Á 100 ára afmæli sínuvildi amma hafa veislu á elliheimilinu og ball á eftir. Hvorttveggja var henni reitt og hún var þar hrókur alls fagnaðar. Séra Þórhallur Höskuldsson sem annaðist messugerðina í afmæli ömmu, og var sóknarprestur í Skjaldarvík þar sem elli heimilið var sagði mér síðar að hann héldi að gamla kona hefði kunnað biblíuna utanað og að ef hann hefði ekki farið nákvæmlega stafrétt með tilvitnanir úr biblíunni í messugerðum , hefði hún alltaf tekið eftir því og áminnt hann vinsamlega eftirá. Amma bæði heyrði og sá illa, en afi var bæði augu hennar og eyru-las fyrir hana og var henni afskaplega góður. Hann dó 1951, og þá vildi amma fá að deyja líka, en hún lifiði ekki bara afa heldur tvo af fjórum sonum sínum líka! Þá þótti henni skrýtið af honum guði að taka“drengina“ sína á undan sér. „Ætli hann vilji mig ekki „ spurði hún.
Questionnaire
Record type
Keywords