Jóhannes Kristján Jóhannesson
15.6.1885 - 22.11.1953
Roles
Trésmiður, Skáld
Place
Staður: Skipasund 63, 104-Reykjavík, Reykjavíkurborg
Núverandi sveitarfélag: Reykjavíkurborg
Sveitarfélag 1950: Reykjavík
Staður: Sveinseyri, 460-Tálknafirði, Vesturbyggð, Tálknafjörður, Ísland
Sveitarfélag 1950: Tálknafjarðarhreppur
Other name
Jóhannes Kr. Jóhannesson
More information
Vefbirting:
Jóhannes Kristján Jóhannesson, oftast ritað Jóhannes Kr. Jóhannesson, fæddist á Sveinseyri í Tálknafirði 1885. Foreldrar hans voru Jóhannes Þorgrímsson (f. 1832, d. 1910) og Ragnheiður Kristín Gísladóttir (f. 1847, d. 1918). Jóhannes bjó stærsta hluta ævi sinnar í Reykjavík. Hann nam trésmíði í Kaupmannahöfn á árunum 1905-1906 og starfaði sem trésmiður og byggingameistari framan af 20. öldinni. Hann rak verkstæði að Sólvallagötu 20. Hann kom að byggingu margra húsa í miðbæ Reykjavíkur. Hann var t.a.m. fyrsti eigandi húsanna að Laugavegi 17 og 64 sem bæði voru byggð 1908, það síðara var friðað 2011. Þá teiknaði hann líklega húsið að Urðarstíg 12 sem byggt var 1921. Jóhannes hafði frumkvæði að endurvakningu Trésmiðafélags Reykjavíkur 1917.
Jóhannes var giftur Elísabet Davíðsdóttur (f. 1889, d. 1973) en þau skildu árið 1933. Saman áttu þau nokkur börn. Hann lenti í vinnuslysi í júní 1920 þar sem hann hlaut höfuðhögg. Andlegri heilsu hans virðist hafa hrakað eftir það, en ekki er hægt að slá því föstu að meiðslin hafi verið orsök þess. Hann hafði hlotið dóm fyrir skjalafals 1919.
Jóhannes tók sér ýmislegt fyrir hendur. Hann gaf út smáritið Friðarboðinn og Vinarkveðjur, þar sem hann birti ljóð eftir sjálfan sig og innsend bréf frá alls kyns erlendum fyrirmennum. Efni ritsins átti það að mestu sameiginlegt að dásama Jóhannes og skáldkrafta hans, en hann gat t.a.m. kveðið niður drauga og komið í veg fyrir innrás Þjóðverja með skáldskap sínum. Þá birtust þar ástarjátningar til hans og alls kyns lof um hæfni hans til ýmissa verka. Titlaði hann sig með alls kyns heiðursnafnbótum og kallaði hann sig m.a. kjörson Roosevelt hjónanna. Óprúttnir aðilar nýttu sér hins vegar að Jóhannes kunni ekki ensku og sendu inn nokkur niðurlægjandi bréf um hann sem hann þá birti.
Sjálfstæðismálin voru honum hugleikin og varð hann snemma staðráðinn í að vera réttmætur forseti hins nýstofnaða íslenska lýðveldis. Jóhannes stofnaði Friðarfrelsisflokkinn sem hélt nokkra fundi á árunum 1943-1944 um sjálfstæðismálin og forsetaframboð Jóhannesar. Hann hugði á framboð 1944 og 1952 en komst ekki á kjörseðil, þrátt fyrir að ýmis fyrirmenni á borð við Jesú Krist voru á meðmælendalistum hans. Árið 1952 fór þá fram rannsókn á vegum Dómsmálaráðuneytisins á smáriti Jóhannesar, en eintök höfðu þá verið gerð upptæk þar sem þau þóttu of klúr til birtingar. Hann lést 1953.
Jóhannes var síðast búsettur í Skipasundi 63, 104 Reykjavík.
Reference:
Skjöl Jóhannesar Kr. Jóhannessonar á Borgarskjalasafni. (2013, 27. febrúar). Skjalavefurinn. https://heradsskjalasafn.is/?p=524
Jóhannes Kristján Jóhannesson. (1937-1952). Friðarboðinn og vinarkveðjur. https://timarit.is/publication/1666
Gunnar Lárus Hjálmarsson. (2010, 20. febrúar). Furðumenn og gárungar fortíðar. Fréttablaðið, bls. 30 og 32. Sótt af: https://timarit.is/page/5071933
Related objects
