Hnjótur Museum
Minjasafn Egils Ólafssonar var stofnað 22. júní 1983. Grunninn að því lagði Egil Ólafsson bóndi á Hnjóti í Örlygshöfn við sunnanverðan Patrksfjörð er hann hóf ungur að árum að safna munum sem tengjast sögu sunnanverðra Vestfjarða. Hann, ásamt konu sinni Ragnheiði Magnúsdóttur kom upp safni á heimilinu á Hnjóti og tóku þau á móti gestum þangað árum saman en gáfu svo safnið sýslunefnd Vestur-Barðastrandarsýslu. Það var skilyrði af hálfu gefenda að safnið yrði kennt við Egil Ólafsson og því yrði fundinn staður á Hnjóti. Safngripir í eigu Byggðasafns Vestur-Barðastrandarsýslu urðu líka hluti af Minjasafninu.
Safnhús var reist og sýning sett upp með aðstoð fjölskyldu og vina. Sýningin varpar ljósi á lífsbaráttu íbúa á sunnanverðum Vestfjörðum og geymir muni sem tengjast sjósókn, landbúnaði, nýtingu hlunninda og daglegu lífi á 19. öld og fram á miðja 20. öld. Grunnsýningin hefur lítið sem ekkert breyst frá opnun, svo að gestir upplifa söguna eins og fjölskyldan á Hnjóti vildi segja hana.
Eftir að safnið opnaði formlega var farið að leggja drög að stækkun hússins með fleiri sýningarsölum og kaffiteríu. Stækkunin opnaði árið 2000 og geymir í dag sýningarsal þar sem eru settar upp tímabundnar sýningar, sýningu um björgunarafrekið við Látrabjarg, Gísla á Uppsölum, kirkjur svæðisins, kaffiteríu og minjagripaverslun. Geymsluhúsnæði safnsins er gamla verslunarhúsnæðið á Hvammsholti í Örlygshöfn.
Í dag er safnið í eigu Vesturbyggðar og starfsvæði safnsins öll V-Barðastrandarsýsla. Sveitarfélagið varð til í núverandi mynd þann 19. maí 2024 við sameiningu Vesturbyggðar hinnar fyrri og Tálknafjarðarhrepps. Fyrrum voru sex hreppar á suðursvæði Vestfjarða, það voru Barðastrandarhreppur, Ketildalahreppur, Patrekshreppur, Rauðasandshreppur, Suðurfjarðahreppur og Tálknafjarðarhreppur.



