Margrét Guðmundsdóttir

6.11.1904 - 02.01.1982

Roles

Tannsmiður

Place

Staður: Njálsgata 106, 105-Reykjavík, Reykjavíkurborg Núverandi sveitarfélag: Reykjavíkurborg Sveitarfélag 1950: Reykjavík

More information

Vefbirting: Margrét Guðmundsdóttir ¦ tannsmiður - Minning I Fædd 6. nóvember 1904 Dáin 2. janúar 1982 Eftir langa sjúkdómslegu andaðist Margrét Guðmundsdóttir tannsmiður, á Borgarspítalanum í Reykjavík. Þar hafði hún legið að mestu rúmföst sl. þrjú ár og átt við vanheilsu að stríða um nokkurn tíma áður. Margrét var fædd að Skógum í Mosdal í Arnarfirði þann 6. nóvember 1904. Foreldrar hennar voru þau Bjarney Elesiusardóttir frá Borg í Arnarfirði og Guðmundur Guð- mundsson þá bóndi í Skógum, en fæddur að Reyðarvatni í Rangárvallasýslu. Þau Bjarney og Guðmundur fluttust til Reykjavíkur 1908, þá með tvær dætur sínar, Láru og Margréti. Þau Guðmundur og Bjarney bjuggu síðan ávallt í Reykjavík. Þau systkinin voru fjögur og eru þau öll á lífi: Lára, ekkja eftir Þorstein Daníelsson skipasmíðameistara, Gunnar húsamálari, ekkjumaður eftir Sigurlaugu Oddsdóttur, Kristín, gift Hans Nielsen byggingam., þau eru búsett í Danmörku, Elín, gift Kristjáni Kristjánssyni bókara, og svo hálfbróðir þeirra, Kristján, kvæntur Rögnu Jónsdóttur. Margrét ólst því upp í Reykjavík, gekk þar í barnaskóla og fermdist einnig þar. Á þessum ár- um vistaðist Margrét til afbragðs hjóna sem bjuggu á Laugaveginum, þeirra Jónínu Magnúsdóttur frá Miðnesi og Leifs Þorleifssonar. Þessi hjón reyndust henni sem bestu foreldrar. Varð þeim ljóst að stúlkan hafði góðar gáfur og var listhneigð. Studdu þau hana því til náms og sótti hún einkatíma í því sem hugur hennar stefndi til. Hún stundaði tunguimálanám og hannyrðir. Margrét hafði gott vald á ensku og dönsku. Hún fylgdist vel með allri bókaútgáfu og las ávallt mjög mikið af erlendum bókum og blöðum. Hún hafði yndi af ljóðum og tónlist og fór á tónleika og í leikhús. Það var ekki margt sem fór framhjá þessari glæsilegu og gáfuðu konu í menningarlífi borgarinnar. Um 17 ára aldur fór hún að vinna fyrir sér við verslunarstörf í skóbúð á Laugaveginum og átti margar skemmtilega minningar frá þessum tíma. Síðan lá leið hennar í hússtjórnarskólann Ósk á ísafirði. Árið 1932 giftist Margrét unnusta sín- um, Ófeigi J. Ófeigssyni lækni. Fóru þau til Kanada og dvöldust í Winnepeg í tvö ár og fóru síðan til Rochester í Bandaríkjunum og voru þau þar einnig í tvö ár. Þessi ár voru henni einkar hugljúf og eignaðist hún marga vini í Vesturheimi, sem hún hélt ávallt tryggð við svo lengi sem heilsa hennar leyfði. I Ameríku ferðaðist hún mikið og hún var ávallt tilbúin til þess að segja okkur frændsystkin- um sínum frá ævintýrinu mikla sem hún upplifði þar. Þau slitu samvistum hún og maður hennar skömmu eftir að þau komu aftur til Íslands. Árið 1939 fór Margrét að læra á ný. Hún hóf tannsmíðanám hjá Halli Hallssyni tannlækni í Reykjavík og lauk því eftir þrjú ár og hafði þá lagt sérstaka áherslu á gull- og postulínstækni. Hjá Halli Hallssyni vann hún svo áfram til ársins 1945, þá fór hún til Danmerkur og Svíþjóðar til frekara náms. I fjöldamörg ár rak hún svo sjálfstæðan atvinnurekstur. Hún tók vinnu frá ýmsum tannlæknum og rak tannsmíðaverkstæði af mikilli prýði. Hún var félagslynd og var í stjórn tannsmiðafélagsins í mörg ár og þar af lengst formaður. Árið 1959—'60 gerðist hún félagi í Soroptimista-hreyfingunni og hafði einkum mjög mikinn áhuga á heimili sem samtökin styrktu og var fyrir munaðarlausa drengi í Breiðuvík í Patreksfirði. Með Sor- optimistum kynntist hún mörgum yndislegum konum sem hún hafði ánægju og yndi af að vera með. Hún Magga frænka var ávallt sérstaklega snyrtileg og vel klædd. Hún var fíngerð, smávaxin og hafði mjög fallegt dökkt hár. „Oh, she was quite a lady." Sannkölluð dama. Hún var vinnusöm og heið- arleg. Aldrei mátti hún neitt aumt sjá svo hún reyndi ekki að bæta úr. Öll börnin í fjölskyldunni voru börnin hennar. Hún sagði sögur og kenndi okkur vísur og ljóð. Þegar við vorum auralítil, sem var oftast á skólaárunum, þá gaf hún okkur aur. Hún miðlaði ávallt af sínu. I hvert sinn sem nýtt barn fæddist kom hún í heimsókn, þessi smágerða kona með geislandi bros. Hún var kvik á fæti og hafði ávallt hraðan á. Hún var með fangið fullt af blómum og pinkl- um, sem innihéldu föt á nýja barnið. Og hún ljómaði af hamingju. Sérhvert barn sem fæddist var alveg einstakt í hennar augum. Hún átti þau vissulega öll, börnin sem fæddust í fjölskyld- unni. Hún var aðal amman. Aldrei gleymdist að senda afmælis- og jólagjafir. Ávallt hringdi hún eða kom á afmælum til ættingja og vina. H&ua Reference: Hjördís Þorsteinsdóttir. "Margrét Guðmundsdóttir tannsmiður - Minning." Morgunblaðið. 12. janúar 1982. 35.

Related objects